https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/55 2026-07-14T04:48:31Z 2026-07-14T04:48:31Z พรรณศิริ แจ่มอรุณ อรรถสิทธิ์ สุนาโท สุธิดา สุนทรวิภาต อุจฉริต์ อาจาระศิริกุล Phansiri Jama-roon Atthasit Sunatho Suthida Soontornwipat Udchari Arjarasirikoon https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/5817 2026-07-12T20:02:20Z 2026-01-01T00:00:00Z

การศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่น“ข่า” ในตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ พรรณศิริ แจ่มอรุณ; อรรถสิทธิ์ สุนาโท; สุธิดา สุนทรวิภาต; อุจฉริต์ อาจาระศิริกุล; Phansiri Jama-roon; Atthasit Sunatho; Suthida Soontornwipat; Udchari Arjarasirikoon งานวิจัยเรื่องการศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับ “ข่า” ในตําบลบางเพรียง อําเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อสํารวจภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับ “ข่า” ในสังคมไทยและในตําบลบางเพรียง อําเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ และสํารวจการใช้ประโยชน์จาก “ข่า” ในแง่ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการทําอาหาร และด้านสุขภาพเก็บข้อมูลด้วยการศึกษาจากเอกสารชั้นต้น และเอกสารชั้นรองในสาขาวิชาต่างๆ หอจดหมายเหตุแห่งชาติ และหอสมุดแห่งชาติ นอกจากนี้คณะผู้วิจัยยังเก็บข้อมูลภาคสนาม โดยอาศัยการสังเกตการณ์ การสอบถาม การสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์คนในพื้นที่ผลการศึกษาพบว่าการปลูกข่าในตําบลบางเพรียง อําเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ได้สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นในการด้านการเลือกพื้นที่ปลูกข่า การปลูกและขยายพันธุ์ข่า การขุดข่า และการล้างยางข่า ในด้านการใช้ประโยชน์์จาก “ข่า” ในแง่ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการทําอาหาร และด้านสุขภาพ จากการศึกษาพบว่าชาวบ้านในตําบลบางเพรียง เห็นว่าข่าแก่มีเส้นใยมาก ส่วนข่าที่มีผิวดําและถูกคัดทิ้งยังคงมีคุณค่าและมีกลิ่นหอมจึงได้นําข่าที่เหลือจากการคัดทิ้งไปทําเป็นน้ำข่า และข่าดอง ในด้านสุขภาพ ข่ามีประโยชน์ในการช่วยขับลม บรรเทาอาการท้องอืด และยังช่วยย่อยอาหารอีกด้วย; This quality research explored local wisdom related to "Kha" (galangal) in Thai society, with a specific focus on Bang Phriang Subdistrict, Bang Bo District, Samut Prakan Province. The study aimed to examine local knowledge regarding galangal cultivation, culinary applications, and health benefits. Data were collected from primary and secondary documents across various fields, including sources from the National Archives and the National Library. Additionally, field data were gathered through observations, inquiries, group discussions, and interviews with local stakeholders, such as farmers, community leaders, elders, and local sages. The findings revealed that galangal cultivation in Bang Phriang Subdistrict reflects sophisticated local wisdom in site selection, planting and propagation, harvesting, and latex washing. Regarding utilization, the local community recognized that mature galangal contains high fiber. Although galangal with dark skin is typically discarded, it retains a distinct fragrance and value; hence, the locals utilized these remnants to produce galangal water and pickled galangal. In terms of health benefits, galangal was found to be highly effective in relieving gas, alleviating bloating, and aiding digestion. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/288343/191924

2026-01-01T00:00:00Z Xiaohui Lu วีรวัฒน์ อินทรพร Weerawat Intaraporn https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/5816 2026-07-12T20:02:03Z 2026-01-01T00:00:00Z

