คณะเภสัชศาสตร์

A retrospective observational study on the discordance rate of antibiotic dosing among critically ill patients: Considerations for using KDIGO guideline

2026-05-24T20:00:10Z

A retrospective observational study on the discordance rate of antibiotic dosing among critically ill patients: Considerations for using KDIGO guideline Worapong Sungsana; Chotirat Nakaranurack; Weerachai Chaijamorn; Nattachai Srisawat; วรพงษ์ สังสะนะ; วีรชัย ไชยจามร; โชติรัตน์ นครานุรักษ์; ณัฐชัย ศรีสวัสดิ์ Optimizing antibiotic dosing in critically ill patients is challenging. This study evaluated the discordance rate of antibiotic dosing between the Cockcroft-gault (CG) and chronic kidney disease-epidemiology collaboration (CKD-EPI) estimated glomerular filtration rate (eGFR) equations in medical intensive care units (MICUs) patients. We also assessed the concordance analysis of estimated kidney function and stage of dosing for each antibiotic agent between equations. A retrospective study was conducted on patients in MICUs who received commonly used antibiotic agents between August 2020 and July 2023. The agreement was assessed using a weighted kappa statistic. A total of 171 patients with 266 cystatin C sampling points were included. The mean age and median sarcopenia index were 67.23 years and 0.45, respectively. The CKD-EPI eGFRcys 2012 equation showed the highest discordance in antibiotic dosing. Discordance rate of antibiotic dosing based on CG and CKD-EPI eGFR based on creatinine ranged from 10% to 30%. Compared with cystatin C-based equations, Piperacillin/tazobactam had the highest negative discordance rates, while ertapenem had the lowest. The acute kidney injury group exhibited a reduced correlation and an increased discordance rate of antibiotic agents between creatinine-based and cystatin C-based equations. Various equations for estimating renal clearance from the Kidney Disease: Improving Global Outcomes guideline result in different antibiotic dosages. Further research is required for appropriate dose adjustment. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://japsonline.com/admin/php/uploads/4694_pdf.pdf

ความรอบรู้ด้านสุขภาพกับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปรือ

2026-05-10T21:29:16Z

ความรอบรู้ด้านสุขภาพกับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปรือ ขัตติยะ มั่งคั่ง; นิตย์ธิดา ภัทรธีรกุล; รุ้งนภา เต็งไตรสรณ์; วิชชุตา เพชรชู; จัตุรัส พูลมงคล; Khattiya Mangkang; Nittida Pattarateerakun; Rungnapa Tengtrisorn; Witchuta Petchoo; Jaturat Poonmongkon การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพ และหาความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพ กับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปรือ จังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับบริการที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปรือและใช้วิธีเลือกตัวอย่างตามสะดวก ในช่วงเดือนสิงหาคม-กันยายน 2563 จำนวน 50 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ประกอบด้วย ข้อมูลทั่วไปและแบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 76) อายุเฉลี่ยเท่ากับ 65.26+-10.10 ปี ร้อยละ 74 สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ (FBS <= 160 mg/dl) ความรอบรู้ได้ด้านสุขภาพของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 โดยรวมอยู่ในระดับพอใช้ (คะแนนเฉลี่ย 41.5 +- 10.74) ซึ่งเกือบครึ่ง มีความรอบรู้ด้านสุขภาพอยู่ในระดับดี (ร้อยละ 46) ผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ มีระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพสูงกว่าผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ (คะแนนเฉลี่ย 43.71 +-10.59 และ 39.93 +- 10.75 ตามลำดับ) และผู้ป่วยเบาหวานมีอายุ <= 65 ปี มีคะแนนเฉลี่ยมากกว่า ผู้ที่มีอายุ > 65 ปี (43.72 +- 8.24 และ 39.78 +- 12.23 ตามลำดับ) ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด พบว่า ในกลุ่มผู้ที่มีอายุ > 65 ปี มีความสัมพันธ์กันในระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r -0.393, p< 0.05) จากผลในการศึกษาครั้งนี้ ผู้มีหน้าที่ดูแลผู้ป่วยเบาหวานควรจัดกิจกรรมหรือโครงการเพื่อส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพในทุกๆ องค์ประกอบ ควบคู่กับการสร้างเสริมให้มีพฤติกรรมการดูแลตนเอง โดยเฉพาะผู้ป่วยเบาหวานที่มีอายุมากกว่า 65 ปี; The objectives of this study were to explore the level of health literacy and examine the association between health literacy and the control of sugar levels in diabetic patients at Nongprue Health Promoting Hospital. Participants included 50 people with type 2 diabetes who were registered at Nongprue Health Promoting Hospital. A convenience sampling technique was adopted. Data were collected by using questionnaires that included general information and an assessment of health literacy from August 2020 to September 2020. The results showed that most of the participants were female (76%), and the mean age was 65.26 +- 10.10. Fasting blood sugar (<= 160 mg/dL) was controlled in 74% of type 2 diabetes patients. Overall, health literacy was fair (mean score: 41.51 10.74), with 46% having low health literacy. The well-controlled FBS patients had a higher level of health literacy than poorly controlled group (mean scores of 43.71 +- 10.59 and 39.93 +- 7.75, respectively). Furthermore, diabetes patients over the age of 65 had higher mean scores than those under the age of 65 (43.72 +- 8.24 vs. 39.78 +- 12.20, respectively). There was little correlation between health literacy and blood sugar control in diabetic patients over 65 years old (r-0.393, p<0.05) Based on the results of this study, healthcare provides should plan activities or projects to improve health literacy in all areas and encourage self-care behaviors, especially in diabetic patients over 65 years old. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he01.tci-thaijo.org/index.php/HCUJOURNAL/article/view/261196/177673

