Physical Therapy - Articles Journals

ผลทันทีของการยืดเหยียดกล้ามเนื้อน่องต่อการกระดูกข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัว

2025-01-01T00:00:00Z

ผลทันทีของการยืดเหยียดกล้ามเนื้อน่องต่อการกระดูกข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัว อรียาภรณ์ จงเสถียรธรรม; Areeyaporn Chongsatientam ความตึึงตัวของกล้้ามเนื้อน่องทำให้้กระดกข้อเท้าเคลื่อนได้ลดลง ซึ่ึงส่งผลต่อการทำงานไม่สมดุลของกล้ามเนื้อและอาจส่งผลต่อความสามารถในการทรงตัว ผู้วิจัยสนใจศึกษาผลทันทีของการยืดเหยียดกล้ามเนื้อน่องต่อการกระดกข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัว ผู้เข้าร่วมวิจัยที่มีภาวะกล้ามเนื้อน่องตึง อายุ 18-25 ปี จำนวน 34 คน ได้รับการสุ่มเลือกวิธียืดกล้ามเนื้อ 2 เทคนิค คือ (1) การยืดเหยียดแบบคงค้าง (static stretching: SS) หรือ (2) การยืดเหยียดแบบพลวัตร (dynamic stretching: DS) ทั้งนี้ผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับการยืดกล้ามเนื้อทั้งสองเทคนิคโดยทิ้งระยะห่างกันมากกว่า 24 ชั่วโมง ก่อนและทันทีหลังการยืดกล้ามเนื้อผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับการประเมินองศาการกระดกข้อเท้าขณะไม่ได้ลงน้ำหนัก (dorsiflexion range of motion: DFROM) องศาการเคลื่อนไหวของข้อเท้าขณะลงน้ำหนัก (lunge range of motion: LROM) และความสามารถในการทรงตัวด้วย star excursion balance test (SEBT) ผลการศึกษาพบว่า การยืดกล้ามเนื้อน่องทั้งสองเทคนิคสามารถเพิ่ม DFROM, LROM และ SEBT score ทันทีหลังการยืดกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยการยืดกล้ามเนื้อน่องแบบพลวัตรสามารถเพิ่ม DFROM ได้มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในขณะที่การยืดกล้ามเนื้อทั้งสองเทคนิคประสิทธิภาพในการเพิ่มความสามารถในการทรงตัว (SEBT score) ได้ไม่แตกต่างกัน แสดงถึงการยืดเหยียดกล้ามเนื้อน่องแบบคงค้างแบบพลวัตรสามารถเพิ่มการกระดกข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัวทันทีหลังการยืดกล้ามเนื้อโดยมีประสิทธิภาพในการเพิ่มความสามารถในการทรงตัวได้ไม่แตกต่างกันในผู้ที่มีกล้ามเนื้อน่องตึง; Gastrocnemius tightness leads to a reduction in ankle dorsiflexion range of motion, which can cause muscle imbalance and may impact postural stability. The objective of this research was to study the immediate effects of calf muscle stretching on ankle range of motion and balance. Thirty-four individuals with gastrocnemius muscle tightness were randomly assigned to both static stretching (SS) and dynamic stretching (DS) with at least 24 hours interval. The participants were assessed for passive ankle dorsiflexion range of motion (DFROM), maximum lunge range of motion (LROM) and star excursion test (SEBT) before and immediately after each stretching. The result showed that both SS and DS significantly increased DFROM, LROM, and SEBT score immediately after gastrocnemius stretching. The DS resulted in a significantly greater increase in DFROM compared to SS (p<0.05). However, there was no significant difference in the effectiveness of both stretching techniques in improving balance ability (SEBT score). This study concluded that both types of stretching can enhance ankle dorsiflexion and balance ability immediately after stretching in individuals with gastrocnemius muscle tightness. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://thaidj.org/index.php/JHS/article/view/14782/13321