วาทกรรมและการประกอบสร้างวาทกรรมเกี่ยวกับธุรกิจความเชื่อในซีรีส์ไทย เรื่อง สาธุ Xiaohui Lu; วีรวัฒน์ อินทรพร; Weerawat Intaraporn บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์วาทกรรมและการประกอบสร้างวาทกรรมที่เกี่ยวกับธุรกิจความเชื่อในการสร้างศรัทธาในซีรีส์ไทยเรื่อง สาธุ 2) วิเคราะห์วาทกรรมและการประกอบสร้างวาทกรรมที่เกี่ยวกับธุรกิจความเชื่อในการตลาดศรัทธาในซีรีส์ไทยเรื่อง สาธุ 3) วิเคราะห์วาทกรรมและการประกอบสร้างวาทกรรมการบริโภคศรัทธาในซีรีส์ไทยเรื่อง สาธุ โดยอาศัยกรอบแนวคิดด้านวาทกรรมและแนวคิดเกี่ยวกับธุรกิจความเชื่อ และใช้การวิเคราะห์วาทกรรม (Discourse Analysis) ร่วมกับการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการศึกษาพบว่า วาทกรรมที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจความเชื่อที่ปรากฏในซีรีส์ไทยเรื่อง สาธุ มีทั้งหมด 3 ประการ ได้แก่ 1) วาทกรรมการสร้างศรัทธา ซึ่งศาสนสถานมีการใช้พิธีกรรมและการเทศนาคําสอนทางพระพุทธศาสนา รวมทั้งการสร้างเรื่องเล่าและปาฏิหาริย์เป็นเครื่องมือในการสร้างศรัทธาให้แก่ศาสนสถานหรือวัตถุมงคล 2) วาทกรรมการตลาดศรัทธา ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ การใช้บุคคลสาธารณะในการโฆษณาศาสนสถาน การใช้สื่อสังคมเป็นเครื่องมือสําคัญในการโฆษณา และการโจมตีภาพลักษณ์ของศาสนสถานคู่แข่ง โดยใช้กลยุทธ์ดังกล่าวทั้ง 3 ประการ เป็นเครื่องมือในการทําตลาดความเชื่อ และ 3) วาทกรรมการบริโภคความเชื่อ ซึ่งมีการสร้างวาทกรรมว่า การเข้ามาทําบุญที่ศาสนสถานหรือการซื้อวัตถุมงคลเป็นการลงทุนทางจิตวิญญาณ และยังสามารถช่วยให้ชีวิตดําเนินไปอย่างราบรื่น ทั้งนี้ ซีรีส์เรื่องนี้ไม่เพียงเป็นวรรณกรรมที่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังสะท้อนให้เห็นถึงกระบวนการสร้างวาทกรรมที่เกี่ยวกับธุรกิจความเชื่อเพื่อประโยชน์ของกลุ่มบุคคลใดบุคคลหนึ่ง; This study examined discourses surrounding belief-based business in the Thai television series Sathu through the lenses of discourse theory and belief-based business concepts. The research employed discourse analysis and textual analysis to explore how belief was constructed, marketed, and consumed within the narrative. The findings identified three dominant discourses. The first was the discourse of faith construction, which relied on Buddhist rituals, sermons, narratives, and miracles to generate religious legitimacy and trust. The second was the discourse of faith marketing, which was manifested through the use of public figures, new media promotion, and the strategic discrediting of competing religious institutions. The third was the discourse of belief consumption, which framed merit-making practices and the purchase of sacred objects as forms of spiritual investment that promised personal success and life stability. Overall, the series functioned not only as entertainment but also as a reflection of discourse production that supported the commercialization of faith for specific interests. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่: https://so01.tci-thaijo.org/index.php/pikanasan/article/view/285446/183616

2026-01-01T00:00:00Z Wu Chunlan วีรวัฒน์ อินทรพร Weerawat Intaraporn https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/5815 2026-07-12T20:00:58Z 2026-01-01T00:00:00Z

