https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/62 2026-09-11T13:46:27Z https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/6201 การเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุในพื้นที่เขตเมือง กรณีศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ ภัทรพร ยุบลพันธ์; Pataraporn Yubonpunt การเข้าถึงบริการสุขภาพ เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดของความสำเร็จในการจัดบริการสุขภาพของประเทศที่สะท้อนถึงมิติคุณภาพของระบบบริการสุขภาพ นอกจากนี้ความเท่าเทียมกันด้านสุขภาพจำเป็นต้องพิจารณาจากการเข้าถึงบริการด้านสุขภาพที่มีคุณภาพในประชาชนทุกกลุ่ม การศึกษาวิจัยครั้งนี้ ศึกษาการเข้าถึงบริการสุขภาพ และปัจจัยที่มีอิทธิพลกับการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุในพื้นที่เขตเมือง โดยดำเนินการการศึกษาเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง ระหว่างเดือนมีนาคม ถึง พฤษภาคม 2567 กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา คือ ผู้สูงอายุที่อาศัยในพื้นที่เขตเมือง จังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 460 คน ที่ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยการจับฉลาก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยสถิติที (Independent sample t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way analysis of variance: ANOVA) เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยของการเข้าถึงบริการสุขภาพตามปัจจัยต่าง ๆ และทำการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นแบบพหุแบบขั้นตอน (Multiple linear regression-Stepwise method) เพื่อทำนายปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้ารับบริการสุขภาพ กำหนดระดับการมีนัยสำคัญทางสถิติที่ < 0.05ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุรับรู้สิทธิประโยชน์การรักษาพยาบาลตามสิทธิหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าในระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 50.22 การแสวงหาบริการสุขภาพของผู้สูงอายุอยู่ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 55.43 การเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (Mean=4.00, S.D.=0.23) เมื่อพิจารณารายองค์ประกอบการเข้าถึงบริการสุขภาพ พบว่าด้านการตระหนักมีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุด (Mean=4.24, S.D.= 0.42) ส่วนด้านความสามารถในการจ่ายการรับบริการมีคะแนนเฉลี่ยน้อยที่สุด (Mean=3.52, S.D.=0.37)กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุพื้นที่เขตเมือง จังหวัดสมุทรปราการมีการเข้าถึงบริการสุขภาพที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติความแตกต่างการประกอบอาขีพ (t=-2.453, p-value = 0.014) แหล่งรายได้ของผู้สูงอายุ แยกเปรียบเทียบกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับเงินเลี้ยงชีพผู้สูงอายุ (t=-2.700, p-value= 0.007) กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุที่มีรายได้จากการทำงาน (t=-2.252, p-value = 0.025) ความสามารถในการช่วยเหลือตนเองของผู้สูงอายุ (F=4.293, p-value=0.014) สถานพยาบาลที่เคยเข้ารับบริการ กลุ่มตัวอย่างที่เคยเข้ารับบริการโรงพยาบาลเอกชน (t=-3.002, p-value = 0.003) การใช้สื่อออนไลน์ (t=-2.801, p-value = 0.005) การใช้สื่อออนไลน์ผ่านข่องทางเฟซบุค มีค่าเฉลี่ยการเข้าถึงบริการสุขภาพมากกว่ากลุ่มที่ไม่ใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=-2408, p-value <0.041)การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การแสวงหาบริการสุขภาพ การเคยเข้ารับบริการโรงพยาบาลประจำจังหวัด ความสามารถข่วยเหลือตนเองได้ทั้งหมดของผู้สูงอายุ การมีบุตรอยู่ด้วย และการได้รับเบี้ยผู้สูงอายุ สามารถทำนายการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F=9.335, p-value <0.001) โดยสามารถพยากรณ์การเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุได้ร้อยละ 9.30 เมื่อพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยของตัวพยากรณ์ สามรถแสดงผลตัวแปรที่มีอิทธิพลมากที่สุดตามลำดับ ได้แก่ ตัวแปรการแสวงหาบริการสุขภาพ (β=0.171, p-value<0.001) รองลงมา คือ การเคยเข้ารับบริการโรงพยาบาลประจำจังหวัด (β=0.157, p-value<0.001)การศึกษานี้เสนอแนะว่าควรพิจารณาการเพิ่มเงินเลี้ยงชีพผู้สูงอายุ เพื่อให้มีการสนับสนุนทางการเงินที่เพียงพอในการเสริมสร้างความสามารถของผู้สูงอายุในการเข้าถึงบริการสุขภาพที่จำเป็น นอกจากนี้ ควรให้ความสำคัญกับการส่งเสริมพฤติกรรมการแสวงหาบริการสุขภาพที่เหมาะสมในผู้สูงอายุ โดยอาจรวมถึงการพัฒนาและเผยแพร่สื่อให้ความรู้ด้านสุขภาพที่ออกแบบเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุโดยคำนึงถึงความต้องการ ระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพ และช่องทางการสื่อสารที่ผู้สูงอายุคุ้นเคย; Access to healthcare services is a key indicator of the effectiveness of health service delivery system, reflecting the quality dimension of the healthcare system. Moreover, health equity must be considered in terms of equitable access to quality healthcare services among all population groups. This study aimed to examine healthcare access and factors influencing access to healthcare services among older adults living in urban areas. A cross-sectional quantitative study was conducted in March-May 2024. The participants consisted of 460 older adults residing in urban areas of Samut Prakan Province, selected using simple random sampling without replacement. Independent sample t-tests and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to compare access to healthcare score. Multiple linear regression analysis using the stepwise method was performed to identify factors influencing access to healthcare services. Statistical was set at p<0.05.The results revealed that approximately half of the older adults (50.22%) demonstrated a Level of perceived healthcare rights under the Universal Coverage Scheme (UCS). Health-seeking behavior among older adults was found to be at a moderate level, accounting for 55.43% of the participants. Overall access to healthcare services among older adults was at a high level (Mean=4.00, S.D.=0.23). When considering the components of healthcare access, the awareness dimension had the highest mean score (Mean = 4.24, S.D.=0.42), whereas the affordability dimension had the lowest mean score (Mean = 3.52, S.D.=0.37).The findings indicated that access to healthcare services among older adults living in urban areas of Samut Prakan Province differed significantly according to several factors. These factors included occupational status (t=-2.453, p=0.014), sources of income, particularly among older adults receiving the elderly allowance (t= -2.700, p= 0.007), those earning income from employment (t=-2.252, p=0.025), the ability to perform self-care activities (F=4.293, p=0.014), type of healthcare setting that older adults who had received services; private hospitals demonstrated significant different levels of healthcare access compared to those who had not (t=-3.002, p=0.003), using online media (t= -2.801, p=0.005). Specifically, older adults who used online media vis Facebook had significantly higher mean scores of healthcare access than those who did not use (t=-2408, p<0.041).The results of stepwise multiple linear regression analysis indicated that health-seeking behavior, previous utilization of provincial hospitals, self-care ability among older adults, living with children, and receipt of the elderly allowance were significant predictors of access to healthcare services among older adults (F=9.335, p<0.001). These variables explained 9.30% of the variance in healthcare access. Based on the standardized regression coefficients, health-seeking behavior was identified as the strongest predictor of healthcare access (β = 0.171, p<0.001), followed by previous utilization of provincial hospitals (β=0.157, p<0.001). This study suggested that increasing the elderly allowance should be considered in order to ensure adequate financial support to enhance older adults’ ability to access necessary healthcare services. Promoting