Medical Technology - Articles Journals

ความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

2026-06-13T20:01:45Z

ความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ยุทธนา เพ็งแจ่ม; ประไพ เหมหอม; สุวรรณา เสมศรี; ธนสาร ศิริรัตน์; เพ็ญนภา ชมะวิต; นันทวดี เนียมนุ้ย; Yutthana Pengjam; Prapai Hemhorm; Suwanna Samesri; Tanasan Sirirat; Pennapa Chamavit; Nunnthawadee Niamnuy ได้ประเมินความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติจำนวน 485 ราย พบว่าจำนวน 233 ราย มีความผิดปกติเมื่อทดสอบด้วยวิธี osmotic fragility (OF test) และ dichlorophenol indophenol test (DCIP test) เมื่อนำเลือดที่มีความผิดปกติดังกล่าวไปทดสอบหาชนิดของฮีโมโกลบินด้วยวิธี cellulose acetate electrophoresis และตรวจหาปริมาณฮีโมโกลบิน A2 ด้วยวิธี elution technique พบว่าเป็น Hb EA, Hb EE, β-thalassemia carrier และ Hb A AH เท่ากับ 145 (29.8%), 25 (5.2%) , 8 (1.6%) และ 3 (0.6%) ราย ตามลำดับ ในขณะที่จำนวน 52 ราย (10.7%) ไม่สามารถวิเคราะห์ได้แน่ชัดว่าเป็นความผิดปกติชนิดใด อาจเป็น α-thalassemia carrier หรือฮีโมโกลบินผิดปกติชนิดอื่น ๆ; Prevalence of hemoglobinopathies was investigated in 485 Huachiew Chalermprakiet University’s personnels. It was found that 233 cases were abnormal as assessed by osmotic fragility test (OF test) and dichlorophenol indophenol test (DCIP test). All positive tests above were analyzed for hemoglobin typing by cellulose acetate electrophoresis and hemoglobin A2 was quantitatively analyzed by an elution technique. It was shown that Hb EA, Hb EE, β-thalassemia carrier and Hb A2 AH were detected to be 145 (29.8%), 25 (5.2%) , 8 (1.6%) and 3 (0.6%) samples, respectively, whereas 52 (10.7%) samples would not be analyzed clearly, suggesting α-thalassemia carrier or other thalassemic cases.

กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้ในวิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐาน : รูปแบบการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

2026-06-13T20:00:09Z

กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้ในวิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐาน : รูปแบบการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ศราวุธ สุทธิรัตน์; ทวีพร พันธุ์พาณิชย์; Sarawut Suttirat; Taweebhorn Phunpanich วิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐานเป็นวิชาที่มีเนื้อหาซับซ้อนและเชื่อมโยงกัน ต้องอาศัยความสามารถของผู้เรียนในการผนวกความรู้เข้าด้วยกันควบคู่ไปกับการใช้จินตนาการ โดยการบูรณาการความรู้เข้ากับการลงมือกระทำเพื่อให้เกิดทักษะและความเข้าใจเนื้อหาของวิชา การจัดกิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้จึงเป็นอีกแนวทางหนึ่งสำหรับการจัดกระบวนการเรียนรู้ตามแนวทางปฏิรูปการศึกษาที่ผู้เรียนเป็นสำคัญ กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้เลือกจากเนื้อหาที่มีความสำคัญเป็นแกนหลักของวิชาคือเรื่อง แอนติเจน แอนติบอดี คอมพลีเมนต์ และเทคนิคพื้นฐานทางภูมิคุ้มกันวิทยามาเป็นแบบจำลองของการศึกษา โดยจัดกิจกรรมหลากหลายรูปแบบเพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะของเนื้อหาในแต่ละเรื่อง แต่เน้นให้ศึกษาได้เรียนรู้เนื้อหาด้วยตนเองแล้วออกแบบ กิจกรรมตามความถนัด นำเนื้อหาที่เป็นนามธรรมมาถ่ายทอดให้เป็นรูปธรรมหรือจัดกิจกรรมที่อาจารย์เป็นผู้ดำเนินการเอง แต่ให้นักศึกษาเข้ามามีส่วนร่วมในรูปแบบของ edutainment เพื่อให้เกิดการเรียนรู้และเข้าใจเนื้อหาด้วยความสนุกสนาน กิจกรรมในรูปแบบดังกล่าวได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกในภาคการศึกษาที่ 1/2545 ที่คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา เพิ่มขึ้นจากเดิมเมื่อพิจารณาจากร้อยละของจำนวนนักศึกษาที่ได้คะแนนมากกว่า 50% และร้อยละของผู้ที่สอบผ่านในวิชานี้ กิจกรรมดังกล่าวเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ผู้สอนได้ร่วมกันคิดขึ้นเพื่อแสวงหาวิธีการที่ดีและเหมาะสมสำหรับการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดต่อไป

การเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์น้ำตาลกลูโคส

2026-06-13T20:01:46Z

การเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์น้ำตาลกลูโคส ดวงเนตร พิพัฒน์สถิตพงศ์; ทินกร เพิ่มพงศ์ไพบูลย์; กมล โคติวงษา; อมรินทร์ ปรีชาวุฒิ; Duangnate Pipatsatitpong; Thinnakorn Permpongpaiboon; Kamol Kotiwongsa; Amarin Prijavudhi ห้องปฏิบัติการเคมีคลินิกมีหน้าที่ตรวจวิเคราะห์ระดับสารชีวเคมีต่าง ๆ ที่มีความสำคัญทางคลินิก เพื่อนำไปใช้ในการวินิจฉัยโรค ซึ่งต้องมีความถูกต้องและแม่นยำ จึงต้องมีการควบคุมคุณภาพทางห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก การใช้สารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้ง (lyophilized control serum) เป็นอีกวิธีหนึ่งที่สามารถใช้ในการควบคุมคุณภาพในการตรวจวิเคราะห์ภายในห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก การวิจัยครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์ระดับน้ำตาลกลูโคสขึ้นใช้เองภายในห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณของห้องปฏิบัติการในการสั่งซื้อสารควบคุมคุณภาพที่มีราคาแพง งานวิจัยนี้ได้ศึกษาเสถียรภาพของสารควบคุมคุณภาพทั้ง 3 ชนิด คือ ซีรัมเหลวเก็บที่ 4 °C ซีรัมเหลวแช่แข็งเก็บที่ 0 °C และซีรัมแห้งเก็บที่ 0 °C โดยทำการตรวจวัดน้ำตาลกลูโคสในตัวอย่างแต่ละกลุ่ม 2 ระดับ คือ ระดับกลาง และระดับสูง จากการศึกษาพบว่า Optimum Condition Variance (OCV) ได้ค่า %CV ระหว่าง 1.72-3.07 และ Routine Condition Variance (RCV) ได้ค่า %CV ระหว่าง 1.56-2.40 ซึ่งอยู่ในช่วงค่าที่ยอมรับได้ที่กำหนดโดย Barnett ซีรัมเหลวเก็บที่ 4 °C สามารถคงสภาพได้อย่างน้อย 5 สัปดาห์ ส่วนซีรัมเหลวแช่แข็งเก็บที่ 0 °C และซีรัมแห้ง (lyophilized control serum) เก็บที่ 0 °C สามารถคงสภาพได้ อย่างน้อย 3 เดือน เมื่อทดสอบความแตกต่างของการเก็บรักษาสารควบคุมคุณภาพทั้ง 3 ชนิด พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ซึ่งสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งซึ่งมีเสถียรภาพและเหมาะสมใช้เป็นสารควบคุมคุณภาพมากที่สุด; Routine clinical chemistry laboratories are involved in the analysis of biochemical substances that are important and necessary as an auxiliary guide for accurate diagnosis. In order to guarantee the accuracy, precision laboratory results must be incorporated to ensure quality control. Control materials is one parameter which is encountered in quality control. Lyophilized control serum is the control material that is mostly used in clinical chemistry laboratories. The purpose of this project is to produce lyophilized control serum for glucose determination that costs less than commercially available control material. In this project , three control serum samples stored at different conditions, liquid control serum at 4 °C, frozen control serum at 0 °C and lyophilized control serum at 0 °C, were evaluated for their stability. In this case, two levels (medium and high) of glucose content in each sample category were assessed. It was found that coefficients of variation (%CV) of optimum condition variance (OCV) and routine condition variance (RCV) were assessed to be 1.72-3.07 and 1.56-2.40, respectively. Both %CV values are accepted by Barnett’s research. In addition, liquid control serum stored at 4°C remained stable for at least five weeks. Meanwhile, liquid control serum and lyophilized control serum stored at 0°C remained stable for at least three months. The stability of all three groups of control serum were significantly different (p<0.05). In conclusion, lyophilized control serum is the most stable and suitable control material for glucose determination.