ภาษาแห่งความปรารถนา : มุมมองในการเลือกคู่ของสาวโสดไทยสมัยใหม่ กรณีศึกษารายการเทค มี เอาท์ ไทยแลนด์ (Take Me Out Thailand) Wu Chunlan; วีรวัฒน์ อินทรพร; Weerawat Intaraporn บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามุมมองในการเลือกคู่ของสาวโสดไทยสมัยใหม่โดยใช้แนวคิดการศึกษาวาทกรรมผ่าน กลวิธีนําเสนอทางภาษาของสาวโสดในรายการ Take Me Out Thailand ผลการวิจัยพบว่ามีมุมมองในการเลือกคู่ 6 ลักษณะ ได้แก่ 1) ผู้หญิงยุคใหม่มีสิทธิ์เลือกและตัดสินใจได้ 2) รูปลักษณ์และความดึงดูดทางกายภาพมีความสําคัญมากตาอการเลือกคู่ 3) การเลือกคู่กลายเป็นกระบวนการที่ต้องผ่านการให้เหตุผลและการอธิบายต่อสาธารณะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 4) สาวโสดไทยอยู่ในฐานะผู้มีอํานาจในการนิยาม “ความรักที่เหมาะสม” ด้วยตนเอง 5) การเลือกคู่ในรายการเป็นกระบวนการต่อรองระหว่างอุดมคติทางศีลธรรมกับความเป็นจริงทางสังคม 6) ผู้เลือกพิจารณาอนาคตและบริบททางสังคมควบคู่ไปกับความรู้สึกส่วนบุคคลมุมมองเหล่านี้สะท้อนผ่านกลวิธีทางภาษาได้แก่ การใช้คําศัพท์การใช้ประโยคแบบต่างๆ การใช้ความเปรียบ การใช้ทัศนภาวะ การใช้มูลบท การใช้คําถามเชิงวาทศิลป์ การใช้คําคมและคําพูดที่น่าสนใจ โดยส่งผ่านชุดความคิดเรื่องการเลือกคู่ไปยังผู้รับสารในสังคม สะท้อนมุมมองการใช้ชีวิตของสาวโสดไทยยุคปัจจุบัน; This study examines the perspectives of modern Thai single women in choosing a partner using a discourse study approach through the linguistic strategies of single women on the show Take Me Out Thailand. The research findings reveal six characteristics of partner selection: 1) Modern women assert the right to choose and decide; 2) Physical appearance and attractiveness play a significant role in partner selection; 3) Partner selection has become an unavoidable process of justification and public explanation; 4) Thai single women are in a position of power to define “appropriate love” for themselves; 5) Partner selection on the show is a negotiation process between moral ideals and social reality; and 6) Participants consider the future and social context alongside personal feelings. These perspectives are reflected through linguistic strategies, including vocabulary, various sentence structures, metaphors, perspectives, pretexts, rhetorical questions, and catchy phrases, conveying these ideas about partner selection to the audience in society, and reflecting the lifestyles of contemporary Thai single women. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็มได้ที่ : https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/286278/191925

2026-01-01T00:00:00Z วุฒิพงษ์ ทองก้อน รัตนา ทิมเมือง Wuthipong Thongkon Rattana Timmaung https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/5814 2026-07-12T20:00:10Z 2026-01-01T00:00:00Z

การพัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวชุมชนทางน้ำแบบมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์และการบริการนักท่องเที่ยว กรณีศึกษา ตลาดน้ำชุมชนวัดศรีวารีน้อย ในฐานะ “ตลาดวัฒนธรรมสามบางสองฝั่งคลอง จังหวัดสมุทรปราการ วุฒิพงษ์ ทองก้อน; รัตนา ทิมเมือง; Wuthipong Thongkon; Rattana Timmaung การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรคของการจัดการท่องเที่ยวชุมชน ทางน้ำของตลาดน้ำชุมชนวัดศรีวารีน้อย 2) พัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวชุมชนทางน้ำแบบมีส่วนร่วม “เที่ยวท่องล่องคลอง” ตลาดวัฒนธรรมสามบางสองฝั่งคลอง จังหวัดสมุทรปราการ และ 3) ประเมินความพึงพอใจและการรับรู้อัตลักษณ์ ของนักท่องเที่ยวที่เข้าร่วมกิจกรรม การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) ร่วมกับ กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) โดยมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของ วิสาหกิจชุมชน วัด โรงเรียน ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการเรือนำเที่ยว และภาคีเครือข่ายในพื้นที่ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย การวิเคราะห์ SWOT การสัมภาษณ์เชิงลึก การประชุมกลุ่มย่อย แบบสำรวจ และแบบประเมินความพึงพอใจ กลุ่ม ตัวอย่าง ได้แก่ นักท่องเที่ยวจำนวน 118 คน และผู้เข้าร่วมกิจกรรมท่องเที่ยวจำนวน 46 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วย สถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ตลาดน้ำชุมชนวัดศรีวารีน้อยมีจุดแข็งด้านวิถีชีวิตริมคลองที่ยังคงความเป็นธรรมชาติ สามารถเชื่อมโยงการท่องเที่ยวเชิงศาสนา วัฒนธรรม และวิถีชุมชน ได้อย่างโดดเด่น ขณะที่ข้อจำกัดสำคัญ ได้แก่ การขาดนักเล่าเรื่องท้องถิ่นที่มีทักษะ ระบบประชาสัมพันธ์ที่ยังไม่ทั่วถึง และ ข้อจำกัดด้านสภาพแวดล้อมทางน้ำ ผลการวิจัยได้นำไปสู่การพัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวชุมชนทางน้ำแบบมีส่วนร่วม “เที่ยวท่องล่องคลอง” ซึ่งประกอบด้วย 6 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ 1) กลไกการจัดการชุมชนและภาคีเครือข่าย 2) การออกแบบเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 3) การพัฒนานักเล่าเรื่องท้องถิ่น 4) การบริการและความปลอดภัยนักท่องเที่ยว 5) การประชาสัมพันธ์และสื่อสารอัตลักษณ์ชุมชน และ 6) การติดตามและประเมินผลแบบมีส่วนร่วม นอกจากนี้ ผลการประเมินความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวพบว่าอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยเฉพาะด้านการดูแลต้อนรับ การจัดการ กิจกรรม และการเรียนรู้วิถีวัฒนธรรมท้องถิ่น สะท้อนว่ารูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมอัตลักษณ์ชุมชน สร้าง ประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และนำไปสู่การจัดการท่องเที่ยวชุมชนทางน้ำอย่างยั่งยืนได้; This research aimed to: 1) analyze the strengths, weaknesses, opportunities, and threats related to the management of community-based water tourism at Wat Sriwaree Noi Community Floating Market; 2) develop a participatory community-based water tourism management model under the concept of "Khlong Voyage Tourism: Three Bangs Cultural Market along Both Sides of the Canal" in Samut Prakan Province; and 3) evaluate tourists' satisfaction and perception of local cultural identity after participating in the tourism activities. The study employed a mixed-methods research design integrated with Participatory Action Research (PAR), emphasizing the involvement of community enterprises, temples, schools, local leaders, boat operators, and local stakeholders. Research instruments included SWOT analysis, in-depth interviews, focus group discussions, surveys, and satisfaction assessment forms. The sample groups consisted of 118 tourists and 46 participants in the tourism activities. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, while qualitative data were analyzed through content analysis. The findings revealed that Wat Sriwaree Noi Community Floating Market possesses significant strengths in its authentic canal-side lifestyle and its potential to integrate religious, cultural, and community-based tourism experiences. However, important limitations were identified, including the lack of skilled local storytellers, insufficient tourism promotion, and environmental constraints related to waterway conditions. Based on these findings, the study developed a participatory community-based water tourism management model consisting of six key components: 1) community and stakeholder management mechanisms, 2) cultural tourism route design, 3) development of local storytellers, 4) tourist services and water safety management, 5) cultural identity communication and tourism promotion, and 6) participatory monitoring and evaluation. The evaluation results indicated that tourists' satisfaction was at a high to the highest level, particularly regarding hospitality, activity management, and local cultural learning experiences. The findings suggest that the developed model effectively strengthens community identity, enhances cultural tourism experiences, and contributes to the sustainable management of community-based water tourism. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็มได้ที่ : https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/288617/191935

2026-01-01T00:00:00Z