https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/61 2026-04-12T09:06:54Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5413 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จิริสุดา สินธุศิริ; ปทิตตา สงวนสุข; นริศรา ชัยเชียงพิณ; Jirisuda Sinthusiri; Patitta Sanguansuk; Narissara Chaichiangpin The study was aims to study stress levels and the factors relating stress of the first-year undergraduate students, Faculty of Public Health and Environment, Huachiew Chalermprakiet university, academic year 2022.The samples consisted of 116 students. Suanprung Stress Test-20 (SPST-20) of Department of Mental Health, Ministry of Public Health was employed. Data were analyzed by frequency, percentages, average, standard deviation, and Chi-square test. The results showed that 45 students (38.8%) had moderate stress level, followed by high stress level of 35students(30.2%).The factors that associated with stress of the students were the learning factors as overloaded assignments, and the test score results, the social and environmental factors as the classmates that talk too loudly, lack of personal space and worried about COVID-19 due to studying onsite, the family factors as financial problems and relationship with other people, i.e., confliction and lack of kindness within working group, which showed affecting stress to the students with statistically significant at 0.05.Therefore, the faculty student affairs should monitor student stress continuously to provide support and enhance stress-coping skills. Furthermore, counseling services by psychologists should be publicized among students to promote and prevent mental health problems.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียด และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ประจำปีการศึกษา 2565 จำนวน 116 คน โดยใช้แบบวัดความเครียด Suanprung Stress Test-20 (SPST-20) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรโดยใช้สถิติ Chi-Square ผลการศึกษา พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความเครียดระดับปานกลาง จำนวน 45 คน คิดเป็นร้อยละ 38.8 รองลงมา คือ มีความเครียดระดับสูง จำนวน 35 คน คิดเป็นร้อยละ 30.2 และปัจจัยด้านการเรียน คือ การได้รับมอบหมายงานมากเกินไป และคะแนนการสอบ ด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม คือ เพื่อนในชั้นเรียนพูดคุยกันเสียงดัง ทำให้ไม่มีสมาธิในการเรียน การไม่มีพื้นที่ส่วนตัวในการทบทวนบทเรียน และการเรียนในห้องเรียน ทำให้รู้สึกกังวลต่อการติดเชื้อ COVID-19 ด้านครอบครัว คือ ครอบครัวมีปัญหาด้านการเงิน และ ด้านความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น คือ มีความขัดแย้งกับเพื่อนในชั้นเรียน และ เพื่อนร่วมกลุ่ม (กลุ่มทำงาน) ขาดความมีน้ำใจหรือช่วยเหลือเกื้อกูลกัน มีผลต่อระดับความเครียดของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้ คณะวิชาควรมีการประเมินความเครียดของนักศึกษาอย่างต่อเนื่อง ให้ความช่วยเหลือและเพิ่มทักษะในการเผชิญความเครียด รวมทั้งควรมีการประชาสัมพันธ์ช่องทางการให้คำปรึกษาโดยนักจิตวิทยา เพื่อเป็นการส่งเสริมและป้องกันสุขภาพจิตให้แก่นักศึกษา สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ajcph/article/view/263664/182311 2024-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5379 วิธีการที่เหมาะสมในการลดความเข้มข้น ของสารฟอร์มาลีนที่ปนเปื้อนในอาหาร วรางคณา วิเศษมณี ลี; จิราวรรณ บัวชุม; กัญญาณัฐ คงเกาะทวด; Varangkana Visesmanee Lee; Jirawan Buachum; Kanyanat Kongkothuad งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการที่เหมาะสมในการลดความเข้มข้นของสารฟอร์มาลีนที่ปนเปื้อนในอาหารโดยใช้ชุดทดสอบอย่างง่ายในการทดสอบความเข้มข้นของฟอร์มาลีน โดยแบ่งขั้นตอนการทดลองเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ การศึกษาชนิดของสารเคมี 4 ชนิด ได้แก่ เกลือ น้ำส้มสายชู ผงฟู และ ด่างทับทิม การศึกษาอัตราส่วนของสารเคมีที่ใช้ในการลดความเข้มข้นของฟอร์มาลีน เป็น 5 ระดับ ได้แก่ 0.5:200 1.5:200 3:200 5:200 และ 15:200 และศึกษาระยะเวลาของสารเคมีที่ใช้ในการแช่อาหาร 4 ช่วง ได้แก่ 5 10 15 และ 30 นาที ซึ่งผลการทดลองพบว่าน้ำส้มสายชูอัตราส่วน 15 มิลลิลิตร ต่อน้ำ 200 มิลลิลิตร แช่อาหารอย่างน้อย 10 นาที และสารละลายด่างทับทิมอัตราส่วน 0.5 กรัม ต่อน้ำ 200 มิลลิลิตร แช่อาหารอย่างน้อย 5 นาที เป็นวิธีการที่สามารถลดความเข้มข้นของฟอร์มาลีนที่ปนเปื้อนอาหารได้มากที่สุดจากการทดสอบด้วยชุดดทดสอบอย่างง่าย; This research was conducted to study the appropriate methods to reduce formalin contaminated in food by using formalin test kit. The experiments were divided into 3 steps; these were the finding chemical types, namely salt, vinegar, baking powder and potassium permanganate. The chemical ratios of this experiment were divided to be 0.5:200 1.5:200 3:200 5:200 and 15:200. In addition, the soaking period for reducing formalin concentrations were set in 4 ranges, namely 5 10 15 and30 minutes. The results of the experiments showed that Vinegar with 15 mL per 200 mL of water, soaked at least 10 minutes and Potassium Permanganate with 0.5 g per 200 mL of water, soaked at least 5 minutes were found to be the best condition to reduce formalin contaminated in foods which were tested by formalin test kit. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ajcph/article/view/268075/184218 2024-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5337 การประเมินความเสี่ยงและความพร้อมในการป้องกันและระงับอัคคีภัยของประชาชน ชุมชนบางไส้ไก่ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เชิดศิริ นิลผาย; ฌาน ปัทมะ พลยง; ชนพร พลดงนอก; อารยา ดำช่วย; Choedsiri Ninpai; Chan Pattama Polyong; Chanaphorn Poldongnok; Araya Dumchauy การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความเสี่ยงการเกิดอัคคีภัยของชุมชนบางไส้ไก่ 2) ศึกษาความพร้อมการป้องกันและระงับอัคคีภัยในชุมชนบางไส้ไก่ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้นำชุมชนและคณะกรรมการที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้านอัคคีภัย จำนวน 10 คน และ ประชาชนที่อาศัยภายในชุมชนบางไส้ไก่ จำนวน 126 คน เป็นการสนทนากลุ่ม (focus group discussion) โดยใช้แบบนำสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม ผลการวิจัย พบว่า ชุมชนบางไส้ไก่ มีความเสี่ยงด้านอัคคีภัยอยู่ในระดับต่ำ อยู่ที่ 0.64 คะแนน การเตรียมความพร้อมป้องกันและระงับอัคคีภัยเบื้องต้น อยู่ในระดับปานกลาง ( = 2.34, S.D. = 1.46) การป้องกันอัคคีภัยเบื้องต้น ด้านการจัดระเบียบเรียบร้อยในครัวเรือน อยู่ในระดับสูง ( = 2.90, S.D. = 1.26) และ ด้านการตรวจตราซ่อมบำรุง อยู่ในระดับสูง ( = 3.18, S.D. = 1.17) โดยภาพรวมประชาชนภายในชุมชนบางไส้ไก่ มีพร้อมในการป้องกันและระงับอัคคีภัยในทุกด้าน อยู่ในระดับสูง ( = 2.85, S.D. = 1.31) ข้อเสนอแนะ คือ 1) การถ่ายทอดความรู้ด้านอัคคีภัยให้กับทุกครัวเรือน โดยส่งตัวแทน 1 คน เข้าร่วม 2) กระตุ้นและสร้างนิสัยการมีระเบียบวินัยและปลูกฝังจิตสำนึกแก่บุตรหลานให้พึงระวังในการปฏิบัติเพื่อป้องกันการเกิดอัคคีภัย และ 3) การจัดกิจกรรมให้ประชาชนในชุมชนจัดบ้านเรือนให้มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย การตรวจตรา และสร้างความมีระเบียบวินัย การร่วมมือของชุมชน เดือนละ 1 ครั้ง วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 12,1 (มกราคม-มิถุนายน 2567) : 12–20.; The objectives of this research were to 1) assess the fire risk of Bang Sai Kai community Thonburi, Bangkok, 2) study the fire prevention and suppression readiness in Bang Sai Kai community. The sample group was 10 community leaders and fire related committees and 125 people living in Bang Sai Kai community, focus group discussion using lead interview and questionnaires. The results of the research found that Bang Sai Kai community Fire risk is low at 0.64 points. Preparing for basic fire prevention and suppression at a moderate level (𝑥̅= 2.34, S.D. = 1.46) basic fire prevention household organization is at a high level (𝑥̅= 2.90, S.D. = 1.26) and maintenance inspection is at a high level (𝑥̅= 3.18, S.D. = 1.17). Overall, the people within the Bang Sai Kai community are well equipped to prevent and suppress fires in every aspect is at a high level (X= 2.85, S.D. = 1.31). Suggestions are 1) transferring fire knowledge to every household by sending 1 representative to participate 2) stimulating and creating habits of discipline and cultivating awareness to children to be careful in their actions to prevent fires; and 3) organizing activities for people in the community to keep their homes orderly, inspecting and creating discipline. Community cooperation once a month. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/fit-ssru/article/view/255346/172437 2024-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5268 การเกิดกลุ่มอาการทางตาจากจอคอมพิวเตอร์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับผลของการเรียนในช่วงการเรียนรูปแบบออนไลน์ของนักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง จังหวัดสมุทรปราการ อุมารัตน์ ศิริจรูญวงศ์; วาสนา ศิลางาม; ปัญจ์ปพัชรภร บุญพร้อม; อิทธิพล ดวงจินดา; อนุรักษ์ เครือคํา; อนัญญา โพธิ์ประดิษฐ์; Umarat Sirijaroonwong; Wasana Silangam; Punpaphatporn Bunprom; Attiphol Duangchinda; Anurak Khrueakham; Ananya Popradit การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงสํารวจภาคตัดขวาง (Cross sectional research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเกิดกลุ่มอาการทางตาที่เกิดจากการใช้จอคอมพิวเตอร์ การปฏิบัติตามองค์ประกอบการเรียนรูปแบบออนไลน์ของนักศึกษา และเพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลของการเรียนจากการจัดการเรียนในรูปแบบออนไลน์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ จํานวน 120 คนเครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคลและเกรดเฉลี่ยของผลการเรียนประจําปีการศึกษา 2564 แบบประเมินกลุ่มอาการทางตาจากจอคอมพิวเตอร์ และการปฏิบัติตามองค์ประกอบการเรียนรูปแบบออนไลน์ โดยผลตรวจสอบความเที่ยงตรงตามเนื้อหาได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคําถามกับจุดประสงค์ (IOC) อยู่ระหว่าง .90-1.00 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค (Cronbach Alpha Coefficient) เท่ากับ .86 ซึ่งเป็นค่าที่ยอมรับได้ ใช้สถิติไค-สแควร์ (Chi-Square Test) ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับผลการเรียน และใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียแมนทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกลุ่มอาการทางตาที่เกิดจากการใช้จอคอมพิวเตอร์ การปฏิบัติตามองค์ประกอบการเรียนออนไลน์ และผลการเรียนในช่วงที่มีการเรียนรูปแบบออนไลน์ ผลการวิจัย พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ศึกษาในชั้นปีที่ 2 มีโรคประจําตัว เคยติดเชื้อโควิด-19 และเข้าเรียนในรูปแบบออนไลน์มากกว่าที่มหาวิทยาลัยมีผลการเรียนประจําปีการศึกษา 2564 อยู่ในระดับสูง (Mean = 3.06, SD = 0.44) กลุ่มตัวอย่างมากกว่าร้อยละ 95 มีอาการทางตาจากจอภาพคอมพิวเตอร์ (Computer Vision Syndrome: CVS) โดยเฉพาะอาการปวดตา ปวดหลังและไหล่ ปวดคอ สําหรับการปฏิบัติตามองค์ประกอบการเรียนรูปแบบออนไลน์พบว่าภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (Mean = 3.66, SD = .58) โดยด้านผู้เรียน และด้านอุปกรณ์และเทคโนโลยีมีการปฏิบัติตามอยู่ในระดับมาก ขณะที่ด้านผู้สอนและด้านบทเรียนมีการปฏิบัติตามอยู่ในระดับปานกลาง (Mean =3.70, 3.67, 3.63 และ 3.65 ตามลําดับ) ปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลการเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ .05 ได้แก่ การพักสายตาระหว่างเรียนออนไลน์ และการเข้าเรียนตรงเวลาเป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลการเรียน ขณะที่การแจ้งกิจกรรมก่อนการเรียนโดยผู้สอน ผู้เรียนมีการพักผ่อนอย่างเพียงพอ และการเกิดอาการน้ําตาไหลขณะเรียนในรูปแบบออนไลน์ เป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เชิงลบกับผลการเรียน; This cross-sectional research aims to study Computer Vision Syndrome (CVS), compliance with online learning components, and factors influencing grade point average (GPA) during online learning. The sample consisted of 120 students from the Faculty of Public Health at a private university in Samut Prakan Province. The research instrument was a questionnaire with three sections: (1) personal characteristics and GPA, (2) symptoms of Computer Vision Syndrome, and (3) adherence to online learning guidelines. The content validity check using the Index of Item-Object Congruence (IOC) yielded a range of 0.9 to 1.0, and the Cronbach's Alpha Coefficient was 0.86, which are acceptable values. Data was analyzed using the Chi-Square test to examine the relationship between personal characteristics and GPA, and the Spearman rank-order correlation coefficient to in-person the relationships between Computer Vision Syndrome symptoms, adherence to online learning guidelines, and GPA. The results revealed that more than 60% of the participants were female, sophomore students, had congenital diseases, had been infected with COVID-19, and attended online classes more frequently than onsite classes. Overall, the sample group's academic performance for the academic year 2021 is at a high level. Over 95% of the participants reported experiencing eye symptoms due to prolonged screen exposure, particularly eye strain, back and shoulder pain, and neck pain. As for compliance with the online learning component, the overall level was at a moderate level (mean 3.66, SD=0.58), with the student-related and technology-related aspects showing the highest level of compliance. Meanwhile, on the lecturer item and the lesson content item, compliance was at a moderate level (average scores of 3.70, 3.67, 3.63, and 3.65, respectively). Factors significantly related to academic performance (p < 0.05) include resting your eyes while studying online and attending class on time, and are considered to have a positive relationship with academic performance. However, the teachers' notification of pre-class activities and the students' adequate rest were considered negative factors. สามารถเข้าถึงบทความฉบับเต็ม (Full Text) ได้ที่ : https://he01.tci-thaijo.org/index.php/HCUJOURNAL/article/view/267994/189641 2025-01-01T00:00:00Z