appropriate health-seeking behavior among older adults should be prioritized. This may include developing and disseminating health education materials specifically designed to enhance health-seeking behaviors among older adults, taking into account their needs, health literacy levels, and preferred communication channels. การวิจัยนี้ได้รับทุนอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2566 2026-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/6200 การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2565 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ วาสนา ศิลางาม; ชัญญา เจียมใจ; สุรวิทย์ นันตะพร; อารยา ดำช่วย; อัคราช ภมรพล; Wasana Silangam; Chanya Jiemjai; Surawit Nantaporn; Araya Dumchauy; Akkarat Phamonphon การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินหลักสูตร สาขาวิชาอนามัยและความปลอดภัย ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2565 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ โดยใช้แบบจำลองชิบ (CIPP Model) ประเมินในด้านบริบท ด้านปัจจัยป้อนเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิต เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 199 คน จำแนกเป็น นักศึกษา จำนวน 137 คน อาจารย์ผู้สอน จำนวน 5 คน บัณฑิต จำนวน 41 คน และผู้บังคับบัญชาของบัณฑิต จำนวน 16 คน การบรรยายลักษณะข้อมูลใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่ามัชฌิมาเลขคณิต และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยผลที่ได้จากการวิจัยในครั้งนี้ ได้แบ่งผลการประเมินหลักสูตร ไว้ดังนี้ ด้านบริบท พบว่า วัตถุประสงค์ของหลักสูตรมีความชัดเจนของภาษาที่ใช้ สอดคล้องกับความต้องการของสังคม พัฒนาผู้เรียนด้านสติปัญญา ทักษะ และเจตคติ มีความสอดคล้องกับเอกลักษณ์ในวิชาชีพ จป. และสามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้จริง มีความเหมาะสมอยู่ในระดับดี โครงสร้างของหลักสูตรด้านจำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตร จำนวนหน่วยกิตแต่ละกลุ่มวิชา และเนื้อหาสาระของหลักสูตรทุกกลุ่มวิชา มีความสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของหลักสูตร เนื้อหาน่าสนใจและทันสมัย มีลำดับขั้นตอนเนื้อหาจากง่ายไปยาก เนื้อหาเป็นประโยชน์สอนให้คิดเป็นทำเป็น เนื้อหาไม่ซ้ำซ้อนกับวิชาอื่นๆ เนื้อหาสามารถนำไปประกอบวิชาชีพ เนื้อหาส่งเสริมให้มีเจต-คติที่ดีต่อวิชาชีพ และเนื้อหาส่งเสริมให้มีคุณธรรมและจริยธรรม มีความเหมาะสม อยู่ในระดับดี ปัจจัยป้อนเข้า ได้แก่ (1) ด้านอาจารย์ พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมของปัจจัยป้อนเข้าด้านอาจารย์อยู่ในระดับดีมาก โดยการมีความสนศึกษาหาความรู้ใหม่ๆ/ทันต่อเหตุการณ์ เปิดโอกาสในการซักถามและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น มีความรับผิดชอบในบทบาทของอาจารย์ มีค่าคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดสามอันดับแรก (2) ด้านนักศึกษา พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมของปัจจัยป้อนเข้านักศึกษาอยู่ในระดับดี โดยนักศึกษามีความซื่อสัตย์ มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง และมีสุขภาพจิตที่ดี มีค่าคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดสามอันดับแรก (3) ด้านปัจจัยที่เอื้อต่อการเรียนการสอน พบว่า ด้านมีคุณภาพ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับดี ส่วนด้านมีจำนวนเพียงพอ มีความทันสมัย และมีความสะดวกในการใช้บริการ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับดี โดยโรงอาหาร คอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนรู้ และการเตรียมอุปกรณ์ สื่อการเรียนการสอนโดยเจ้าหน้าที่ห้องโสต ดี มีค่าคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดสามอันดับแรก กระบวนการผลิต ได้แก่ (1) ด้านการบริหารและการบริการหลักสูตร ในส่วนของอาจารย์ผู้สอน พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมและโดยส่วนใหญ่ด้านการบริหารและบริการหลักสูตรอยู่ในระดับดีมมาก โดยจัดเตรียมโสตทัศนูปกรณ์ที่ทันสมัยอย่างเพียงพอและมีประสิทธิภาพ และจัดเตรียมตำราภาษาไทย ต่างประเทศ วารสาร คอมพิวเตอร์ ฐานข้อมูลอย่างเหมาะสม มีค่าคะแนนเฉลี่ยน้อยที่สุด ในส่วนนักศึกษา พบว่าค่าเฉลี่ยคะแนนรวมของการบริหารและบริการหลักสูตรอยู่ในระดับดี