คณะสาธารณสุขศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม

ประสิทธิภาพของถังดักไขมันสาหรับร้านอาหารในมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

2026-09-03T20:02:14Z

ประสิทธิภาพของถังดักไขมันสาหรับร้านอาหารในมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กานดา ปิยะมาตย์; สุภัทรา บุญทัย; ศรัญญา โตสงคราม; จันทร์เพ็ญ จับทอง; Kanda Piyamat; Supattra Bunthai; Saranya Torsongkram; Chanpen Jubthong การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิภาพและการเพิ่มประสิทธิภาพของ ถังดักไขมันในการบำบัดน้ำเสียจากร้านอาหาร ได้แก่ ร้านก๋วยเตี๋ยวและร้านข้าวแกงใต้ แล้วนำมา เปรียบเทียบประสิทธิภาพการบำบัดน้ำเสียของถังดักไขมันแบบทั่วไป และแบบที่มีการทดลอง เพิ่มประสิทธิภาพโดยการเติมอากาศ ทำการวิเคราะห์ปริมาณน้ำมันและไขมันด้วยวิธีสกัดด้วยซอกฮ์เลต วิเคราะห์ค่าบีโอดี และค่าความเป็นกรด – ด่าง ด้วยวิธีเอไซด์โมดิฟิเคชั่น และ วิธีไฟฟ้า และเปรียบเทียบประสิทธิภาพการกำจัดน้ำมันและไขมันโดยใช้สถิติเชิงอนุมาน ตามลำดับ จากผลการศึกษา พบว่า ถังดักไขมันแบบทั่วไป สามารถกำจัดน้ำมันและไขมันในน้ำเสีย จากร้านก๋วยเตี๋ยวได้ร้อยละ 66.7 – 68.8 กำจัดค่าบีโอดีได้ร้อยละ 45.0 – 48.2 โดยมีค่าความเป็น กรด – ด่าง เท่ากับ 5.9 – 6.0 ส่วนน้ำทิ้งมีค่าความเป็นกรด – ด่าง เท่ากับ 5.8 – 6.1 และสามารถกำจัดน้ำมันและไขมันในน้ำเสียจากร้านข้าวแกงใต้ได้ร้อยละ 60.0 – 63.2 กำจัดค่าบีโอดีได้ร้อยละ 30.0 – 32.8 โดยน้ำเสียมีค่าความเป็นกรด – ด่าง เท่ากับ 4.6 – 6.7 ส่วนน้ำทิ้งมีค่าความเป็น กรด – ด่าง เท่ากับ 4.6 – 6.9 ในขณะที่ถังดักไขมันแบบที่มีการเติมอากาศ เป็นระยะเวลา 30 นาที มีประสิทธิภาพในการกาจัดน้ำมันและไขมันได้ ร้อยละ 77.8 – 81.8 กาจัดค่าบีโอดีได้ ร้อยละ 31.8 – 36.4 โดยมีค่าความเป็นกรด – ด่างของน้ำเสียและน้ำทิ้ง เท่ากับ 4.7 – 5.3 และ 4.5 – 5.3 ถังดักไขมันแบบที่มีการเติมอากาศ เป็นระยะเวลา 60 นาที มีประสิทธิภาพในการกาจัดน้ำมันและไขมันได้ ร้อยละ 72.7 – 75.0 กำจัดค่าบีโอดีได้ร้อยละ 33.1 – 34.6 ค่าความเป็น กรด –ด่างของน้ำเสียและน้ำทิ้ง เท่ากับ 4.6 – 4.9 และ 4.4 – 5.1 นอกจากนี้ จากผลการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการกาจัดน้ำมันและไขมันของถังดักไขมันแบบทั่วไปและแบบที่มีการเพิ่มประสิทธิภาพโดยการเติมอากาศ พบว่า ถังดักไขมันแบบที่มีการเติมอากาศเป็นระยะเวลา 30 นาที มีประสิทธิภาพการกาจัดน้ำมันและไขมันสูงสุด ร้อยละ 81.8 ซึ่งจากผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ประสิทธิภาพของถังดักไขมันแบบทั่วไป มีค่าแตกต่างจากแบบที่มีการเติมอากาศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) ในขณะที่ระยะเวลาการเติมอากาศที่แตกต่างกัน ไม่มีผลทำให้ประสิทธิภาพของถังดักไขมันแบบที่มีการเติมอากาศ แตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (P < 0.05); This research was an experimental research for studying of the efficiency and the increasing of efficiency of grease traps for treating of wastewater from restaurants such as noodle and Thai southern style food restaurants. The wastewater treatment efficiency of general grease trap type and the tested increasing efficiency grease trap type by aeration were then compared. The amount of oil and grease was analyzed by Soxhlet Extraction method. The analysis of BOD and pH values was achieved by Azides Modification method, Electrometric method, and the removal efficiency of oil and grease was considered using inferential statistics, respectively. From the results, it was found that the removal efficiency of oil and grease from noodle restaurant wastewater of the general grease trap type of 66.7 – 68.8%, BOD removal efficiency of 45.0 – 48.2% were recorded with the influent and effluent pH values of 5.9 – 6.0 and 5.8 – 6.1. In addition, the removal efficiency of oil and grease from Thai southern style food restaurants wastewater of 60.0 – 63.2%, BOD removal efficiency of 30.0 – 32.8% with the influent and effluent pH values of 4.6 – 6.7 and 4.6 – 6.9 were observed. While, the oil and grease removal efficiency of the aerated grease trap type for 30 minutes was 77.8 – 81.8%, BOD removal efficiency was 31.8 – 36.4%. The influent and effluent pH values were 4.7 – 5.3 and 4.5 – 5.3. The oil and grease removal efficiency of the aerated grease trap type for 60 minutes was 72.7 – 75.0%, BOD removal efficiency was 33.1 – 34.6%. The influent and effluent pH values were 4.6 – 4.9 and 4.4 – 5.1. Moreover, from the compare result of oil and grease removal efficiency off the general grease trap and the tested increasing efficiency grease trap type by aeration showed that the maximum oil and grease removal efficiency of the aerated grease trap type for 30 minutes was 81.8%. The result of hypothesis test showed that the efficiency of general grease trap type had statistical significant different from the aerated grease trap type (P < 0.05). Whereas, the different aerated period had no effect to the efficiency of aerated grease trap with statistical significant different (P < 0.05). รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา EH4233 การวิจัยทางสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

