Nursing - Research Reports

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 และความดันโลหิตสูงที่มารับบริการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

2026-01-17T14:29:46Z

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 และความดันโลหิตสูงที่มารับบริการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เนาวรัตน์ กระมูลโรจน์; นพนัฐ จำปาเทศ; นิตติยา น้อยสีภูมิ; พิภพ ดีแพ; ภิษฐ์จีรัชญ์ พัชรกุลธนา; Naowarut Kramulroj; Nopphanath Chumpathat; Nittiya Noysipoom; Pipop Deepae; Pisgeerud Pudcharakuntana โรคหัวใจและหลอดเลือดเป็นภาวะแทรกซ้อนในผู้ป่วยเบาหวานและความดันโลหิตสูง โดยที่การพบปัจจัยทางเมทาบอลิกร่วมด้วยจนกลายเป็นกลุ่มอาการเมทาบอลิกซินโดรม เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่สำคัญ วัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อศึกษาระดับความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงที่ วิธีดำเนินการวิจัย รวบรวมข้อมูลและผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการจากการตรวจสุขภาพ ประจำปี 2565 ของผู้ป่วยเบาหวานและความดันโลหิตสูงที่ไม่มีประวัติการป่วยโรคระบบหัวใจและหลอดเลือด ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการและ อำเภอเมืองจังหวัดฉะเชิงเทรา (เขตสุขภาพที่ 6) จำนวน 788 ราย และประเมินความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดโดยใช้ Thai CV Risk Score ผลการศึกษา 1. ความยาวเส้นรอบเอวและสัดส่วนความยาวเส้นรอบเอวกับความสูงมากกว่ามาตรฐานพบร้อยละ 67.6 และร้อยละ 83.8 ตามลำดับ โดยเพศหญิงมีความยาวเส้นรอบเอวและสัดส่วนความยาวเส้นรอบเอวกับความสูงเกินมาตรฐานมากกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. ความชุกของค่าระดับน้ำตาลสะสมในเลือด (HbA1C) ที่เหมาะสมพบร้อยละ 36.9 ขณะที่เพศชายพบว่ามีค่า HbA1C เกินมาตรฐานมากกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและกลุ่มตัวอย่างอายุน้อยกว่า 60 ปีมีค่า HbA1C เกินมาตรฐานมากกว่ากลุ่มผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ความชุกของระดับ Total – cholesterol และ LDL- cholesterol มีค่าเกินมาตรฐานพบร้อยละ 38.6 และ 58.8 ตามลำดับ และ HDL-cholesterol มีค่าต่ำกว่ามาตรฐาน Triglyceride และ TG/HDL-cholesterol ratio ที่มีค่าเกินมาตรฐานพบร้อยละ 26.3, 38.7 และ 24.7 ตามลำดับ โดยพบความชุกในเพศชายมากกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติความชุกของระดับ LDL-cholesterol ที่มีค่าเกินมาตรฐานของกลุ่มตัวอย่างอายุน้อยกว่า 60 ปี มากกว่ากลุ่มผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 31.8 มีความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดในระดับสูงขึ้นไป 4. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด ในอีก10 ปีข้างหน้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศ อายุการสูบบุหรี่ โรคประจำตัว ความยาวเส้นรอบเอว HbA1C, Total และ HDL cholesterol และ TG/HDL- C ratio ดังนี้ 4.1 เพศชายมีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด ในอีก10 ปีข้างหน้ามากกว่าเพศหญิงประมาณ 2 เท่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR =2.16,95%CI =1.58-2.93) 4.2 กลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้สูงอายุมีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้า มากกว่ากลุ่มที่อายุน้อยกว่า 60 ปีประมาณ 16 เท่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR =1,95%CI=8.48- 31.48) 4.3 กลุ่มตัวอย่างที่สูบบุหรี่มีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้ามากกว่ากลุ่มตัวอย่างที่ไม่สูบบุหรี่ประมาณ 4 เท่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR =4.14, 95%CI =1.95-8.78) 4.4 กลุ่มตัวอย่างที่เป็นเบาหวานและความดันโลหิตสูงร่วมด้วยมีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและ หลอดเลือด 10 ปีข้างหน้ามากกว่ากลุ่มที่มีโรคเบาหวานหรือความดันโลหิตสูงเพียง 1 โรคประมาณ 3 เท่า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4.5 กลุ่มตัวอย่างที่มีความยาวเส้นรอบเอวเกินมาตรฐานมีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้าน้อยกว่ากลุ่มที่มีค่าความยาวเส้นรอบเอวเหมาะสมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR=0.65,95%CI =0.47-0.91) 4.6 กลุ่มตัวอย่างที่มีค่า HbA1C เกินมาตรฐาน มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้ามากกว่ากลุ่มที่มีค่าเหมาะสมประมาณ 1.7 เท่า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR =1.66, 95%CI =1.18-2.34) 4.7 และกลุ่มตัวอย่างที่มีค่า Total cholesterol เกินมาตรฐาน มีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้าน้อยกว่ากลุ่มที่มีค่าเหมาะสมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR =0.73,95%CI=0.53-0.99) 4.8 กลุ่มตัวอย่างที่มีระดับ HDL-C ต่ำกว่ามาตรฐานมีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด ในอีก10 ปีข้างหน้ามากกว่ากลุ่มที่มีค่าเหมาะสมเกือบ 2 เท่า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR=1.95,95%CI =1.40-2.71) และกลุ่มตัวอย่างที่มี TG/HDL-C ratio เกินกว่ามาตรฐาน มีโอกาสเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด 10 ปีข้างหน้ามากกว่ากลุ่มที่มีค่าเหมาะสมประมาณ 1.5 เท่า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR=1.56, 95%CI =0.47-1.16) สรุปข้อเสนอแนะ ผลการวิจัยเกี่ยวกับสถานการณ์ระดับความเสี่ยงของการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ในอีก10 ปี ข้างหน้าและปัจจัยทางเมทาบอลิก ในผู้ป่วยโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่สะท้อนถึงผลลัพธ์ของการดูแลรักษา ขนาดและความรุนแรงของปัญหา สามารถนำข้อมูลดังกล่าวไปพัฒนาปรับปรุงวางแผนการดูแลผู้ป่วยหรือนำข้อมูลไปใช้ในการออกแบบหรือพัฒนาโครงการที่ส่งเสริมความตระหนักให้ผู้ป่วยเบาหวานและความดันโลหิตสูงตระหนักถึง ความสำคัญของการควบคุมปัจจัยทางเมทาบอลิกและการลดระดับความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด; Background: Cardiovascular disease is a major complication and cause of death in diabetic and hypertensive patients. Cardio-metabolic factors found in diabetic and hypertensive patients are known to increase the risk of cardiovascular disease. Objective. To study the prevalence of cardiovascular risk levels and factors associated with cardiovascular risk in diabetic and hypertensive patients. Method: Data collection from laboratory test results from health examinations of diabetic and hypertensive patients with no history of cardiovascular disease in 2022 at sub-district health promotion hospitals in Bang Phli District, Samut Prakan Province and Mueang District, Chachoengsao Province (Health Region 6) , totaling 788 cases, and assessing the risk of cardiovascular disease using the Thai CV Risk Score. Results: 1. Waist circumference and waist to height ratio were found to be 67.6% and 83.8%, respectively, exceeding the standard. Females had significantly higher waist circumference and waist circumference-to-height ratio than males. 2. The prevalence of appropriate HbA1C levels was found to be 36.9%, while males had significantly higher HbA1C values than females, and subjects under 60 years of age had significantly higher HbA1C values than the elderly group. 3. The prevalence of Total-cholesterol and LDL-cholesterol levels exceeding the standard were found at 38.6% and 58.8%, respectively, and HDL-cholesterol levels below the standard. Triglyceride and TG/HDL-cholesterol ratio exceeding the standard were found at 26.3%, 38.7%, and 24.7%, respectively, with a significantly higher prevalence in males than females. The prevalence of LDL-cholesterol levels exceeding the standard in the sample group under 60 years of age was significantly higher than in the elderly group. 31.8% of the sample group had a high risk of cardiovascular disease. 