โดยการจัดแผนการเรียนถูกต้องตามหนังสือคู่มือหลักสูตร มีการปฐมนิเทศการสอนก่อนทุกวิชา และจัดสภาพแวดล้อมของมหาวิทยาลัยฯ สะอาด เป็นระเบียบ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดสามอันดับแรก(2) ด้านการจัดการเรียนการสอน ในส่วนของอาจารย์ พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมการจัดการเรียนการสอนอยู่ในระดับดีมาก โดยทุกรายการมีค่าเฉลี่ยคะแนนอยู่ในระดับดีมากและมีค่าเฉลี่ยเท่ากัน ในส่วนของนักศึกษา พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมการจัดการเรียนการสอนอยู่ในระดับดี โดยการมอบหมายงานที่มีปริมาณเหมาะสมเนื้อหาและเวลาที่สอน ส่งเสริมให้นักศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองมีค่าเฉลี่ยมากที่สุด(3) การวัดและการประเมินผลการเรียนการสอน ในส่วนของอาจารย์ พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมอยู่ในระดับดีมาก โดยข้อสอบได้รับการพิจารณาและตรวจสอบคุณภาพก่อนนำไปใช้ และข้อสอบมีความชัดเจนและครอบคลุมเนื้อหาที่สอน มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ในส่วนของนักศึกษาพบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนรวมอยู่ในระดับดี โดยการวัดและการประเมินผลมีความเหมาะสม และมีการแจ้งผลการสอบให้ทราบมีค่าเฉลี่ยมากที่สุดด้านผลผลิต ได้แก่ (1) ความสามารถในการทำงานของบัณฑิต พบว่า บัณฑิตและผู้ใช้บัณฑิตมีความพึงพอใจในการทำงานโดยรวมของบัณฑิตอยู่ในระดับดี โดยความซื่อสัตย์ในการทำงาน ยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่นและมีความสามารถในการใช้ภาษาไทย มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด(2) ความสามารถในการทำงานตามหลักวิชาชีพของบัณฑิตสาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย พบว่า คุณภาพการทำงานของบัณฑิตโดยรวมอยู่ในระดับดี และมีทักษะการทำงานตามหลักวิชาชีพโดยรวมให้ความเห็นอยู่ในระดับดี โดยความสามารถในการประสานสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานหรือบุคคลภายนอกให้ปฏิบัติงานสำเร็จ และวางแผนด้านบุคลากรหรือให้คำแนะนำได้ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดนอกจากนี้ นักศึกษา อาจารย์ บัณฑิต และผู้บังคับบัญชา ได้มีข้อเสนอแนะเพื่อปรับปรุงหลักสูตร ที่ตรงกันมากที่สุด ได้แก่ การใช้เทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) ในงานการทำงาน เพิ่มความรู้ด้านกฎหมาย การสื่อสารและการนำเสนอ ภาษา และเพิ่มเติมทักษะเกี่ยวกับระบบการรับรองต่าง ๆ; The objectives of this research were to evaluated the 2022 revised B.S. program in occupational and safety of Huachiew Chalermprakiet University. The CIPP model was employed to assess in aspects of context, input, process and product. A self-administered questionnaire was developed by the researchers. The data were collected from sample of 199 consisting 137 students, 5 instructors, 41 occupational health and safety and 16 supervisors. Descriptive statistics such as means and standard deviation were used for data analysis. Research findings are as follows: The evaluation of context indicators that the curriculum objectives were clearly state, correspondent to social needs, to develop of student's intellect, skills and attitude. They were practical for occupational health and safety career and all considered as having high level of propriety. It was noted that the degree of correspondences to the uniqueness of the nursing profession have the highest level of propriety. As far as the curriculum structure and content are concerned, it was found that total number of credits, credits for subfields and the contents were corresponding to the objectives. The contents were interesting, up-to-date, having hierarchical degree of advancement, suitable for training in academic and practical skills, non-inter-course overlapping the contents were practical for occupational health and safety encouraging good attitude toward the profession and enhancing the students' morality and ethics item that. All were considered as having level of propriety. The evaluation of input found that (1) Instructors. the overall average score for instructor input factors was at a very good level. The top three factors with the highest average scores were: showing interest in acquiring new knowledge/staying up-to-date, providing opportunities for asking questions and exchanging ideas, and the demonstrating responsibility in the role of an instructor.