สถานการณ์ พฤติกรรมและปัจจัยส่วนบุคคลต่อการสูบบุหรี่ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

2026-09-03T20:01:48Z

สถานการณ์ พฤติกรรมและปัจจัยส่วนบุคคลต่อการสูบบุหรี่ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ทัศนีย์ เข็มทอง; ศศิธร นุ่นชูผล; อทิตญา ศรีไทย; กมลรัตน์ อุบลบาน; Tatsanee Khemthong; Sasithorn Nunchupol; Atitaya Srithai; Kamonrad Ubonban การศึกษาในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ พฤติกรรมการสูบบุหรี่ของนักศึกษาและเพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อการสูบบุหรี่ของนักศึกษา ผลการศึกษาพบว่า 1) นักศึกษาที่สูบบุหรี่เป็นเพศชาย ร้อยละ 74.4 อายุ 19 ปี ร้อยละ 64.1 เรียนคณะบริหารธุรกิจ ร้อยละ 43.6 มีผลการเรียนเฉลี่ย 2.00-3.00 ร้อยละ 53.9 รายได้ที่ได้รับจากผู้ปกครองคือ 3,001-5,000 บาทต่อเดือน ร้อยละ 33.3 อาศัยอยู่กับบิดา-มารดา/ผู้ปกครอง ร้อยละ 66.7 และพักอาศัยที่บ้าน ร้อยละ 64.1 2) พฤติกรรมการสูบบุหรี่ของนักศึกษาสูบบุหรี่ ส่วนใหญ่พบว่าสูบบุหรี่ 1-5 มวนต่อวัน ร้อยละ 64.1 สูบบุหรี่ในที่ที่มหาวิทยาลัยได้จัดไว้ ร้อยละ 41.0 และสูบบุหรี่เพราะอยากลอง ร้อยละ 84.6 3) สาเหตุที่นักศึกษาไม่สูบบุหรี่ ส่วนใหญ่พบว่าบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ร้อยละ 98.3 4) ปัจจัยส่วนบุคคลมีความสัมพันธ์กับการสูบบุหรี่ของนักศึกษาอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติระดับ 0.05 ได้แก่ เพศ อายุ คณะที่กาลังศึกษา เกรดเฉลี่ย และลักษณะที่พักอาศัย แต่รายได้ที่ได้รับจากผู้ปกครองและลักษณะการพักอาศัย ไม่มีความสัมพันธ์ต่อการสูบบุหรี่ของนักศึกษา; The purposes of this survey research were to study situation, smoking behavior of students and to study the personal factors affecting students. The results of this study were as fallows: 1. Smoking students of male were 74.4%, 19 years old 64.1%, the faculty of business administration 43.6%, grade point average between 2.00 - 3.00 53.9%, income from parent between 3,001 - 5,000 baths per month 33.3%, live with your father-mother/parent 66.7% and stay at home 64.1% 2. The most of behavior smoking students were found to smoke 1-5 cigarettes per day 64.1%, to smoke at the university 41.0%, and want to try smoking 84.6%. 3. The most of students do not smoking because smoke was harmful for health 98.3% 4. The results of hypothesis test were significantly related to smoking behavior of students at the 0.05 level, such as sex, age, faculty of education, grade point average and residence but the income received from parents and the residential character no relationship smoking of students. รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา EH4233 การวิจัยทางสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

ฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชที่มีผลต่อลูกน้ำและตัวโม่งยุงลายบ้าน (Aedes aegypti L.) (Diptera : Culicidae)

2026-09-03T20:02:02Z

ฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชที่มีผลต่อลูกน้ำและตัวโม่งยุงลายบ้าน (Aedes aegypti L.) (Diptera : Culicidae) ศิรินทร์ทิพย์ พรยุทธศาสตร์; นพพล หรั่งนางโหง; กัญญาพัชร บางทราย; โสรยา ณ ลำปาง; Sirintip Pornyuttasat; Noppon Rungnanghong; Kanyapat Bangsai; Soraya Na Lampang การศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดหยาบจากพืช 10 ชนิด ได้แก่ กุหลาบมอญ (Rosa damascene Mill) กล้วยไม้หวาย (Dendrobium spp. ‘Sonia Earsakul’) ดาวเรือง (Tagetes erecta L.) บานบุรีสีเหลือง (Allamanda cathartica L.) ปีบ (Millingtonia hortensis L.) แก้ว (Murraya paniculata (L.) Jack)ผักตบชวา (Eichhornia crassipes (C.Mart.) Solms) หูกวาง (Terminalia catappa L.) พญาสัตบรรณ (Alstonia scholaris (L.) R.Br.) และตีนเป็ดน้ำ(Cerbera odollam Gaertn) ที่ความเข้มข้นร้อยละ 10, 50 และ 100 ในเอทธิลแอลกอฮอล์ ต่อการตายของลูกน้ำวัย 3, 4 และ ตัวโม่งยุงลายบ้าน โดยเปรียบเทียบกับสารเคมีกำจัดแมลง (ทรายเทมีฟอส) ศึกษาด้วยวิธีการจุ่ม ผลการศึกษาพบว่า สารสกัดหยาบจากกล้วยไม้หวายและแก้ว ที่ความเข้มข้นร้อยละ 100 ให้อัตราการตายต่อลูกน้ำวัย 3 และวัย 4 เท่ากับร้อยละ 100 ที่เวลา 24 ชั่วโมง โดยเวลาที่ทำให้ลูกน้ำวัย 3 ตายลงร้อยละ 50 (LT50) เท่ากับ 25.36 และ 196.74 นาที มีค่า LC50 เท่ากับร้อยละ 19.62 และ 46.29 เวลาที่ทำให้ลูกน้ำวัย 4 ตายลงร้อยละ 50 (LT50) เท่ากับ 111.98 และ 676.21 นาที มีค่า LC50 เท่ากับร้อยละ 22.29 และ 47.58 ขณะที่ทรายทีมีฟอสให้อัตรา การตายต่อลูกน้ำวัย 3 และวัย 4 เท่ากับร้อยละ 100 ที่เวลา 24 ชั่วโมง โดยเวลาที่ทาให้ลูกน้ำวัย 3 และ 4 ตายลงร้อยละ 50 (LT50) เท่ากับ 50.91 และ 85.06 นาที ตามลำดับ นอกจากนี้สารสกัดหยาบจากหูกวางและแก้ว ที่ความเข้มข้นร้อยละ 100 ให้อัตราการตายต่อตัวโม่ง เท่ากับร้อยละ 90 และ 58 ที่เวลา 24 ชั่วโมง โดยเวลาที่ทาตัวโม่งตายลงร้อยละ 50 (LT50) เท่ากับ 463.55 และ 1,057.83 นาที มีค่า LC50 เท่ากับร้อยละ 60.02 และ 94.82 จากผลการศึกษาสารสกัดหยาบจากแก้ว พบว่ามีฤทธิ์ในการกำจัดลูกน้ำและตัวโม่งของยุงลายบ้าน ดังนั้นจึงควรมีการพัฒนาสารสกัดจากใบแก้วเพื่อนำไปใช้ในการกำจัดตัวอ่อนของยุงลายบ้านต่อไป; Larvicidal and pupicidal effect of plant extracts from damask rose (Rosa damascene Mill), dendrobium orchids (Dendrobium spp. ‘Sonia Earsakul’), marigold (Tagetes erecta L.), common allamanda (Allamanda cathartica L.), indian cork (Millingtonia hortensis L.), orange jasmine (Murraya paniculata (L.) Jack), water hyacinth (Eichhornia crassipes (C.Mart.) Solms), bengal almond (Terminalia catappa L.), white cheesewood (Alstonia scholaris (L.) R.Br.) and pong pong (Cerbera odollam Gaertn) were tested against third instar (3rd), fourth instar (4th) and the pupal stages of Aedes agypti. The larvae and pupae were tested at 10, 50 and 100% concentrations in ethyl alcohol and compared them with chemical insecticide (temephos) by dipping bioassays. The results revealed 100% of dendrobium orchids and orange jasmine gave 100% mortality to third instar and fourth instar at 24 hours. The LT50 of third instar were 25.36 and 196.74 minutes and LC50 were 19.62 and 46.29%. The LT50 of fourth instar were 111.98 and 676.21 minutes and LC50 were 22.29 and 47.58%. While, temephos showed 100% mortality to third instar and fourth instar at 24 hours, with LT50 were 50.91 and 85.06 minutes, respectively. Moreover, 100% of bengal almond and orange jasmine gave 100 and 58% mortality of pupal stages at 24 hours which the LT50 values at 463.55 and 1,057.83 minutes. The LC50 were 60.02 and 94.82%. This study reveals orange jasmine extracts have the high effective against larval and pupal stages of Aedes agypti. Therefore, orange jasmine leaves extract should be further studied for control immature stages of Aedes agypti. รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา EH4233 การวิจัยทางสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