การสำรวจสถานการณ์การปฏิบัติงานให้บริการช่วยเลิกบุหรี่ของบัณฑิตจากคณะเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย

2026-05-10T20:34:54Z

การสำรวจสถานการณ์การปฏิบัติงานให้บริการช่วยเลิกบุหรี่ของบัณฑิตจากคณะเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย เสถียร พูลผล; อดิณัฐ อำนวยพรเลิศ; ภัณฑิรา ปริญญารักษ์; กรแก้ว จันทภาษา; กิติยศ ยศสมบัติ; ชวนชม ธนานิธิศักดิ์; ทวีศักดิ์ มณีโรจน์; ธิดารัตน์ มานะพัฒนเสถียร; ประสิทธิชัย พูลผล; ปวันรัตน์ ปัณณทัตพิทยุตม์; วิวัฒน์ ถาวรวัฒนยงค์; ศิราณี ยงประเดิม; สุชาดา สูรพันธุ์; สุพรรณิการ์ พรวัฒนกวี; ภาณุมาศ ภูมาศ; ขัตติยะ มั่งคั่ง; Sathian Phunpon; Adinat Umnuaypornlert; Pantira Parinyarux; Kornkaew Chanthapasa; Kitiyot Yotsombut; Chuanchom Thananithisak; Taweesak Maneerot; Thidarat Manapattanasatein; Prasittichai Poonphol; Pawannarat Pannatatphittayut; Wiwat Thavornwattanayong; Siranee Yongpraderm; Suchada Soorapan; Suphannika Pornwattanakavee; Panumart Phumart; Khattiya Mangkang วัตถุประสงค์: เพื่อสำรวจการให้บริการเลิกบุหรี่และหาปัจจัยที่ส่งผลต่อการให้บริการเลิกบุหรี่ของบัณฑิตคณะเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย วิธีการ: งานวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ เก็บข้อมูลจากบัณฑิตของคณะเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย 19 แห่งที่จบการศึกษาในปีการศึกษา 2561 - 2563 จำนวน 358 คน การศึกษาเลือกตัวอย่างแบบตามความสะดวก การศึกษาเก็บข้อมูลในช่วง เม.ย.-พ.ค. 2565 ด้วยแบบสอบถามออนไลน์ที่คณะผู้วิจัยสร้างขึ้น ผลการวิจัย: ตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 67.6) อายุเฉลี่ย 26.15 ± 1.73 ปี สำเร็จการศึกษาสาขาการบริบาลทางเภสัชกรรมร้อยละ 76.5 จบในปีการศึกษา 2563 ร้อยละ 60.9 มีใบประกอบวิชาชีพร้อยละ 95.5 เป็นเภสัชกรโรงพยาบาลร้อยละ 41.9 และมีประสบการณ์การทำงาน 1-1.9 ปี (ร้อยละ 42.2) ส่วนใหญ่เคยเรียนเกี่ยวกับบุหรี่ (ร้อยละ 77.7) โดยเรียนเฉลี่ย 9.25 ± 7.29 ชั่วโมง และเคยให้บริการเลิกบุหรี่ระหว่างเรียนร้อยละ 60.9 หรือเฉลี่ย 3.14 ± 3.90 รายต่อปี หลังจบการศึกษาส่วนใหญ่ไม่เคยให้บริการเลิกบุหรี่ ไม่เคยอบรมเพิ่มเติม และไม่เคยเข้าร่วมโครงการที่ช่วยเลิกบุหรี่ (ร้อยละ 64.8, 84.6, และ 90.8 ตามลำดับ) ปัจจัยเอื้อที่ส่งผลต่อการให้บริการช่วยเลิกบุหรี่มากที่สุดคือ ความสุขในการปฏิบัติงาน รองลงมาคือการที่ผู้บริหารทุกระดับให้ความสำคัญ การกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจน และการวางระบบการทำงานที่มีประสิทธิภาพ (คะแนนเฉลี่ย 3.84±1.06, 3.74±1.13 และ 3.69±1.09 ตามลำดับ จากคะแนนเต็ม 5) ประสบการณ์ในการทำงาน การฝึกอบรมเกี่ยวกับการเลิกบุหรี่หลังจบการศึกษาและการให้บริการช่วยเลิกบุหรี่ขณะกำลังศึกษา มีความสัมพันธ์กับการให้บริการช่วยเลิกบุหรี่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) สรุป: บทบาทการให้บริการช่วยเลิกบุหรี่ของเภสัชกรนั้นควรได้รับการเน้นย้ำถึงความสำคัญตั้งแต่การเรียนการสอนในคณะและการฝึกอบรมเพิ่มเติมหลังจบการศึกษา