https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/41 Sun, 15 Nov 2026 05:59:56 GMT 2026-11-15T05:59:56Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/6293 Title: วิจัยประเมินหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาธุรกิจดิจิทัล (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2563) คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ Authors: พิมสิริ ภู่ตระกูล; ชัชราวรรณ มีทรัพย์ทอง; ลั่นทม จอนจวบทรง; Pimsiri Pootrakul; Chatcharawan Meesubthong; Lanthom Jonjoubsong Abstract: การวิจัยประเมินหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาธุรกิจดิจิทัล หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2563 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1. เพื่อศึกษาความต้องการ ความคาดหวัง ของนักศึกษาปัจจุบัน ศิษย์เก่า อาจารย์ผู้สอน ผู้จ้างงาน (ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย) และกลุ่มเป้าหมายของหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการดิจิทัลธุรกิจ 2. เพื่อปรับปรุง ออกแบบ และพัฒนาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาจัดการดิจิทัลธุรกิจให้สอดคล้องกับความต้องกรของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของหลักสูตร โดยใช้กลุ่มตัวอย่างที่ประกอบด้วย นักศึกษาที่กำลังศึกษาในปัจจุบัน ศิษย์เก่า อาจารย์ผู้สอน ผู้จ้างงานและกลุ่มเป้าหมาย ที่จะสมัครเรียนในหลักสูตรฯ วิธีการสุ่มตัวอย่างใช้แบบ Convenience Sampling การเก็บข้อมูลมีการเก็บข้อมูล 2 ส่วน ส่วนแรกเก็บข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์และส่วนที่ 2 ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือสำหรับการเก็บข้อมูลศิษย์เก่า นักศึกษาปัจจุบัน และกลุ่มเป้าหมาย โดยสอบถามถึงวิชาที่คิดว่าอยากให้บรรจุในหลักสูตร และทักษะที่ต้องการโดยใช้ ร้อยละ และความถี่ในการวิเคราะห์ผลการศึกษาพบว่ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความต้องการและคาดหวังว่าหลักสูตรจะสามารถส่งมอบ ความรู้ทางธุรกิจเชิงลึก รองลงมาอันดับที่ 2 คือ การสร้างคุณค่าให้กับตนเอง ทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ ทัศนคติมุ่งสู่ความสำเร็จ การยอมรับในเรียนรู้และปรับตัวในสิ่งใหม่ สำหรับนักศึกษาปัจจุบัน ศิษย์เก่าและกลุ่มเป้าหมายคาดว่าอยากเรียนและบรรจุในหลักสูตรประกอบไปด้วย Digital Marketing, Digital Business, Digital Leadership, Digital Strategic Management, Digital Logistics & Supply Chain Management สำหรับทักษะที่ต้องการ คือ Analysis Skill, Communication Skill, Problem Identification and Solving, Teamwork Skill Decision Making Skill และ Creativity Skill; The M.B.A. (Digital Business) Program Evaluation Research (Revised Version) 2020, conducted by the Business Administration Faculty at Huachiew Chalermprakiet University, aimed to study the needs and expectations of M.B.A. stakeholders, including students, alumni, employers, teachers, and the target group. And to improve, design, and develop the M.B.A. program based on stakeholders’ needs. A convenience sampling technique was used to collect information. The study was divided into two parts: the first part involved gathering data through interviews with all stakeholders, and the second part involved using questionnaires for alumni, students, and the target group. The questionnaire included questions about the desired subjects and skills expected from the program. Percentage and frequency were used to analyzed the data. The results of the study found that stakeholders needed the insights into business knowledge, self-value generation, English communication skills, and attitude towards success, and adaptability to new surroundings. Additionally, the desired subjects and skills included digital marketing, digital business, digital leadership, digital strategic management, digital logistics & supply chain management, analytical skills, communication skills, problem identification and solving, teamwork skills, decision-making skills, and creativity skills. Description: