https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/69 2026-04-05T23:48:17Z 2026-04-05T23:48:17Z ปวีณา ว่องตระกูล สุนี ชาญณรงค์ นิติกานต์ ธิปันแก้ว วรัญญา เนียมขำ ปารภัทร โศภารักษ์ กฤษณาพร ตันเสถียร Sunee Channarong Sunee Channarong Nitikan Thipunkaew Waranya Neimkhum Parapat Sobharaksha Kritsanaporn Tansathien https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5075 2026-01-18T03:05:49Z 2024-01-01T00:00:00Z

Title: การพัฒนากระบวนการสกัดข่าที่มีประสิทธิภาพสูงเพื่อใช้ประโยชน์ทางการแพทย์และเชิงพาณิชย์ Authors: ปวีณา ว่องตระกูล; สุนี ชาญณรงค์; นิติกานต์ ธิปันแก้ว; วรัญญา เนียมขำ; ปารภัทร โศภารักษ์; กฤษณาพร ตันเสถียร; Sunee Channarong; Sunee Channarong; Nitikan Thipunkaew; Waranya Neimkhum; Parapat Sobharaksha; Kritsanaporn Tansathien Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสกัดข่าจากเหง้าข่าแห้งโดยใช้ตัวทำสกัด ที่มีความปลอดภัยและประหยัด เหง้าข่าสดได้ถูกนำมาผ่านกระบวนการต่างๆ จนได้ผงข่าแห้ง ผงข่าแห้ง 100 กรัม ถูกนำมาสกัดด้วยวิธี sonication และวิธีการแช่สกัดที่สภาวะต่างๆ กัน ตัวทำละลายที่ใช้คือ 95% เอทานอล, โพรพิลีน ไกลคอล ผสมเอทานอล (1:1) และกลีเซอรีนผสมเอทานอล (1:1) สารสกัดที่ได้นำมาวิเคราะห์หาปริมาณสาร 1'-acetoxychavicol acetate (ACA) ซึ่งใช้เป็นมาร์กเกอร์ โดยวิธี TLC-densitometry เพื่อเป็นการควบคุมคุณภาพ หลังจากการระเหยเอาเอทานอลออก พบว่าสารสกัดที่สกัดด้วยเอทานอลมีลักษณะเป็นของหนืด สีน้ำตาลอมส้ม ขณะที่สารสกัดที่สกัดด้วยตัวทำละลายผสมของเอทานอลกับโพรพิลีน ไกลคอลและกลีเซอรีน ให้สารสกัดเหลวสีน้ำตาลอมส้ม หลังจากปรับวิธีสกัดเป็นวิธีการแช่สกัดที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส นาน 3 วัน พบว่าเมื่อระเหยแห้ง สารสกัดด้วยเอทานอลได้ความเข้มข้นของ ACA ร้อยละ 21.56 ± 0.12 โดยน้ำหนัก เมื่อสกัดด้วยตัวทำสกัดโพรพิลีน ไกลคอลผสมเอทานอล ได้สาร ACA เข้มข้น ร้อยละ 1.17 ± 0.14 โดยน้ำหนัก และเมื่อสกัดด้วยตัวทำสกัดกลีเซอรีนผสมเอทานอล ได้สาร ACA เข้มข้นร้อยละ 0.91 ± 0.004 โดยน้ำหนักปริมาณสาร ACA สกัดได้มากที่สุดเมื่อใช้เอทานอล เพราะเอทานอลจัดเป็นตัวทำละลายที่มีประสิทธิภาพสูง การผสมเอทานอลกับโพรพิลีน ไกลคอลและกลีเซอรีนพบว่าสกัดได้ดีสารสำคัญมีความเข้มข้นต่ำ เนื่องจากสารสกัดที่ได้ประกอบด้วย ตัวทำละลายที่ไม่สามารถระเหย ได้ในปริมาณมาก สารสกัดที่ได้นี้เหมาะสมที่จะนำไปใช้ในการตั้งตำรับต่างๆ การศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดข่าที่สกัดได้นำมาศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ รวมทั้งหาปริมาณสารประกอบฟินอลรวมและฟลาโวนอยด์รวม เพื่อศึกษาความสัมพันธ์กับฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระพบว่า สารสกัดข่าที่สกัดในตัวทำละลาย เอทานอลมีสารประกอบฟีนอลิกรวมและฟลาโวนอยด์รวมสูงที่สุด เมื่อทำการทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระจากวิธีการทดสอบอนุมูลอิสระ DPPH (2,2-Diphenyl-1-picrylhydrazyl) และ ABTS (2,2'-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline-6-sulphonic