คณะเทคนิคการแพทย์

การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ ฉบับปีพุทธศักราช 2564 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT

การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ ฉบับปีพุทธศักราช 2564 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พรทิพย์ พึ่งม่วง; ชลันดา กองมะเริง; ดวงมณี แสนมั่น; ธนสาร ศิริรัตน์; ภาวดี ช่วยเจริญ; Porntip Paungmoung; Chalunda Kongmaroeng; Duangmanee Sanmun; Tanasan Sirirat; Pavadee Chauicharoen งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ ฉบับปีพุทธศักราช 2564 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ เป็นการวิจัยเชิงประเมินแบบผสมผสาน (Mixed method research) ตามกรอบ CIPP Model ครอบคลุมด้านบริบท (Context) ปัจจัยป้อนเข้า (Input) กระบวนการ (Process) และผลผลิต (Product) ที่เชื่อมโยงกับผลประเมินตามเกณฑ์ AUN-QA ปี พ.ศ. 2567 และสมรรถนะวิชาชีพ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง 560 คน ได้แก่ นักศึกษา 473 คน อาจารย์ 30 คน และ ผู้เกี่ยวข้อง/หัวหน้าหน่วยงาน/ผู้แทนจากแหล่งฝึกงาน 57 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามและสนทนากลุ่ม และวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ด้านบริบท (Context) พบว่าหลักสูตรมีวัตถุประสงค์ โครงสร้าง และเนื้อหาหลักสูตร ที่เหมาะสมในระดับมากถึงมากที่สุด ครอบคลุมองค์ความรู้และคุณลักษณะบัณฑิตตามมาตรฐานวิชาชีพ รวมถึงตอบสนองความต้องการของสังคมและตลาดแรงงานได้อย่างดี 2. ด้านปัจจัยป้อนเข้า (Input) พบว่าคุณสมบัติของนักศึกษาและอาจารย์มีความเหมาะสม ตามเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยและสภาวิชาชีพเทคนิคการแพทย์อยู่ในระดับมาก อาจารย์มีความรู้ ความสามารถ และมีความเป็นครูเหมาะสมต่อการสอน อย่างไรก็ตาม ในด้านปัจจัยสนับสนุนโดยเฉพาะ โครงสร้างพื้นฐาน เช่น ระบบเครือข่าย อุปกรณ์การเรียนการสอน และบรรยากาศทางวิชาการ ยังต้องพัฒนา เพิ่มเติมเพื่อเสริมศักยภาพในการจัดการเรียนการสอน 3. ด้านกระบวนการ (Process) พบว่าการจัดการเรียนการสอนและการวัดประเมินผลมี ความเหมาะสมอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด มีการบูรณาการเนื้อหาวิชาชีพกับการปฏิบัติจริงในแหล่งฝึกงาน มี การส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และการทำงานเป็นทีม แต่ควรเน้นการเชื่อมโยงและบูรณาการผล ตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการเชิงคลินิกให้มากขึ้น รวมถึงทบทวนวิธีการวัดและประเมินผลให้สะท้อน สมรรถนะที่จำเป็นในการปฏิบัติงานจริงในระบบบริการสุขภาพ4. ด้านผลผลิต Product) ชี้ให้เห็นว่าบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจะมีคุณธรรม จริยธรรม ความรู้ และทักษะในด้านต่าง ๆ ได้อย่างเหมาะสม แสดงให้เห็นว่าหลักสูตรได้รับการยอมรับจาก ตลาดแรงงาน แต่ควรเพิ่มความรู้และการปฏิบัติด้านเทคโนโลยีตรวจวิเคราะห์ที่ทันสมัย เน้นการบูรณาการ ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการกับข้อมูลทางคลินิกเพื่อสนับสนุนการวินิจฉัยและดูแลผู้ป่วย ในส่วนผลการประเมินตามเกณฑ์ AUN-QA ปี 2567 พบว่า โดยรวมหลักสูตรได้คะแนนระดับ 3 ย ก เว้ น Criteria 3 (Programme Structure and Content) Criteria 4 (Teaching and Learning Approach) และ Criteria 7 (Student Assessment) ที่ได้คะแนนระดับ 4 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหลักสูตรมี คุณภาพในด้านโครงสร้างเนื้อหา การจัดการเรียนการสอน และการประเมินผลที่ดี แต่ยังมีบางด้านที่ต้อง พัฒนาเพิ่มเติมเพื่อยกระดับคุณภาพโดยรวมให้สูงขึ้นตามมาตรฐาน AUN-QA โดยสรุป หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2564 มี