4. Factors significantly associated with the risk of cardiovascular disease in the next 10 years were gender, age, smoking, underlying diseases, waist circumference, HbA1C, Total and HDL- cholesterol, and TG/HDL- C ratio as follows: 4.1 Men were approximately twice as likely to have cardiovascular disease in the next 10 years as women, which was statistically significant. (OR = 2.16, 95%CI = 1.58-2.93) 4.2 The elderly sample group had a statistically significant risk of cardiovascular disease in the next 10 years of approximately 16 times more than the sample group under 60 years of age. (OR = 1, 95%CI = 8.48-31.48) 4.3 The sample group that smoked had a statistically significant risk of cardiovascular disease in the next 10years of approximately 4times more than the sample group that did not smoke (OR = 4.14, 95%CI = 1.95-8.78). 4.4 The sample group that had diabetes and high blood pressure had a statistically significant risk of cardiovascular disease in the next 10 years of approximately 3 times more than the sample group that had diabetes or high blood pressure alone. 4.5 The sample group that had wrist circumference that exceeded the standard had a statistically significant lower risk of cardiovascular disease in the next 10 years than the sample group that had a suitable waist circumference. (OR=0.65,95%CI =0.47-0.91) 4 . 6 The sample group with HbA1 C values exceeding the standard had a statistically significant risk of cardiovascular disease in the next 10 years, approximately 1.7 times more than the group with the optimal value (OR =1.66, 95%CI =1.18-2.34) 4.7 The sample group with the Total cholesterol values exceeding the standard had a statistically significant lower risk of cardiovascular disease in the next 10 years than the group with the optimal value. (OR =0.73,95%CI=0.53-0.99) 4.8 The sample group with the HDL-C level below the standard had a statistically significant risk of cardiovascular disease in the next 10 years, almost 2 times more than the group with the optimal value (OR=1.95,95%CI =1.40-2.71) and the sample group with the TG/HDL-C ratio exceeding the standard The risk of cardiovascular disease in the next 10 years was approximately 1.5 times higher than the optimal group, which was statistically significant (OR=1.56, 95%CI =0.47-1.16). Conclusion and recommendations. Research results on the risk level of cardiovascular disease in the next 10 years and metabolic factors in diabetic and hypertensive patients at sub-district health promotion hospitals, that reflects the results of treatment and severity of the problem. The data can be used to develop and improve patient care plans or to design projects that promote awareness for diabetic and hypertensive patients to realize the importance of controlling metabolic factors and reducing the risk of cardiovascular disease. การวิจัยนี้ได้รับทุนอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2565

การจัดระบบงานคุ้มครองและพัฒนาอาชีพ : รายงานฉบับสมบูรณ์

2026-04-03T06:51:50Z

การจัดระบบงานคุ้มครองและพัฒนาอาชีพ : รายงานฉบับสมบูรณ์ วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย; ธนาชัย สุนทรอนันตชัย; ชรีนา ปะดุกา; Vanida Durongrittichai; Tanachai Suntonanantachai; Chareena Paduka เสนอต่อ กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

รายงานฉบับสมบูรณ์ การสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายในการพัฒนารูปแบบบริการ ปฐมภูมิเพื่อดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง: กรุงเทพมหานคร

2025-08-04T13:26:38Z

รายงานฉบับสมบูรณ์ การสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายในการพัฒนารูปแบบบริการ ปฐมภูมิเพื่อดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง: กรุงเทพมหานคร ปทุมทิพย์ อดุลวัฒนศิริ; ศิริอร สินธุ; เกศรินทร์ อุทริยะประสิทธิ์; รวมพร คงกำเนิด; วรรณวลี คชสวัสดิ์; Patoomthip Adunwatanasiri; Siriorn Sindhu; Ketsarin Utriyaprasit; Roumporn Konggumnerd; Wanwalee Kochasawas การพัฒนาระบบบริการปฐมภูมิเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชน ถือเป็นกิจกรรมการให้บริการที่สำคัญในการส่งเสริมสุขภาพ ลดความบกพร่องและความพิการส่งเสริมให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดี ปัจจุบันยังไม่พบการศึกษาหรือข้อมูลที่ชัดเจนเกี่ยวกับรูปแบบการจัดบริการและปัจจัยที่มีผลต่อการจัดบริการเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตซึ่งแตกต่างจากปัจจัยในสังคมชนบทและยังไม่เคยมีการประเมินผลลัพธ์ด้านสุขภาพที่ชัดเจนเกี่ยวกับการจัดบริการปฐมภูมิรูปแบบใดที่มีประสิทธิภาพต่อการเพิ่มระดับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในกรุงเทพมหานคร การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านรูปแบบบริการ ปัจจัยระดับบุคคล เครือข่ายทางสังคมที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิต ทดสอบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของรูปแบบการจัดบริการต่อคุณภาพชีวิตและค้นหาปัญหา ความต้องของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเพื่อนำไปปรับปรุงพัฒนารูปแบบการจัดบริการ ก่อนนำไปทดลองใช้เป็นกรณีศึกษาในกรุงเทพมหานครต่อการลดความพิการและคุณภาพชีวิต กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยภายหลังรอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองแตก ตีบหรืออุดตันไม่เกิน 2 ปี ที่จำหน่ายออกจากโรงพยาบาลกลับสู่ชุมชน จำนวน 450 คน และผู้ให้บริการสุขภาพหน่วยปฐมภูมิ โดยใช้การศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการใช้แบบสอบถาม การสนทนากลุ่มและการนำรูปแบบบริการปฐมภูมิที่เหมาะสมไปทดลองใช้ผลการศึกษา พบว่า ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในกรุงเทพมหานครยังมีความพิการหลงเหลืออยู่หลังจำหน่ายกลับบ้าน ร้อยละ 68.2 คุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง ผู้ป่วยเข้าถึงการดูแลที่บ้านโดยพยาบาลวิชาชีพ (Registered nurses) ร้อยละ 100 รองลงมา ได้แก่ นักกายภาพบำบัด ร้อยละ 75.7 และพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน (Community nurse practitioner) ร้อยละ 64.3 ได้รับการสนับสนุนจากเครือข่ายทางสังคมจาก อาสาสมัครสาธารณสุข (อสส.)/ ผู้ดูแลจิตอาสา (CG: Care Giver) ที่ผ่านการอบรมการดูแลผู้ป่วยติดเตียง โดยกองการพยาบาลสาธารณสุข สำนักอนามัย มากที่สุด ร้อยละ 39.6 ปัจจัยในระดับบุคคลที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตมากที่สุด ได้แก่ มีความพิการมาก ภาวะซึมเศร้า การรู้คิดบกพร่อง มีความพิการจนกลับมาทำงานไม่ได้ และจำนวนชั่วโมงของผู้ดูแลในการดูแล ตามลำดับ พบการดูแล 4 รูปแบบ รูปแบบ Continuing care from hospital to home by nurse expert มีผลทำให้ลดความพิการและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยดีที่สุด รองลงมา ได้แก่ Bangkok Metropolitan Administration (BMA) Home ward เป็นบริการปฐมภูมิที่สามารถให้บริการผู้ป่วยกลุ่มใหญ่ได้ ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในชุมชนให้เกิดประโยชน์สูงสุด Continuing care from hospital to home เกิดจากการจัดการดูแลในครอบครัว ได้รับอุปกรณ์จำเป็นสนับสนุนจากโรงพยาบาล ขณะที่ Family care ผู้ป่วยได้รับการดูแล ไม่ถูกทอดทิ้งจากครอบครัว แต่ระดับมีคุณภาพชีวิตน้อยที่สุด แบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองได้รับอิทธิพลโดยรวมสูงสุดจากความพิการหลงเหลืออยู่มาก รองลงมาคือ รูปแบบบริการ Continuing care with nurse expert และ Home ward ผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลจากครอบครัวเพียงอย่างเดียวไม่ทำให้ลดความพิการและเพิ่มระดับคุณภาพชีวิตได้ ความต้องการและอุปสรรคของบริการสุขภาพ พบว่า เป้าหมายในการฟื้นตัวจากโรคของผู้ป่วยกับผู้ให้บริการสุขภาพไม่ตรงกัน ผู้ป่วยมองปลายทางและโอกาสรอด ขณะที่ผู้ให้บริการมองกระบวนการระหว่างทางให้ผู้ป่วยสามารถจัดการตนเอง ควบคุมภาวะแทรกซ้อนและโรคร่วมให้คงที่ การจัดบริการสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุนชนจึงเป็นการดูแลแบบผู้ป่วยติดเตียงทั่วไปมากกว่าการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่มีความบกพร่องทางระบบประสาทหลงเหลืออยู่ให้สามารถกลับคืนสู่สภาพใกล้เคียงก่อนการเจ็บป่วย จำเป็นต้องเพิ่มพูนความรู้และทักษะที่มีอยู่เดิมในการดูแลผู้ป่วย นำไปสู่การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชนให้แก่พยาบาลเยี่ยมบ้าน นำไปทดลองใช้ร่วมกับโมเดลต้นแบบการสังเคราะห์รูปแบบใหม่ Home ward for stroke care เป็นการนำข้อดีและข้อจำกัดจากรูปแบบทั้ง 4 มาพัฒนาเป็นรูปแบบที่เหมาะสมที่สุดในการดูแลผู้ป่วยในเมืองใหญ่ ต้องการพยาบาลเยี่ยมบ้านที่มีความชำนาญเฉพาะ (มีความรู้ทักษะประเมินปัญหาเฉพาะผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง) จึงได้พัฒนา 1) แนวปฏิบัติการพยาบาลสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชน 2) การพยาบาลเพื่อการฟื้นฟูสภาพสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชน 3) อาการของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชน เมื่อเปรียบเทียบก่อนและหลังการเยี่ยมบ้านด้วยรูปแบบใหม่ พบว่า ผู้ป่วยมีความพิการลดลงและคุณภาพชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มีความพึงพอใจต่อบริการที่ได้รับระดับดีมากการจัดบริการปฐมภูมิสำหรับกรุงเทพมหานครในอนาคต ที่มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากร ปัจจัยกำหนดทางสังคมที่แตกต่างจากสังคมชนบท บทบาทการดูแลของครอบครัวมีน้อย เครือข่ายทางสังคมไม่แน่นแฟ้น พยาบาล คือ บุคลากรสุขภาพที่สำคัญในการเป็นที่ปรึกษา เข้าไปให้ความช่วยเหลือ ดูแลผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดที่บ้าน ขณะเดียวกันกรุงเทพมหานครไม่สามารถจัดอัตรากำลังพยาบาลรองรับผู้ป่วยในชุมชนได้ แนวปฏิบัติการพยาบาลฯ จะช่วยให้เกิดประสิทธิภาพการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในชุมชน การจ้างงานพยาบาลฟรีแลนซ์ เสริมกำลังคนให้เพียงพอกับความต้องการ มีเครื่องมือสนับสนุนการตัดสินใจที่ถูกต้อง และสามารถดูแลผู้ป่วยที่มีความเฉพาะเจาะจงกับโรคมากขึ้น นอกจากนี้ กรุงเทพมหานครควรสนับสนุนการสร้างผู้ดูแลจิตอาสาดูแลผู้ป่วยที่ญาติไม่มีเวลาหรือไม่พร้อมดูแล ทำหน้าที่เปรียบเสมือนครอบครัวของผู้ป่วยร่วมกับพยาบาล ด้วยความคุ้นเคยและไว้วางใจ มีความต่อเนื่องในการดูแลผู้ป่วยมีความพิการลดลงและคุณภาพชีวิตที่ดี; Primary care service development to improve quality of life for stroke patients in the community is considered a major service activity for promoting health, reducing body impairment and disability along with promoting good quality of life. Several models for providing primary care services and care for patients are used in Bangkok communities where the factors promoting quality of life differ from rural societies. Furthermore, no clear assessments have been conducted to assess the effects of primary care service models on quality of life in Bangkok. This study was aimed at studying model of care, personal factors, social networks influencing quality of life, test causal correlations of service provision models with quality of life and discover problems and needs of associated persons in order to modify and improve the service provision model before testing model as a pilot study in Bangkok for functional recovery and quality of life. The sample was 450 patients who had survived ischemic or hemorrhagic stroke for no more than two years and were discharged from the hospital to return to the community along with primary care unit service providers. This study used quantitative and qualitative research methods. Data were collected by using questionnaires, focus groups and implementation of appropriate primary care service models. According to the findings, stroke patients in Bangkok (68.2%) were found to have not recovered after being discharged and returning home with medium-level quality of life (Mean + SD = 3.40 + 0.93). Most of the patients had access to care at home provided by Registered nurses (RN), followed by physical therapists and community nurses with social network support from village health volunteers or Care Givers (CGs) trained care of bedridden patients by Nursing Division Public Health BMA Department at 3 9 .6 percent. Patient’s factors most an effect on quality of life (QOL) was high functional disability score (ß = .57, p = .000), followed by depressive (ß = -.22, p = .000) cognitive impairment (ß = .20, p = .000) unable return to work after stroke (ß = -.12, p = .000) and hours to care for stroke patients (ß = -.07, p = .000), respectively. The results showed that 4 model of care such as Continuing care with nurse expert