acid)) พบว่า สารสกัดข่าที่สกัดในตัวทำละลายเอทานอลมีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด นอกจากนี้สารสกัดข่า ที่สกัดด้วยตัวทำละลายเอทานอลยังมีฤทธิ์ในการต้านการอักเสบ รวมทั้งเมื่อทำการศึกษา ฤทธิ์ต้านเชื้อจุลชีพ พบว่าสารสกัดข่าที่สกัดในตัวทำละลายเอทานอล สามารถต้านเชื้อแบคทีเรียชนิด S. epidermidis และ S. aureus ได้ดีที่สุด และมีฤทธิ์ต้านเชื้อรา C. albicans อีกด้วย; This research aimed to study the extraction processes of galanga form dried galanga powder using safe and economical solvents. Fresh galangal rhizomes underwent multiple processing steps to be converted into dried powder. A 100 g of powder was extracted using sonication and maceration using various conditions. The solvents were 95% ethanol, propylene glycol : ethanol (1:1), and glycerine : ethanol (1:1). The extracts were quantified for 1'-acetoxychavicol acetate (ACA) content as a marker using the TLC densitometry method for quality control. After removing the ethanol, the resulted extracts using ethanol showed viscous, brownish-orange mass, while the extracts using the mixture of ethanol - propylene glycol and ethanol - glycerin resulted in brownish-orange liquids. According to the final trialed extraction method, which was maceration at 50°C for 3 days, the concentration of ACA after ethanol removal yielded 21.56 ± 0.12 % w/w for ethanol extraction, 1.17 ± 0.14 % w/w for propylene glycol : ethanol (1:1), and 0.91 ± 0.004 % w/w for glycerin : ethanol (1:1). The highest amount of ACA resulted from ethanol extract, since this solvent has the highest extraction efficiency. The combination of ethanol with propylene glycol or glycerin was studied for trialing the extraction efficiency and they were found to be good. The concentrations of the active substance were low due to the high portion of non-volatile solvents. These liquid extracts were suitable for further formulation. In the bioactivities study of the extracts, radical-scavenging assays, total phenolic compounds, and total flavonoid compounds were performed to predict antioxidant activity. The results showed that the ethanolic galangal extract had the highest total phenolics and flavonoids. After that, the DPPH (2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl) and ABTS (2,2'-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline-6- sulphonic acid)) assays were used to determine the antioxidant capacities, the ethanolic galangal extract exhibited the best of an antioxidant activity. Besides, the ethanolic galangal extract also demonstrated anti-inflammatory activity. When antimicrobial activity was investigated, the ethanolic extract inhibited the growth of two types of bacteria, ie. S. epidermidis and S. aureus, including the fungal pathogen, C. albicans. Description: การวิจัยนี้ได้รับทุนอุดหนุดจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2565

2024-01-01T00:00:00Z สุธีรา ญานะโส อรัญญา จุติวิบูลย์สุข ภูริต ธนะรังสฤษฏ์ กนกภรณ์ สวัสดี Suthira Yanaso Aranya Jutiviboonsuk Phurit Thanarangsarit Kanokporn Sawasdee https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/3227 2024-11-05T06:19:29Z 2023-01-01T00:00:00Z

Title: การพัฒนาและตรวจสอบวิธีวิเคราะห์ปริมาณแมงจิเฟอรินของสารสกัดใบมะม่วงน้ำดอกไม้ด้วยเทคนิค High Performance Liquid Chromatography และ Infrared Spectroscopy Authors: สุธีรา ญานะโส; อรัญญา จุติวิบูลย์สุข; ภูริต ธนะรังสฤษฏ์; กนกภรณ์ สวัสดี; Suthira Yanaso; Aranya Jutiviboonsuk; Phurit Thanarangsarit; Kanokporn Sawasdee Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบวิธีวิเคราะห์ รวมทั้งหาปริมาณแมงจิเฟอรินจากสารสกัดใบมะม่วงน้ำดอกไม้ที่ปลูกในจังหวัดสมุทรปราการด้วยวิธี high performance liquid chromatography (HPLC) และ infrared (IR) spectroscopy จากผลการวิจัยพบว่าทั้ง 2 วิธี ผ่านการตรวจสอบวิธีวิเคราะห์ในหัวข้อความจำเพาะเจาะจง ความเป็นเส้นตรงและพิสัย ความเที่ยง ความแม่น ขีดจำกัดของการตรวจพบ และขีดจำกัดของการวัดเชิงปริมาณ เมื่อวิเคราะห์หาปริมาณแมงจิเฟอรินจากสารสกัดใบมะม่วงน้ำดอกไม้จำนวน 5 ตัวอย่างที่มีแหล่งปลูกในจังหวัดสมุทรปราการ (M1 – M5) ด้วยวิธี HPLC และ IR spectroscopy พบปริมาณแมงจิเฟอริน 85.08 – 109.40 และ 81.33 – 98.95 %w/w ตามลำดับ เมื่อทดสอบนัยสำคัญทางสถิติด้วย paired t-test พบว่าทั้ง 2 วิธีสามารถวิเคราะห์ปริมาณแมงจิเฟอรินได้แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ดังนั้นวิธี HPLC และ IR spectroscopy ที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปประยุกต์ใช้วิเคราะห์หาปริมาณแมงจิเฟอรินเพื่อใช้ในการควบคุมคุณภาพของสารสกัดจากใบมะม่วงน้ำดอกไม้; This research aims to develop and validate analytical methods for the quantification of mangiferin from Nam Dok Mai mango leaf extracts cultivated in Samut Prakan province using high performance liquid chromatography (HPLC) and infrared (IR) spectroscopy. The results confirmed that both methods were validated in terms of specificity, linearity, range, accuracy, precision, limit of detection and limit of quantitation. The mangiferin content in five samples obtained from Nam Dok Mai mango leaf extracts in Samut Prakan (M1 – M5), analyzed by using HPLC and IR methods, ranged from 85.08 to 109.40 and 81.33 to 98.95 %w/w, respectively. Statistical analysis using a paired t-test revealed no significant difference in the mangiferin quantity between the two methods at a 95% confidence level. Therefore, the developed HPLC and IR methods can be applied to quantify mangiferin content and control the quality of Nam Dok Mai mango leaf extracts.