(2) Students: the overall average score of the student inputs was at a good level. The students demonstrated integrity, good physical health, and good mental health, which were the top three highest average scoring factors.(3) Contributing factor: the quality aspect was rated at the excellent level. The sufficiency, modernity, and convenience of services aspects were rated at the good level. The top three highest mean scores were recorded for the cafeteria, computers for learning, and preparation of instructional media by audiovisual staff, respectively. The evaluation of process indicated that (1) The administration and course services: the overall average scores and the majority of the curriculum administration and service aspects were rated at a very good level. The provision of modern, adequate, and efficient audiovisual equipment, as well as the appropriate provision of Thai and provision of Thai and foreign textbooks, journals, computers, and databases, received the lowest average scores among the evaluation criteria. (2) Teaching management: term of instructors found that the overall average score for the instructors was rated at a very good level, with all evaluation items receiving the exact same very good score. Term of students, the overall average score for teaching and learning management was rated at a good level. Among these, assigning an appropriate amount of coursework for the content and teaching time, which also encourages students to conduct self-study, received the highest average score. (3) The evaluation of measurement and evaluation of teaching and learning found that the instructors’ overall score average was at an excellent level. The highest average was for the fact that exams were reviewed and checked for quality before use, and were clear and covered the taught content. Term of students, the overall score average was at a good level. The highest averages was for the appropriateness of the measurement and evaluation methods, as well as the prompt notification of exam results. The evaluation of output found that (1) Graduate working ability: This factor found that the graduates performance assessment revealed that both graduates and employers were satisfied with the graduates’ overall performance at a good level. The attributes with the highest average scores were workplace honesty, receptiveness to others’ opinions, and Thai language proficiency.(2) The ability to work in accordance with the National Higher Education Qualifications Framework for Occupational Health and Safety Graduates: This factor found that the overall work quality of the graduates was rated at a good level, and the overall professional skills were also rated at a good level. Among these, the ability to coordinate effectively with personnel within the organization or external individuals to accomplish tasks, as well as the ability to plan personnel-related work or provide advice, had the highest average score. In addition, students, faculty, alumni, and supervisors provided highly aligned recommendations for curriculum improvement. The top suggestions include integrating Artificial Intelligence (AI) into the workflow, and enhancing knowledge in legal affairs, communication and presentation, language skills, and various certification systems. การวิจัยนี้ได้รับทุนอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2568 2026-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/3491 แนวทางการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อความปลอดภัยจากอัคคีภัย กรณีศึกษาสถานสงเคราะห์คนชราเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ อารยา ดำช่วย; พรพิมล เชวงศักดิ์โสภาคย์; Araya Dumchauy; Pornpimol Chawengsaksopark ด้วยอัตราการเพิ่มของจำนวนเพิ่มประชากรผู้สูงอายุ และอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชราที่เพิ่มมากขึ้น แต่ในปัจจุบันยังไม่มีมาตรฐานในการออกแบบอาคารสถานสงเคราะห์คนชราเพื่อความปลอดภัยจากอัคคีภัยสำหรับผู้สูงอายุ ทำให้เมื่อเกิดอัคคีภัยผู้สูงอายุจะมีอัตราการเสียชีวิตมากที่สุด ซึ่งเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายของผู้สูงอายุ โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาแบบตรวจสอบอาคารด้านองค์ประกอบทางภายภาพที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยจากอัคคีภัยของอาคารสถานสงเคราะห์คนชรา (2) ศึกษาสิ่งอำนวยความสะดวกของที่อยู่อาศัยที่ผู้สูงอายุต้องใช้งานด้านองค์ประกอบทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยจากอัคคีภัย (3) ศึกษาเวลาอพยพหนีไฟของผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา (4) เสนอแนวทางการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อความปลอดภัยจากอัคคีภัยของอาคารสถานสงเคราะห์คนชรางานวิจัยนี้เป็นแบบเชิงสำรวจซึ่งดำเนินการรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 2 ส่วน คือ อาคารสถานสงเคราะห์คนชรา โดยทำการสำรวจการออกแบบทางภายภาพในอาคารด้วยแบบตรวจสอบรายการ (Check-list) และสัมภาษณ์ผู้สูงอายุที่พักอาศัยในอาคารสถานสงเคราะห์คนชรา จำนวน 29 คน ด้วยแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมสุขภาพและการใช้พื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบทางภายภาพ โดยเลือกผู้สูงอายุด้วยวิธีเลือกแบบเจาะจง ผลการศึกษาและวิจัย พบว่า ใช้เวลาในการอพยพหนีไฟ 3 นาที และได้แนวทางการกำหนดมาตรฐานการตรวจสิ่งอำนวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้สูงอายุ จำนวน 8 องค์ประกอบ ประกอบด้วย 1) เส้นทางหนีไฟ 2) บันไดหนีไฟ 3) บันไดที่ไม่ใช่บันไดหนีไฟ 4) ประตูหนีไฟ 5) ประตูทางออกอื่นๆ 6) ทางหนีไฟอากาศ 7) แผนผังอาคาร ป้ายบอกชั้นและป้ายบอกทางหนีไฟ 8) ระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้ เมื่อตรวจประเมินมีข้อบกพร่องในด้านต่างๆ คือ 1) ด้านองค์ประกอบทางภายภาพ พบว่า มีสิ่งกีดขวางในเส้นทางหนีไฟ บันไดที่ไม่ใช่บันไดหนีไฟไม่มีการติดป้ายสัญลักษณ์แสดงทิศ ตำแหน่ง อุปกรณ์เปิด-ปิดประตูทางออกอื่นๆ เป็นชนิดลูกบิด ไม่มีแผนผังอาคาร และป้ายบอกทางหนีไฟและไม่มีการติดตั้งระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้ ทั้งแบบเสียง แสง ระบบสั่นสะเทือนและปุ่มสัญญาณแจ้งภัย 2) ด้านพฤติกรรมการใช้พื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบทางกายภาพ พบว่า มีเพียงส่วนน้อย (3 ใน 29) ที่เคยเดินสะดุดสิ่งกีดขวางทางเดิน แต่ไม่มีอันตรายร้ายแรง แต่เพื่อให้อาคารสถานสงเคราะห์คนชรามีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อความปลอดภัยจากอัคคีภัย จึงควรปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวก ได้แก่ 1) เส้นทางหนีไฟห้ามมีสิ่งกีดขวาง 2) อุปกรณ์เปิด-ปิดประตูห้องพัก ควรเป็นแบบก้านบิดหรือแกนผลัก 3) จัดทำแผนผังอาคารที่กึ่งกลางบานประตูห้องพักด้านในและบนพื้นที่ส่วนกลาง โดยให้มีระยะจากพื้นถึงกึ่งกลางป้ายอย่างน้อย 1.30 เมตร แต่ไม่เกิน 1.60 เมตร ขนาดต้องไม่เล็กกว่า 300x300 มิลลิเมตร และสีพื้นของป้ายต่างจากสีผนังบริเวณที่ติดตั้ง และป้ายบอกทางหนีไฟควรมีการติดสูงจากพื้นที่ทางเดินอย่างน้อย 2 เมตร และต้องมีแสงสว่างเห็นได้ชัดเจนตลอดเวลาทั้งปกติและภาวะฉุกเฉิน 4) ติดตั้งสัญญาณเตือนภัยทั้งแบบเสียง แสง และระบบสั่นสะเทือนบริเวณที่นอน และติตด้งปุ่มสัญญาณแสงและเสียงแจ้งภัยไว้ 2 ตำแหน่งให้เอื้อมได้จากระยะ 0.95 เมตร และ 0.25 เมตร จากระดับพื้น เพื่อแจ้งให้ผู้ที่อยู่ภายนอกทราบว่ามีคนอยู่ในห้องพัก 5) ผู้ดูแลอาคารควรจัดให้มีการฝึกซ้อมอพยพหนีไฟสำหรับผู้สูงอายุเป็นประจำทุกปี อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพื่อเตรียมความพร้อม และให้ผู้ที่มีหน้าที่ช่วยเหลือผู้สูงอายุที่มีปญหาด้านการเคลึ่อนไหววให้เกิดความเคยชินในการใช้สัญจรเส้นทางอพยพหนีไฟ; While the number of elderly persons and the building increase, Currently, there