model provides the best recovery and quality of life for patients, followed by the Bangkok Metropolitan Administration (BMA) Home ward was a primary care service that can serve a large group of patients in community and use the most of community's resources for benefit of care. Continuing care from hospital to home was occurred by family management, and received necessary equipment of care which supported from the hospital. While family care has family supported and provided care to patient. The causal relationship model of the factors influencing functional recovery and quality of life among stroke patients was consistent with the evidence-based data (χ2 = 4.688, df = 6, p value = .584, χ2/df = .78, GFI = .997, RMR = .014, RMSEA = .025). Stroke patients’ quality of life was most influenced by functional impairment (ß = -.79, p = .000), followed by the continuing care model with nurse experts (ß = .13, p = .000) and the BMA home ward model (ß = .10, p = .008). Patients who received care support from only family members and community members were unable to reduce disability and improve quality of life. Concerning healthcare service needs and barriers, the recovery goals of patients and healthcare providers were found to be inconsistent. Patients looked at the destination and chances of survival, while healthcare providers looked at the process on the way toward self-management, stabilization of control over complications and comorbidities. Therefore, the services provided for stroke patients in the community were care for bedridden patients rather than care to stroke patients with neurological impairments return to a condition similar to before illness. Accurate recovery processes are needed for the development of clinical nursing practice guidelines for stroke patient in community and trial implementation with selective models. Synthesis new model of care by nurses and health personnel involved in trial implementation of the home ward for stroke care which has clinical nursing practice guidelines for stroke patient in community, patients were found to have less physical impairment and higher quality of life with statistical significance. Therefore, community nurses can implement service provision models and care guidelines for stroke patients in the community to improve quality of life among patients in the community for positive health outcomes. In the future, primary care services for Bangkok will be faced with population structure changes, different social determining factors from rural societies, few family care roles and distant social networks. Nurses are the crucial health personnel as consultants, help and take role play closely of nursing care at home. Meanwhile Bangkok Metropolitan Administration is unable to resolve shortage of nurses to support patients in hospitals and communities. Freelance nurses can provide solutions in promoting health among patients in communities to meet needs by developing freelance nurses and implementing good practice guidelines in communities to create quality care practices and support correct decision-making with stroke patients. Moreover, supported by volunteers in place of patients with family caregiver whose relatives have no time or readiness to provide care and volunteers who serve as patients’ family members with nurses while maintaining close relationships and care consistency can help reduce disability and improve quality of life. Therefore, policy-makers need to develop volunteer with knowledge and readiness to care for patients with complex conditions disease in the community in addition to creating new volunteers to replace old volunteers. โครงการนี้ได้รับทุนสนับสนุนจาก สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.)