2023-01-01T00:00:00Z รัตนา อินทรานุปกรณ์ ศิรประภา ทับทิม วิชาญ จันทร์วิทยานุชิต ทิพย์ ทวีศรี ศรัณย์ กอสนาน ชวาลินี อัศวเหม ธาริณี ตันตระกูล Rattana Indranupakorn Siraprapa Tubtim Wicharn Janwitayanuchit Thip Thaveesri Sarun Gorsanan Chawalinee Asawahame Tarinee Tantarkul https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/1718 2024-07-04T06:26:11Z 2005-01-01T00:00:00Z

Title: การประเมินหลักสูตรเภสัชศาสตร์บัณฑิต (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2543) มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ Authors: รัตนา อินทรานุปกรณ์; ศิรประภา ทับทิม; วิชาญ จันทร์วิทยานุชิต; ทิพย์ ทวีศรี; ศรัณย์ กอสนาน; ชวาลินี อัศวเหม; ธาริณี ตันตระกูล; Rattana Indranupakorn; Siraprapa Tubtim; Wicharn Janwitayanuchit; Thip Thaveesri; Sarun Gorsanan; Chawalinee Asawahame; Tarinee Tantarkul Abstract: การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อประเมินหลักสูตรเภสัชกรรมบัณฑิต (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2543) มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ โดยใช้รูปแบบการประเมินซิปป์ (CIPP Evaluation Model) โดยประเมินหลักสูตรใน 4 ด้าน คือ ด้านบริบท ได้แก่ โครงสร้างและเนื้อหาของหลักสูตรรวมทั้งวัตถุประสงค์ของหลักสูตร ด้านปัจจัยเบื้องต้น ได้แก่ คุณลักษณะของผู้สอนรวมถึงความพร้อมและศักยภาพ คุณสมบัติผู้เข้าศึกษา อุปกรณ์การเรียนการสอน ตำราเรียนและสถานที่เรียน ด้านกระบวนการ ได้แก่ กิจกรรการเรียนการสอน การวัดและประเมินผลการเรียน การบริหารหลักสูตร และรายวิชา ด้านผลผลิต ได้แก่ คุณลักษณะและประสิทธิภาพของบัณฑิต ความรู้ ความเข้าใจทักษะในการปฏิบัติงาน รวมถึงการวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้ใช้บัณฑิตต่อเนื้อหาวิชาของการเรียนเภสัชศาสตร์ นอกจากนี้คณะผู้วิจัยยังได้ทำการสำรวจความคิดเห็นนักศึกษา เกี่ยวกับการฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพเภสัชศาสตร์และการจัดการศึกษาเป็นระบบสายวิชา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ประเมินได้แก่ นักศึกษาเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 5 จำนวน 129 คน อาจารย์ จำนวน 46 คน บัณฑิต จำนวน 136 คน และผู้บังคับบัญชาบัณฑิต จำนวน 116 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าการเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยตั้งเกณฑ์ค่าเฉลี่ยความเหมาะสม คือ 2.50-3.50 กลุ่มตัวอย่างนักศึกษา อาจารย์ และบัณฑิต มีความเห็นว่า ด้านบริบท (โครงสร้าง เนื้อหา และวัตถุประสงค์ของหลักสูตร) ด้านปัจจัยเบื้องต้น (คุณลักษณะผู้สอน คุณสมบัติผู้เข้าศึกษา อุปกรณ์การเรียนการสอน ตำราเรียน สถานที่เรียน) และด้านกระบวนการ (กระบวนการเรียนการสอน การวัดและประเมินผล) ของหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2543) มีความเหมาะสมในระดับปานกลาง กลุ่มตัวอย่างผู้บังคับบัญชาของบัณฑิตเภสัชศาสตร์ มีความเห็นว่าด้านผลผลิต (คุณลักษณะและประสิทธิภาพของบัณฑิต ความรู้ความเข้าใจในการปฏิบัติงาน) มีความรู้ ความสามารถเพียงพอต่อการทำงาานและส่วนใหญ่มีความเห็นว่า เนื้อหาวิชาหรือความรู้ในด้านต่างๆ มีความจำเป็นต่องาน สำหรับความคิดเห็นของนักศึกษาเกี่ยวกับการฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพเภสัชศาสตร์และการจัดการศึกษาเป็นระบบสายวิชา มีความเห็นว่ามีความเหมาะสมในระดับปานกลาง นักศึกษา อาจารย์ และบัณฑิตมีข้อเสนอแนะต่อหลักสูตรว่า ควรปรับปรุงเนื้อหาวิชาให้ทันสมัยและจัดการเรียนการสอนเป็นแบบบูรณาการเพื่อสามารถนำไปใช้ในการทำงานต่อไปได้อย่างเหมาะสม; The purpose of this research was to evaluate the Bachelor of Pharmaceutical Sciences curriculum (Revised, Academic Year 2000) at Huachiew Chalermprakiet University, by using CIPP Evaluation Model in four aspects; context, input, process and product. The subjects consisted of 129 fifth-yeaar Pharmaceutical Science students, 46 instructors, 137 Pharmeceutical Sciences graduates and 116 graduates' users. Five-rating scale questionnaires were administered. Data were analyzed by percentage, mean and standard deviation. The results of this research was as follows: It was found that students, instructors and graduates thought that context (the objectives and contents of the curriculum), the input (the learning resources), and the process (the instructional process and measurement, evaluation processes and the curriculum management) were at a moderate level. The graduates' users thought the graaduates were socially accepted on knowledge, skill, attitude and performance at a moderate level. For the professional training and track curriculum, students thought that they were at a moderate level. The students, instructors and graduates also suggested that the curriculum content should be updated and integrated, which will be useful for working.