is no standard in designing elder residential building. Hence, when a fire occurs, the elderly person seems to have the highest mortality rate because of the results from physical change. The purposes of the research were to (1) develop the standard check form of the safety in residential buildings for elderly persons. (2) to study the behavior of the elderly persons in using space-related to physical components within the residential building in case of fire. (3) to study the duration in the evacuation of elderly persons in residential buildings (4) to propose the building design guidelines for improving facilities and fire safety in residential buildings for elderly persons. This research collected the data from a sample group in two parts (1) using the check-list form to survey the physical design of the building. (2) interviewing 29 elderly persons from purposive sampling using health behavior and space using related to physical components interview form. The results of the study and research show that it takes 3 minutes for fire evacuation and has 8 guidelines for establishing the standard of facilities for the elderly, consisting of 1) fire escape routes 2) fire escape stairs 3) stairs which is not a fire escape ladder 4) fire exit door 5) other exit doors 6) aerial fire exit 7) building plan, floor sign, and fire exit sign 8) fire alarm system. When evaluated, there defects in various aspects which were 1) Physical components found that there were obstacles in the fire escape route. Non-fire escape ladders with no signs indicating directions, devices for opening and closing other exit doors are knob type. No building plan and sign for fire exits and there is no fire alarm system installed, including sound, light, vibration and alarm buttons 2) Regarding the behavior of using space-related to physical components, it was found that only a small part (3 in 19) had walked and stumbled upon a pathway. But without danger. But to provide facilities for the elderly to have fire safety facilities. Facilities should be improved, including 1) fire escape routes, no obstacles, 2) equipment for opening and closing rooms should be a twisted rod or push rod 3) Plan the building in the middle of the interior door and on the common area. The distance from the floor to the center of the sign should be a least 1.30 meters but not more than 1.60 meters. The size must not be smaller than 300 x 300 millimeters and the floor color of the sign will be different from the wall color at the installation area. And signs for fire exit signs should be attached at least 2 meters above the floor and must have visible light at all times, both normal and emergency. 4) installing alarms in sound, light, and vibration at the mattress and there are two light and sound alert buttons installed at a distance of 0.95 meters and 0.25 meters from the ground level to inform those outside that someone is in the room 5) The administrative building should provide training, fire evacuation for seniors annually. Each year at least one time to prepare. And the people who help the elderly with mobility problems to get used to roaming the fire. 2020-01-01T00:00:00Z https://has.hcu.ac.th/xmlui/handle/123456789/3487 การวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ของโรคเลปโตสไปโรสิสและความสัมพันธ์กับข้อมูลสำรวจระยะไกล ในประเทศไทย ปี พ.ศ.2556-2558 อมรรัตน์ ลือนาม; Amornrat Ruenam การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของระดับความสว่างของแสงไฟในเวลากลางคืน ปริมาณน้ำฝน และระดับความสูง-ต่ำของพื้นที่กับโรคเลปโตสไปโรสิส ในประเทศไทย และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงพื้นที่แบบเฉพาะพื้นที่ของโรคเลปโตสไปโรสิส ในประเทศไทย ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้จากฐานข้อมูลอัตราป่วยโรคเลปโตสไปโรสิสต่อแสน ประชากร จากรายงานโรคระบบเฝ้าระวัง (รายงาน 506) ของสํานักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ปี พ.