กายภาพบำบัดกับการควบคุมและป้องกันภาวะโภชนาการเกินในเด็กไทย

2008-01-01T00:00:00Z

กายภาพบำบัดกับการควบคุมและป้องกันภาวะโภชนาการเกินในเด็กไทย วีรยา วงษาพรหม วิธีการควบคุมและป้องกันภาวะโภชนาการเกินในเด็กจะเกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้น ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายองค์ประกอบ ซึ่งนักกายภาพบำบัดเป็นอีกหนึ่งวิชาชพที่เข้าไปมีบทบาทสำคัญในการแก้ปัญหานี้โดยในขั้นตอนแรกนักกายภาพบำบัดจะคัดกรองเด็กที่มีแนวโน้มอยู่ในภาวะโภชนาการเกินเข้ารับการแก้ปัญหาในระยะแรกเริ่ม การแก้ไขปัญหาทางกายภาพบำบัดนั้นมุ่งเน้นให้เด็กสามารถควบคุมอุณหภูมิ โดยการปรับพฤติกรรมในชีวติประจำววันของเด็ก และเพิ่มกิจการการออกกำลังกาย การออกกำลังกายเพื่อควบคุมและป้องกันภาวะโภชนาการเกินในเด็กนั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ การออกกำลังกายเพื่อความทนทานของหัวใจและปอด การออกกำลังกายเพื่อความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อ และการออกกำลังกายเพื่อความแข็งแรงและทนทานของกล้ามเนื้อ โดยความแรงของการออกกำลังกายในเด็ก ควรอยู่ในระดับปานกลางถึงหนัก ซึ่งควรเริ่มจากระดับปานปลาง โดยใช้ระยะเวลารวม วันละประมาณ 30 นาทีเป็นอย่างน้อย แล้วจึงเพิ่มความหนักขึ้นและระยะเวลาให้มากขึ้นเมื่อเด็กสามารถปรับตัวได้ อีกทั้งควรเป็นการออกกำลังกายชนิดที่มีการแบกรับน้ำหนักตัวน้อยหรือแรงกระแทกต่ำ เพื่อป้องกันการบาดเจ็บของกระดูกและกล้ามเนื้อซึ่งจะมีผลต่อการเจริญเติบโต ที่สำคัญควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสนุกสนานและความพอใจของเด็กเพื่อดึงดูดความสนใจของเด็กในการปรับพฤติกรรมการออกกำลังกาย นอกจากนี้เพื่อเป็นการติดตามผลอย่างต่อเนื่องในการแก้ไขปัญหาระยะยาว นักกายภาพบำบัดจะประเมินซ้ำว่าเด็กที่มีปัญหาเมื่อได้รับโปรแกรมการออกกำลังกายร่วมกับการได้รับโภชนาการที่เหมาะสมแล้วสามารถลดภาวะโภชนาการเกินและมีสมรรถภาพทางกายที่ดีขึ้นได้หรือไม่ เพื่อปรับรูปแบบกิจกรรมที่เหมาะสในการแก้ไขปัญหาสำหรับเด็กแต่ละรายต่อไป ดังนั้น เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพที่ดีในการแก้ไขปัญหาภาวะโภชนาการเกินในเด็ก ผู้ดูแลเด็กจึงควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญซึ่งมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักการในการแก้ปัญหา ซึ่งนักกายภาพบำบัดเป็นหนึ่งในทีมงานที่มีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องกับการออกกำลังกายซึ่งเป็นหนึ่งในแนวทางที่สำคัญในการแก้ไขปัญหานี้; The effective key to help children of all pages to achieve and maintain the healthy weight is to take a whole-system approach. That is the cooperation of the family, the child, the school and the professional of dietary and exercise management. The Physical therapist is one of the pediatric health professionals involved in this important part. Screening is the first process done by the therapist and the information is used to develop a program for an overweight child. The aims of physical therapy management in this child are to control the rate of weight gain by adjusting the sedentary lifestyle behaviors and increasing physical activities, including the appropriate exercises. Exercises for an overweight child consist of 3 types, a cardiopulmonary level of exercise program for the child should start with the moderate intensity for least 30 minutes a day and increase when he has improvement in his physical activity performance. Moreover, this program should be free weight or low impact exercise to prevent injury. However, this program should be fun and challenging to motivate and encourage the child to participate in physical activities. To maintain the healthy weight in children, physical therapist will reassess and evaluate these children to provide the appropriate therapeutic intervention for the goal achievement. The goal setting for the overweight children will be successful if their family carries out the program under the supervision of the health professional, including physical therapists.

ทำไมจึงปวดหลัง

2002-01-01T00:00:00Z

ทำไมจึงปวดหลัง ภครตี ชัยวัฒน์; Pakaratee Chaiyawat

ออกกำลังกายอย่างไรจึงปลอดภัยในหน้าร้อน

2002-01-01T00:00:00Z

ออกกำลังกายอย่างไรจึงปลอดภัยในหน้าร้อน ลลิดา โรจนธรรมณี; Lalida Rojanathammanee