การที่หน่วยงานของเภสัชกรมีนโยบายและแผนการทำงานที่ชัดเจน และสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ดีเป็นปัจจัยเอื้อที่ทำให้เภสัชกรให้บริการช่วยเลิกบุหรี่ให้กับประชาชน; Objective:To survey the extent of provision of smoking cessation service among pharmacy graduates in Thailand and identify its affecting factors. Methods: This survey research collected data from 358 graduates of 19 Faculties of Pharmacy in Thailand who graduated during academic year 2018 -2020. The subjects were conveniently selected. Data collection was conducted from April 2022 to May 2022 using online questionnaires developed by the researchers Results: Most of the subjects were female (67.6%) with average age of 26.15 ± 1.73 years. 76.5% of them graduated in the program on pharmaceutical care, while 60.9% graduated in the academic year 2020. 95.5% of them had pharmacy licenses. 41.9% were hospital pharmacists, and had 1-1.9 years of work experience (42.2%). Most of them had learned about cigarette (77.7%) in school with an average of 9.25 ± 7.29 hours. 60.9% of subjects had provided smoking cessation services during their studies with an average of 3.14 ± 3.90 cases per year. After graduation, most of them never offered smoking cessation services, never attended additional training and never participated in a smoking cessation project (64.8%, 84.6%, and 90.8%, respectively). Factors contributing most to the provision of smoking essation services were happiness at work followed by executives at all levels giving importance to smoking cessation services, having clear goals and setting effective work systems (mean scores of 3.84±1.06, 3.74±1.13 and 3.69±1.09 respectively, from the full score of 5). Work experience, training on smoking cessation after graduation, and providing smoking cessation services during schooling showed a statistically significant correlation with the provision of smoking cessation service (P<0.05). Conclusion: The role of pharmacists in providing smoking cessation services should be emphasized during schooling and post-graduate training. Pharmacy organizations with clear policy and work plans on the service and with a good working environment were facilitating factors for pharmacists to provide smoking cessation services for public. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he01.tci-thaijo.org/index.php/TJPP/article/view/261487/177554

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการได้รับยากลุ่มยับยั้งการทำงานของระบบเรนินแอนจิโอเท็นซินขนาดต่ำกว่าเป้าหมายในผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลง

2026-05-10T20:07:37Z

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการได้รับยากลุ่มยับยั้งการทำงานของระบบเรนินแอนจิโอเท็นซินขนาดต่ำกว่าเป้าหมายในผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลง คนึงจิตร ทิศกูล; สมฤทัย วัชราวิวัฒน์; เอกราช อริยะชัยพาณิชย์; วัจน์สิทธิ์ ชัยปฏิวัติ; ยศยา กุลมาศ; Kanungjitr Tissakool; Somratai Vadcharavivad; Aekarach Ariyachaipanich; Watsit Chaipatiwat; Yotsaya Kunlamas ที่มาของปัญหา: แนวทางเวชปฏิบัติในปัจจุบันแนะนำให้ผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวที่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลง ควรได้รับยากลุ่ม Angiotensin converting enzyme inhibitors (ACEIs) หรือ Angiotensin receptor-neprilysin inhibitors (ARNI) หรือ Angiotensin receptor blockers (ARBs) ในขนาดเป้าหมาย เนื่องจากมีหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าสามารถลดอัตราการเสียชีวิตและอัตราการนอนโรงพยาบาลได้ แต่ผู้ป่วยส่วนใหญ่ยังคงได้รับการปรับขนาดยาเหล่านี้ไม่ถึงเป้าหมาย ปัจจุบันในประเทศไทยยังไม่มีการศึกษาเพื่อหาปัจจัยที่สัมพันธ์กับการได้รับยากลุ่มนี้ขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย วัตถุประสงค์: เพื่อหาปัจจัยที่สัมพันธ์กับการได้รับยากลุ่ม ACEIs/ARBs/ARNI ขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย ในผู้ป่วยคนไทยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลง วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงวิเคราะห์จากเหตุไปหาผลแบบย้อนหลัง ในผู้ป่วยคนไทยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลง แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลตราด และโรงพยาบาลพระปกเกล้า ตั้งแต่มกราคม พ.ศ. 2559 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยใช้แบบบันทึกข้อมูลผู้ป่วย แล้ววิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการได้รับยาในกลุ่ม ACEIs/ARBs/ARNI ขนาดต่ำกว่าเป้าหมายด้วยสถิติการถดถอยโลจิสติก ผลการศึกษา: การศึกษานี้มีผู้ป่วยจำนวน 396 ราย แบ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับยา ACEIs/ARBs/ARNI ขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย 289 ราย และกลุ่มที่ได้รับยา ACEIs/ARNS/ARNI ขนาดมากกว่าหรือเท่ากับเป้าหมาย 107 ราย เมื่อควบคุมปัจจัยอื่น ๆ ที่ศึกษา พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการได้รับยาขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย คือ New York Heart Association (NYHA) class III/IV (odd ratio 1.75; 95%CI 1.06-2.88, p=0.03) และการได้รับยากลุ่ม Beta-blockers ขนาดมากกว่าหรือเท่ากับร้อยละ 50 ของขนาดเป้าหมาย (odd ratio 0.37; 95%CI 0.23-0.61, p<0.001) สรุป: ปัจจัย NYHA class III/IV เพิ่มความเสี่ยงที่ผู้ป่วยจะได้รับยาขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย ในขณะที่การได้รับยากลุ่ม Beta-blockers ขนาดมากกว่าหรือเท่ากับร้อยละ 50 ของขนาดเป้าหมาย ช่วยลดความเสี่ยงที่จะทำให้ผู้ป่วยได้รับยาในกลุ่ม ACEIs/ARBs/ARNI ขนาดต่ำกว่าเป้าหมาย ซึ่งเป็นปัจจัยที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้; BACKGROUND: Angiotensin-converting enzyme inhibitors (ACEIs), angiotensin receptor-neprilysin inhibitors(ARNIs), or angiotensin receptor blockers (ARBs) are recommended by the guidelines for all patients with chronic heart failure with reduced ejection fraction. However, in real-world data, most patients are unable to achieve the targeted dose of these medications. In Thailand, there has been no study conducted on the factors associated with sub-target doses of ACEIs/ARBs/ARNI.OBJECTIVES: To analyze the factors associated with heart failure with reduced ejection fraction patients who have received sub-target doses of ACEIs/ARBs/ARNI among the Thai population. METHODS: This retrospective cohort study was conducted in Trat and Phrapokklao Hospitals from January 2016 to December 2020. Out-Patient Clinic medical records of those with heart failure with reduced ejection fraction were reviewed using case record forms. Thirteen factors were analyzed by logistic regression to determine the association with the sub-target dose group. RESULTS: A total of 396 patients were included in this study, and 289 patients were treated with the sub-target dose. After adjusting all factors, it was found that NYHA class III/IV was associated with the sub-target dose (odds ratio 1.75; 95%CI 1.06-2.88, p=0.03). Receiving over 50% of the target dose of Beta-blockers was the protective factor (odd ratios 0.37; 95%CI 0.23-0.61, p<0.001).CONCLUSIONS: NYHA class III/IV was the factor that increased the risk of receiving the sub-target dose; however, receiving ≥50% of the target dose of Beta-blockers was the factor that decreased the risk. Furthermore, both of these factors were modifiable. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ppkjournal/article/view/266376/184102