ศ. 2556 ถึง ปี พ.ศ. 2558 ทั้งหมด 77 จังหวัด จํานวน 7,495 ราย และข้อมูลสํารวจระยะไกล จากภาพถ่ายดาวเทียม ได้แก่ ค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของระดับความสว่างของแสงไฟในเวลากลางคืนบริเวณประเทศไทย ข้อมูลเฉลี่ยความสูง-ต่ําของพื้นที่ และค่าเฉลี่ยปริมาณน้ําฝน เป็นการวิเคราะห์โดยใช้แบบจําลองสมการถดถอยพาเนลด้วยการประมาณค่าแบบสุ่ม เพื่อระบุความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลสํารวจระยะไกลกับโรคเลปโตสไปโรสิส และการวิเคราะห์อัตสหสัมพันธ์เชิงพื้นที่ระดับเฉพาะพื้นที่เพื่อพิจารณาความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ ผลจากแบบจําลองสมการถดถอยพาเนลด้วยการประมาณค่าแบบสุ่ม พบว่า ค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของระดับความสว่างของแสงไฟในเวลากลางคืน ปริมาณน้ำฝน และความสูง-ต่ำของพื้นที่เป็นปัจจัยทํานายการเกิดโรคเลปโตสไปโรสิส โดยระดับความสว่างของแสงไฟในเวลากลางคืนมีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคเลปโตสไปโรสิสสูงสุด รองลงมาคือปริมาณน้ําฝน และความสูง-ต่ําของพื้นที่ตามลําดับ ผลจากการวิเคราะห์เชิงพื้นที่แบบเฉพาะพื้นที่ พบว่า จังหวัดที่มีการกระจุกตัวอัตราป่วยโรคเลปโตสไปโรสิสที่สูงหรือพื้นที่เสี่ยง ปี พ. ศ. 2556 โดยมีระดับสีแดง ได้แก่ จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ ระนอง สุราษฎร์ธานี และกระบี่ ในขณะที่ ปี พ. ศ. 2557 ได้แก่ จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ ร้อยเอ็ด ระนอง กระบี่ และตรัง สําหรับ ปีพ. ศ. 2558 ได้แก่ จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ ร้อยเอ็ด มหาสารคาม สุราษฎร์ธานี กระบี่ และตรัง การวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า ข้อมูลสํารวจระยะไกลสามารถนําไปใช้กับแบบจําลองการถดถอยแบบพาเนลเพื่อการคาดการณ์อุบัติการณ์โรคเลปโตสไปโรสิส และข้อมูลสํารวจระยะไกลยังสามารถระบุพื้นที่เสี่ยงของโรคเลปโตสไปโรสิสในประเทศไทย สามารถนําไปประยุกต์ใช้ในการวิจัยด้านสาธารณสุขในอนาคตได้; This study aimed to investigate the association of remote sensing data, such as nighttime light (NTL), rainfall, and elevation, with the incidence of leptospirosis for establishing prediction models. Another goal is to apply Local Indicators of Spatial Association (LISA) statistics to examine the spatial patterns of leptospirosis in Thailand. This work analyzed the nationwide 7,495 confirmed leptospirosis cases reported during 2013–2015. The data were used from the Bureau of Epidemiology, Department of Disease Control, Ministry of Public Health (MOPH). Monthly remote sensing data such as rainfall, NTL, and elevation were extracted from satellite databases. Panel regression models with random-effect specification was used to investigate the association between remote sensing data and the incidence of leptospirosis. LISA statistics was also applied to detect the spatial patterns of leptospirosis. Panel regression models with random-effect revealed that remote sensing data possessed statistically significant contribution in predicting leptospirosis. The highest association in 3 years was observed for rainfall, followed by nighttime-light density and elevation. All results obtained from LISA statistics indicated the localized univariate were hotspots in Ubon Ratchathani, Sisaket, Surin, Ranong, Surat Thani, and Krabi provinces in 2013, whereas in 2014, leptospirosis were hotspots located in Ubon Ratchathani, Sisaket, Surin, Roi Et, Ranong, Krabi, and Trang provinces, while in 2015, leptospirosis were hotspots located in Ubon Ratchathani, Sisaket, Surin, Roi Et, Maha Sarakham, Surat Thani, Krabi, and Trang provinces. All obtained outcomes indicate that remote sensing data can be applied to panel regression models for incidence prediction, and these indicators can also identify the spatial concentration of leptospirosis in Thailand. 2020-01-01T00:00:00Z