การบำบัดนํ้าทิ้งจากบ่อเพาะเลี้ยงปลาสลิดโดยใช้ระบบบึงประดิษฐ์เก่า

2026-09-03T20:02:37Z

การบำบัดนํ้าทิ้งจากบ่อเพาะเลี้ยงปลาสลิดโดยใช้ระบบบึงประดิษฐ์เก่า กุลฤดี แซ่จึง; สรัลพร ปานนก; มินทร์ลดา ชนะกุลนัทธพงศ์; วลัยพรรณ สุทธิเมฆ; Kuluedee Sae-Jing; Saranporn Pannok; Minlada Chanakulnatthaphong; Valaipan Suttimek การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการบำบัด BOD COD และ Cd ของระบบบึงประดิษฐ์แบบนํ้าไหลท่วมผิวชั้นกรองอย่างอิสระ เพื่อเปรียบเทียบพืชผสมที่ปลูกใหม่กับพืชผสมที่มีอายุมากกว่า 1 ปี โดยใช้ ต้นธูปฤาษี ต้นแห้ว และบัวเผื่อนในการบำบัด และเพื่อให้ได้ระบบบึงประดิษฐ์ที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดนํ้าเสียจากบ่อเพาะเลี้ยงปลาสลิด ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ โดยใช้ชุดทดลองระดับห้องปฏิบัติการ ขนาดกว้าง 0.5 เมตร ยาว 2 เมตร ลึก 0.4 เมตร จำนวน 1 ชุดทดลอง ระบบบึงประดิษฐ์จะปลูกพืชห่างจากผนัง 15 เซนติเมตร และระยะห่างระหว่างต้น 20 เซนติเมตร มีความหนาแน่น 16 ต้นต่อตารางเมตร โดยทางกลุ่มวิจัยจะใช้เวลาในการเก็บตัวอย่างนํ้ามาทำการทดลองหาค่า BOD COD และ Cd ทุกๆ 3 วัน เป็นระยะเวลารวม 21 วัน ผลการวิจัยพบว่าประสิทธิภาพในการบำบัด BOD ระหว่างบึงประดิษฐ์ใหม่ และบึงประดิษฐ์เก่ามีประสิทธิภาพไม่แตกต่างกัน เท่ากับ 80.3% และ 89.4% ตามลำดับ ประสิทธิภาพในการบำบัด COD ระหว่างบึงประดิษฐ์ใหม่ และบึงประดิษฐ์เก่า มีประสิทธิภาพไม่แตกต่างกัน เท่ากับ 61.9% และ 66.96% ตามลำดับ และประสิทธิภาพในการบำบัด Cd ระหว่างบึงประดิษฐ์ใหม่ และบึงประดิษฐ์เก่า มีประสิทธิภาพไม่แตกต่างกัน เท่ากับ 90.32% และ 89.62% ตามลำดับ; This research aims to study the treatment efficiency of wastewater from pond culturing Snakeskin Gourami by using old wetland treatment system. The experimental reactor of free water surface (FWS) wetland rising with one-year age of mixed plants (Lotus, Narrow-leaved Cattail and Ground chestnut) was employed. The width, length and height of experimental reactor were 0.5, 2.0 m. and 0.6 m. respectively. The density of mixed plats was 16 unit per meter. In order to study the treatment efficiency, the influents and effluents were collected every 3 days and were examined in term of BOD, COD and Cd. The treatment efficiencies of old wetland were compared with the secondary data of new wetland. It was found that, the treatment efficiency between new wetland and old wetland were similarity. The treatment efficiency in term of BOD were 80.3 and 89.4% respectively. The treatment efficiency in term of COD were 61.9 and 66.96%. The treatment efficiency in term of Cd were 90.32 and 89.62%. รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา EH4233 การวิจัยทางสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