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลที่ขึ้นฝึกปฏิบัติงานในห้องผ่าตัด

2025-01-11T08:21:17Z

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลที่ขึ้นฝึกปฏิบัติงานในห้องผ่าตัด กนกอร พิเดช; ฐานิตา พึ่งฉิ่ง; ฉันท์ทิพย์ พลอยสุวรรณ; สิทธิศักดิ์ เครือพิมาย; Kanokorn Pidet; Tanita Puengching; Chunthip Ploysuwan; Sittisak Kreupimy งานวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ ได้แก่ ด้านผู้เรียน ด้านผู้สอน ด้านระยะเวลาในการฝึกปฏิบัติงาน และด้านการรับรู้ต่อสิ่งแวดล้อมกับสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลที่ขึ้นฝึกปฏิบัติงานห้องผ่าตัด และ 2) ศึกษาอำนาจการทำนายของปัจจัยดังกล่าวต่อสมรรถนะการปฏิบัติพยาบาลของนีกศึกษาพยาบาลที่ขึ้นฝึกปฏิบัติงานห้องผ่าตัด กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่ 2 และขึ้นฝึกปฏิบัติงานห้องผ่าตัดโรงพยาบาลแห่งหนึ่งสังกัดกรุงเทพมหานครในปีการศึกษา 2561 จำนวน 150 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาล และแบบประเมินสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษา ที่ขึ้นฝึกงานในห้องผ่าตัด เครื่องมือวิจัยได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา ได้แก่ CVI เท่ากับ 0.85 และ 0.87 และตรวจสอบความเชื่อมั่น ได้สัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค (Cronbach’s alpha coefficient) เท่ากับ 0.95 และ 0.70 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป หาจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ปัจจัยทำนายของสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษา โดยใช้สถิติวิเคราะห์การถดถอยหพุคูณ (Stepwise Multiple Regression) ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลในห้องผ่าตัดโดยรวมอยู่ในระดับดี (X = 4.03, SD = 0.52) ปัจจัยด้านผู้เรียน ปัจจัยด้านผู้สอน ปัจจัยด้านระยะเวลาในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=0.65, r=0.65, r=0.36, และ r=0.50, p<0.01 ตามลำดับ) และตัวแปรทั้งสามตัวสามารถทำนายสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษา ได้ร้อยละ 53.30 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05; The objective of this study 1) This study was to relationship between various factors such as learner factors, Teacher factors, teams of training, time factor and environmental perception factors on nursing performance competencies of nursing students practice in operating room. 2) This study for Predict factor on nursing performance competencies of nursing students practice in operating room room. The samples were third year students of the Faculty of Nursing Huachiew Chalermprakuet University. Which has been registered in the Adult Nursing Practicum 2 course and practice at a hospital under the Bangkok Metropolitan Administration in the academic year 2018, considering of 150 people. The instrument used in the research was a questionnaire consisting of Personal Information Questionnaire, Factors influencing nursing practice performance questionnaire and the nursing performance questionnaire. The instrument for research was tested for content validity with a CVI of 0.85 and 0,87 and reliability was checked Cronbach’s alpha of 0.95 and 0.70. The data were analyzed by using a computer program. To find the percentage, average, standard deviation analysis of predictive factors of nursing practice competences of students using statistics to analyze multiple regression. The results showed that the sample group has a high level of nursing practice competence in the operating room an average score of 4.03 percent (SD = 0,52), Another Factor such as teacher factors, terms of training time factor in nursing practice training and the percentage of environmental factors in the operating room. Which have a moderate positive relationship with the nursing practice competency of students. Statistical significance at the level of 095 (r=0.65, r=0.65, r=0.36, และ r=0.50, p<0.01 respectively) and all three variables could predict the nursing practice competences of the students at 53.30% with statistical significance at the level of .05.