การวิจัยนี้ได้รับทุนสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2566 Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/6293 2024-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/6292 Title: การประเมินหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564) คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ Authors: อนุวัต เจริญสุข; วิชุตา อยู่ยงค์; วิกานดา บุญมา; พัชรา โพชะนิกร; สิทธิโชค สินรัตน์; ชนิสรา ทิศกระโทก; Anuwat Charoensuk; Wichuta Youyong; Wikanda Boonma; Patchara Phochanikorn; Sittichok Sinrat; Chanisara Thitkrathok Abstract: งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์ สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และเพื่อกำหนดแนวทางในการปรับปรุงหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน ให้ตรงกับความต้องการของผู้มีส่วนได้เสียและสอดคล้องกับบริบทที่เปลี่ยนแปลงไป โดยศึกษาในด้านบริบท คุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์รายด้าน ได้แก่ ด้านคุณธรรม จริยธรรม ตามลักษณะวิชาชีพ ด้านความรู้ ความสามารถที่ส่งผลต่อการทำงาน ด้านทักษะทางปัญญา ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบต่อสังคม ด้านทักษะการวิเคราะห์เชิงตัวเลข การสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านทักษะการฝึกปฏิบัติ กลุ่มตัวอย่างมีทั้งหมด 288 คน ประกอบด้วย นักศึกษาปัจจุบัน ศิษย์เก่า อาจารย์ประจำหลักสูตรและผู้ประกอบการ ผลการวิจัย คือ คุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์สูงสุดเป็นอันดับหนึ่งและอันดับสอง คือ ด้านคุณธรรม จริยธรรมตามลักษณะวิชาชีพ ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบต่อสังคม เนื้อหาความรู้ที่ต้องเสริมความรู้เพิ่มเติม ได้แก่ ความรู้ด้านระบบรางและการบริหารงานที่เกี่ยวข้อง งานบริการ ความรู้เรื่องการจัดการอุตสาหกรรมและสิ่งแวดล้อม รวมถึงให้เน้นทักษะด้านเทคโนโลยี โปรแกรมสำเร็จรูป เช่น Micro Soft Excel รวมถึงทักษะด้านภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ และภาษาจีน; This study aimed to investigate the desirable attribute of graduates from the Bachelor of Business Administration in Logistics and Supply Chain Management program and to propose guidelines for further curriculum development. (Revised Curriculum in 2021) at the Faculty of Business Administration, Huachiew Chalermprakiet University, the goal was to ensure that the program meets the expectations of stakeholders and remains aligned with the changing social and industrial context. The research examined both the specific dimensions of desirable graduate characteristics. These dimensions included Professional morality and ethics, Knowledge and abilities relevant to work performance, Cognitive skills, Interpersonal skills and social responsibility, Numerical analysis, communication, and information technology skills, AND Practical training skills. The sample comprised 288 participants including current students, alumni, program lecturers, and entrepreneurs. Findings revealed that the most highly prioritized attributes were professional morality and ethics, followed by interpersonal skills and social responsibility. Areas identified for further enrichment included knowledge of railway systems and related management, service operations, as well as industrial and environmental management. In addition, the study highlighted the importance of strengthening technological competencies such as proficiency in software tools such as Microsoft Excel and enhancing language skills, particularly English and Chinese. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/6292 2025-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/3497 Title: การค้นหาทุนมนุษย์ด้านความรู้ เรื่องผักพื้นบ้านของชุมชนชานเมืองกรุงเทพมหานคร :กรณีศึกษาชุมชนแผ่นดินทองวัดลำพะอง Authors: ลั่นทม จอนจวบทรง; พิมสิริ ภู่ตระกูล; ณธภร ธรรมบุญวริศ; Lanthom Jonjoubsong; Pimsiri Pootrakul; Nataporn Thammabunwarit Abstract: การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการค้นหาทุนมนุษย์เรื่องผักพื้นบ้านของชุมชนชานเมืองด้านตะวันออกของกรุงเทพมหานคร และนำเสนอโมเดลการค้นหาทุนมนุษย์เรื่องผักพื้นบ้านของชุมชนชานเมือง ผ่านการศึกษาพฤติกรรมการบริโภคผักพื้นบ้าน และการค้นหาโอกาส ด้วยเครื่องมือทั้งแบบสอบถาม การทำแผนที่ความรู้เพื่อนำเสนอความรู้ และการวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคม โดยมีพื้นที่วิจัยเพื่อการศึกษา คือ ชุมขนแผ่นดินทองวัดลำพะอง เขตหนองจอก จังหวัดกรุงเทพมหานคร โดยทำการสำรวจผักพื้นบ้านที่มีการปลูกทั่งทั้งชุมชน และสำรวจพฤติกรรมการบริโภคผักพื้นบ้านกับกลุ่มตัวอย่าง 121 ครัวเรือน และสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างกับตัวแทนกลุ่มบ้าน 7 ราย ทำการวิเคราะห์ข้อมูลส่วนปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ความแปรปรวนด้วย One-way ANOVA ที่ระดับความเชื่อมั่น α = 0.01 และการวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคมด้วยโปรแกรม Social Network Visualization ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการทำแผนที่ด้วย Google Mymaps และการวิเคราะห์หมวดหมู่ ผลการศึกษา พบว่า ชุมชนฯ มีผักพื้นบ้านที่หลากหลายถึง 60 กว่าชนิด โดยเป็นพืชผักพื้นบ้านสำหรับทำอาหารหลัก 40 ชนิด และพืชปรุงแต่รสและกลิ่น 21 ชนิด รวม 845 ต้น หรือจุด ชาวชุมชนฯ มีการบริโภคผักพื้นบ้านเฉลี่ย 24.97 ชนิด จาก 30 ชนิดที่ทำการสำรวจ โดยครัวเรือนที่มีภูมิลำเนามาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือบริโภคผักพื้นบ้านเฉลี่ยสูงที่สุด ที่ 28.45 ชนิด รองลงมา คือ จากภาคตะวันออก ภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคกลาง ที่เฉลี่ย 27.67, 25.94, 24.5 และ 24.17 ชนิด ตามลำดับ และผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนด้วย One-way ANOVA ที่ระดับความเชื่อมั่น α = 0.01 พบว่า การบริโภคผักพื้นบ้านของครัวเรือนที่มาจากภูมิลำเนาต่างกัน ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านความถี่ในการบริโภค ชุมชนฯ มีความถี่ในการบริโภคผักพื้นบ้านเฉลี่ย 4.10 จาก 6 ระดับ หรือเดือนละ 2 ครั้ง ครัวเรือนที่มีภูมิลำเนาจากตะวันออกเฉียงเหนือ มีความถี่ในการบริโภคผักพื้นบ้านสูงที่สุดที่ 4.88 รองลงมาคือ ครัวเรือนที่มาจากภาคตะวันออกที่ 4.72 โดยเป็นเดือนละ 4 ครั้งเท่ากัน โดยครัวเรือนที่มีภูมิลำเนามาจากภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคกลางมีความถี่การบริโภคผักพื้นบ้านที่ 4.26, 4.19, และ 3.92 ตามลำดับ โดยทั้งสามภาคบริโภคผักพื้นบ้านเฉลี่ยที่เดือนละ 2 ครั้ง จากผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนค่าเฉลี่ยความถี่ในการบริโภคผักพื้นบ้านตามภูมิภาคด้วย One-way ANOVA ที่ระดับความเชื่อมั่น α = 0.01 พบว่าค่าเฉลี่ยความถี่ในการบริโภคของครัวเรือนจากทั้ง 3 ภูมิลำเนามีความถี่ในการบริโภคผักพื้นบ้านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ด้านแหล่งที่มาของผักพื้นบ้านที่บริโภคส่วนมากได้มาจากการซื้อที่ร้อยละ 58 รองลงมาได้มาจากการปลูกเอง ขอเพื่อนบ้าน/ยาติ เก็บจากที่สาธารณะ และนำมาจากต่างจังหวัดที่ร้อยละ 23.7, 2.7, 1.3 และ 0.4 ตามลำดับ โดยสรุปเป็นความรู้ เรื่อง ผักพื้นบ้านทั้ง 4 ด้าน คือ ชนิดของผักพื้นบ้าน การเพาะปลูกผักพื้นบ้าน การบริโภคผักพื้นบ้าน และ การตลาดผักพื้นบ้าน โดยความรู้เรื่องการตลาดผักพื้นบ้านในชุมชนยังมีการตลาดผักพื้นบ้านในชุมชนน้อย เนื่องมีครัวเรือนเพียงไม่กี่รายที่ปลูก/เก็บผักพื้นบ้านเพื่อจำหน่ายจากผลการศึกษาได้นำเสนอโมเดลการค้นหาโอกาสและทุนมนุษย์ เรื่อง ผักพื้นบ้านของชุมชน โดยโอกาสจากผักพื้นบ้านชองชุมชน โดยโอกาสจากผักพื้นบ้านของชุมชนมีทั้ง 3 ด้าน คือ โอกาสทางโภชนาการและสุขภาพ โอกาสทางเศรษฐกิจ และโอกาสทางนิเวศวิทยา; This study has three main objectives to discover human capital of a community in vicinity of Bangkok and propose a model of human capital discovery of the community through indigenous vegetable (IV) consumption behavior. The study used several tools including questionnaire, knowledge mapping and social network analysis. The research site was Baan Pandinthong Wat Lumpraong in Nonhchong district, Bangkok. Indigenous vegetable survey was taken place around the community, the indigenous vegetable consumption behavior survey was conducted with 121 samples, and semi-structure interview was conducted with 7 representative of the community. Quantitative data were analysed with descriptive statistic. One-way ANOVA and Social Network Visualization. Qualitative data were analysed with Google Mymaps and classification technique. Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/3497 2020-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/3321 Title: แนวทางส่งเสริมความร่วมมือธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยกับองค์การภาครัฐและเอกชนในระดับท้องถิ่นที่มีต่อโอกาส ในการเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน Authors: พัชรา โพชะนิกร; ชุติระ ระบอบ; พรรณราย แสงวิเชียร; Zhao Jingyan; Patchara Phochanikorn; Chutira Rabob; Pannarai Saengwichian Abstract: จีนให้ความสำคัญกับการขยายเส้นทางการค้ามาทางตอนใต้ นับเป็นโอกาสของผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่จะต้องพัฒนาศักยภาพให้เข้มแข็งในการเข้าสู่ตลาดตอนใต้ของจีน งานวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาปัญหาและอุปสรรคของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยในการเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน 2. ศึกษาลักษณะความร่วมมือระหว่างธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมกับเครือข่ายองค์การภาครัฐและเอกชนในระดับท้องถิ่น และ 3. วิเคราะห์โอกาสของธุรกิจโดยผ่านเครือข่ายความร่วมมือองค์การภาครัฐและเอกชนระดับท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่าง ผู้บริหาร หรือหน่วยงานที่ติดต่อการค้าระหว่างไทยและตอนใต้ของจีน จากการสัมภาษณ์ผู้บริหาร 14 คน และผู้ประกอบการ 30 คน รวม 44 คน ใช้การสัมภาษณ์และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ การวิเคราะห์เนื้อหา สถิติเชิงพรรณนา การแจงแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาสำคัญที่ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยประสบมากที่สุดในการค้าขายกับมลฑลตอนใต้ของประเทศจีนคือ กฎระเบียบทางการค้า/พิธีการศุลกากร การสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ ด้านการตลาด ลักษณะความร่วมมือระหว่างธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมกับเครือข่าย คือ ภาครัฐเป็นผู้นำภาคเอกชน รูปแบบที่พึงประสงค์คือ ภาครัฐให้ความสนับสนุนโดยภาคธุรกิจนำ กระจายอำนาจให้หน่วยงานท้องถิ่นตัดสินใจ โอกาสของธุรกิจเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน ได้แก่ ให้ความสำคัญกับเครือข่ายความร่วมมือ ข้อเสนอแนะ ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการเข้าร่วมเป็นสมาชิกเครือข่าย ให้ความรู้อย่างลึกซึ้งในตลาดจีน และควรมีการศึกษาข้อมูลการจัดการโลจิสติกส์และการขนส่งสินค้าชายแดนและผ่านแดนเพื่อลดปัญหาอุปสรรคที่เกิดขึ้น; China attaches importance to expansion of trade routes to the south and it is an opportunity for small and medium enterprises (SMEs) should develop potential entering the southern Chinese market. This research aimed to 1) study problems and obstacles of SMEs to the southern Chinese market. 2) study the cooperation between SMEs and the Local Government/Private Networking and 3) Analyze business opportunities via the Local Government/Private Networking. 44 samples consisted of 14 administrators and 30 entrepreneurs. Research instruments are interview and questionnaire by using content analysis, descriptive statistics, frequency, percentage, average and standard deviation. Research results reveal that the most common problems encountered SMEs in trading with China southern province are trade regulations, customs clearance. The nature of cooperation between SMEs and networks are state leads the private sector. The desirable pattern is private sector leads and support by the government sector and decentralize to local in decision-making. Business opportunities entering the China southern market is focus on the cooperation network, promote entrepreneurs participate in network membership, provide in-depth knowledge about Chinese market, finding cross-border logistics and transportation management solutions to reduce problems. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/3321 2024-01-01T00:00:00Z