2005-01-01T00:00:00Z ประสาน ตั้งยืนยงวัฒนา Prasan Tangyuenyongwatana https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/1710 2024-07-04T06:27:39Z 1996-01-01T00:00:00Z

Title: รายงานวิจัย เรื่อง การวิเคราะห์หาปริมาณยาซินนาไรซีน (Cinnarizine) โดยวิธี เอ็น.เอ็ม.อาร์ สเปคโตรสโคปี Authors: ประสาน ตั้งยืนยงวัฒนา; Prasan Tangyuenyongwatana Abstract: วิธีวิเคราะห์ยาเม็ดซินนาไรซีนโดยอาศัยเทคนิค เอ็น. เอ็ม. อาร์ สเปคโตรสโคปี ได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยชั่งผงยาให้มีปริมาณเท่ากับซินนาไรซีนเทียบ 100 มก. ลงในหลอดทดลอง เติมสารละลายของอินเทอร์นอลสแตนดาร์ด (Hexamethyleneteramine) 3 มล. (ความเข้มข่น 1 มก./มล.) นำไปเขย่าด้วยเครื่องเป็นเวลา 5 นาที และนำไปใส่ในเครื่องหมุนเหวี่ยงที่ 4500 รอบ/นาที เป็นเวลา 10 นาที ดูดส่วนบนที่ใส่ใส่ลงในหลอด เอ็ม. เอ็น. อาร์ และทำการบันทึกสเปคตรัม อาศัยหลักการอินติเกรดพื้นที่ใต้พีคที่ 4.22 ppm. ของซินนาไรซีนเปรียบเทียบกับพื้นที่ใต้พีคของอินเทอร์นอลสแตนดาร์ด ที่ 4.72 ppm. โดยมีดิวเทอโรคลอโรฟอร์ม (CDCI[subscript 3]) เป็นตัวทำละลาย มีค่าเปอร์เซนต์การกลับคืนเมื่อวิเคราะห์สารมาตรฐาน โดยเฉลี่ย 100.52+- 0.60 % และเปอร์เซนต์การกลับคืนเมื่อวิเคราะห์ยาเม็ด โดยเฉลี่ย 99.80 +- 1.82 % วิธีดังกล่าวได้เปรียบเทียบกับวิธีการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนแบบชาร์จ-ทรานเฟอร์ พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ; A method for the quantitative analysis of cinnarizine in tables using [superscript 1]H-NMR was reported. The procedure was based on weighing tablet powder equivalent to cinnarizine 100 mg. into the tube and added hexamethylenetetramine in CDCI[subscript 3] 3 ml. (1 mg/ml). The tube was mechanical shaken with vortex mixer for 5 min and centrifuged at 4,500 rpm for 10 min, the supernatant was transferred to N.M.R. tube. The calculation was based on integration of the sharp singlet at 4.22 ppm for cinnarizine relative to a clear singlet at 4.72 ppm of hexamethylenetetramine as internal standard. Deuterated chloroform was used as solvent. The mean recovery value +- SD were 100.52 +- 0.60% for authentic cinnarizine and 99.80 +- 1.82% for commercial tablets. The NMR results agreed with those obtain by charge-transfer complex method.

1996-01-01T00:00:00Z