การพัฒนาสบู่เหลวจากสมุนไพรไทยและทดสอบฤทธิ์เบื้องต้นในการต้านทาน ต่อเชื้อสแตฟฟิโลคอกคัสออเรียสที่ดื้อยาเมทิซิลิน (MRSA)

2026-06-06T20:02:11Z

การพัฒนาสบู่เหลวจากสมุนไพรไทยและทดสอบฤทธิ์เบื้องต้นในการต้านทาน ต่อเชื้อสแตฟฟิโลคอกคัสออเรียสที่ดื้อยาเมทิซิลิน (MRSA) ปานทิพย์ รัตนศิลป์กัลชาญ; เกตุแก้ว จันทร์จำรัส; ภรณ์ทิพย์ นราแหวว; อุมาภรณ์ ผ่องใส; Panthip Rattanasinganchan; Katekaew Janjumras; Pornthip Naraweaw; Umaporn Pongsai งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติในการต้านการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA ในสมุนไพรไทย 4 ชนิด (กระเทียม กระชาย ขมิ้นชัน และหัวไชเท้า) และนำไปผลิตเป็นสบู่เหลวสมุนไพร ทดสอบฤทธิ์การต้านการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA โดยใช้วิธี agar well diffusion การทดสอบทางสถิติโดยใช้ one way ANOVA ที่นัยสำคัญทางสถิติ p-value = 0.05 ผลการทดสอบพบว่า สารสกัดจากกระเทียมมีฤทธิ์ต้านการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด โดยวัดเส้นผ่านศูนย์กลางในการเจริญเติบโตของเชื้อได้เท่ากับ 40 +- 0.1 มิลลิเมตร ในขณะที่ไม่พบฤทธิ์ต้านเชื้อ MRSA ในสารสกัดสมุนไพรอีก 3 ชนิดที่เหลือ สารสกัดสมุนไพรทั้ง 4 ชนิดถูกนำมาผสมในสบู่เหลวผลิตเป็นสบู่เหลวไพรทั้งหมด 5 สูตร (สบู่เหลวกระเทียม สบู่เหลวกระชาย สบู่เหลวขมิ้นชัน สบู่เหลวหัวไชเท้า และสบู่เหลวสมุนไพรรวม) การทดสอบการเกิดฟองในสบู่เหลวพบว่า การเกิดฟองในสบู่เหลวแต่ละชนิดมีความแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนสบู่เหลวขมิ้นชันและสบู่เหลวหัวไชเท้า มีประสิทธิภาพในการกำจัดไขมันได้ดีกว่าสบู่เหลวสูตรควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในขณะที่การทดสอบฤทธิ์ในการต้านการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA ในสบู่เหลวสมุนไพรพบว่า สบู่เหลวสมุนไพรแต่ละชนิดมีฤทธิ์ในการต้านการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่การทดสอบประสิทธิภาพในการต้านการเจริญเติบโตของเชื้อจุลชีพด้วยวิธี methylene blue reduction พบว่า สบู่เหลวกระเทียมมีประสิทธิภาพดีที่สุด สรุปได้ว่า กระเทียมเป็นสมุนไพรไทยชนิดเดียวในการทดสอบครั้งนี้ที่พบว่ามีสารยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ MRSA ได้และสบู่เหลวกระเทียมมีฤทธิ์ต้านจุลชีพในนมได้ดีที่สุด; The aim of this study was to determine the anti-MRSA activity of four Thai herbs (garlic, finger root, turmeric and white radish), and its application in new herbal liquid soap. Anti-MRSA activity was performed using agar well diffusion assay. Statistical examination was performed using one way ANOVA, statistically significant at p-value = 0.05. The results were interesting: garlic extraction had the greatest anti-MRSA activity with 40 +- 0.1 mm of inhibition zone diameter, whereas the other three herbal extractions showed no clear zone. The herbal extractions were mixed into liquid soap, producing five herbal liquid soaps (garlic liquid soap, finger root liquid soap, turmeric liquid soap, white radish liquid soap and mixed-herbs liquid soap). Evaluation of foaming showed no significant difference between the herbal liquid soaps. However, white radish liquid soap and turmeric liquid soap showed significant difference in the removal of lipids, compared to control liquid soap (p<0.05), white anti-MRSA activity assay showed no significant difference in inhibition zone diameter between herbal liquid soaps and control liquid soap. On the other hand, garlic liquid soap showed the greatest anti-microbial activity using methylene blue reduction test (MBRT). In conclusion, garlic was the only Thai herb identified to have anti-MRSA activity agent and garlic liquid soap had greatest anti-microbial activity in milk.