คุณภาพเหมาะสมและตอบสนองความต้องการของวิชาชีพและสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังเป็น ข้อมูลสำคัญสำหรับการวางแผนปรับปรุงในอนาคตให้ทันสมัยต่อการพัฒนาวิชาการและเทคโนโลยี; This study aimed to evaluate the Bachelor of Science program in Medical Technology, 2 0 2 1 edition, at Huachiew Chalermprakiet University. It used a mixed-methods evaluation design based on the CIPP Model, covering Context, Input, Process, and Product domains, with alignment to the 2 0 2 4 AUN-QA assessment criteria and professional competencies. The participants included 473 students, 30 course instructors, and 57 stakeholders/unit heads/representatives from clinical training sites. Data was collected via structured questionnaires and focus group discussions and analyzed using descriptive statistics and thematic content analysis. The research findings can be summarized as follows:1. Context domain: The curriculum was found to have program objectives, structural framework, and course content that are highly appropriate. It comprehensively encompasses core competencies, professional standards, and graduate attributes, while effectively addressing societal needs and workforce demands. 2. Input domain: It was found that the qualifications of students and teachers were highly suitable according to the university's and the Medical Technology Professional Council's criteria. Teachers had knowledge, abilities, and were suitable for teaching. Nevertheless, support infrastructure, including laboratory equipment, IT networks, and academic environment, requires enhancement to optimize teaching and learning effectiveness.3. Process domain: It was found that the teaching methodologies and assessment strategies were highly appropriate. The curriculum integrates professional content with practical internship experiences, fostering analytical thinking, problem-solving, and teamwork. However, greater emphasis should be placed on the linkage and integration of clinical laboratory analysis results, along with a review of measurement and evaluation methods to ensure they accurately reflect the competencies required for actual operations within the health service system. 4. Product domain: The research results indicate that graduates will have appropriate morality, ethics, knowledge and skills in various fields, demonstrating that the curriculum is accepted by the labor market. However, further development in molecular diagnostic techniques and data integration is suggested to support evidence-based laboratory practice.The 2024 AUN-QA evaluation indicated an overall program score of 3, with Criteria 3 (Programme Structure and Content), 4 (Teaching and Learning Approach), and 7 (Student Assessment) rated 4, reflecting strengths in curriculum design, instructional delivery, and assessment methods, while highlighting areas for quality enhancement. In conclusion, the 2021 revised Medical Technology curriculum demonstrates high quality, effectively meets professional and societal requirements, and provides essential evidence for future curriculum refinement to maintain alignment with evolving biomedical and educational standards. การวิจัยนี้ได้รับทุนอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ปีการศึกษา 2567

ความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

Thu, 01 Jan 2004 00:00:00 GMT

ความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ยุทธนา เพ็งแจ่ม; ประไพ เหมหอม; สุวรรณา เสมศรี; ธนสาร ศิริรัตน์; เพ็ญนภา ชมะวิต; นันทวดี เนียมนุ้ย; Yutthana Pengjam; Prapai Hemhorm; Suwanna Samesri; Tanasan Sirirat; Pennapa Chamavit; Nunnthawadee Niamnuy ได้ประเมินความชุกของฮีโมโกลบินผิดปกติในบุคลากรมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติจำนวน 485 ราย พบว่าจำนวน 233 ราย มีความผิดปกติเมื่อทดสอบด้วยวิธี osmotic fragility (OF test) และ dichlorophenol indophenol test (DCIP test) เมื่อนำเลือดที่มีความผิดปกติดังกล่าวไปทดสอบหาชนิดของฮีโมโกลบินด้วยวิธี cellulose acetate electrophoresis และตรวจหาปริมาณฮีโมโกลบิน A2 ด้วยวิธี elution technique พบว่าเป็น Hb EA, Hb EE, β-thalassemia carrier และ Hb A AH เท่ากับ 145 (29.8%), 25 (5.2%) , 8 (1.6%) และ 3 (0.6%) ราย ตามลำดับ ในขณะที่จำนวน 52 ราย (10.7%) ไม่สามารถวิเคราะห์ได้แน่ชัดว่าเป็นความผิดปกติชนิดใด อาจเป็น α-thalassemia carrier หรือฮีโมโกลบินผิดปกติชนิดอื่น ๆ; Prevalence of hemoglobinopathies was investigated in 485 Huachiew Chalermprakiet University’s personnels. It was found that 233 cases were abnormal as assessed by osmotic fragility test (OF test) and dichlorophenol indophenol test (DCIP test). All positive tests above were analyzed for hemoglobin typing by cellulose acetate electrophoresis and hemoglobin A2 was quantitatively analyzed by an elution technique. It was shown that Hb EA, Hb EE, β-thalassemia carrier and Hb A2 AH were detected to be 145 (29.8%), 25 (5.2%) , 8 (1.6%) and 3 (0.6%) samples, respectively, whereas 52 (10.7%) samples would not be analyzed clearly, suggesting α-thalassemia carrier or other thalassemic cases.

กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้ในวิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐาน : รูปแบบการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

Thu, 01 Jan 2004 00:00:00 GMT

กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้ในวิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐาน : รูปแบบการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ศราวุธ สุทธิรัตน์; ทวีพร พันธุ์พาณิชย์; Sarawut Suttirat; Taweebhorn Phunpanich วิชาภูมิคุ้มกันวิทยาพื้นฐานเป็นวิชาที่มีเนื้อหาซับซ้อนและเชื่อมโยงกัน ต้องอาศัยความสามารถของผู้เรียนในการผนวกความรู้เข้าด้วยกันควบคู่ไปกับการใช้จินตนาการ โดยการบูรณาการความรู้เข้ากับการลงมือกระทำเพื่อให้เกิดทักษะและความเข้าใจเนื้อหาของวิชา การจัดกิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้จึงเป็นอีกแนวทางหนึ่งสำหรับการจัดกระบวนการเรียนรู้ตามแนวทางปฏิรูปการศึกษาที่ผู้เรียนเป็นสำคัญ กิจกรรมสนับสนุนการเรียนรู้เลือกจากเนื้อหาที่มีความสำคัญเป็นแกนหลักของวิชาคือเรื่อง แอนติเจน แอนติบอดี คอมพลีเมนต์ และเทคนิคพื้นฐานทางภูมิคุ้มกันวิทยามาเป็นแบบจำลองของการศึกษา โดยจัดกิจกรรมหลากหลายรูปแบบเพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะของเนื้อหาในแต่ละเรื่อง แต่เน้นให้ศึกษาได้เรียนรู้เนื้อหาด้วยตนเองแล้วออกแบบ กิจกรรมตามความถนัด นำเนื้อหาที่เป็นนามธรรมมาถ่ายทอดให้เป็นรูปธรรมหรือจัดกิจกรรมที่อาจารย์เป็นผู้ดำเนินการเอง แต่ให้นักศึกษาเข้ามามีส่วนร่วมในรูปแบบของ edutainment เพื่อให้เกิดการเรียนรู้และเข้าใจเนื้อหาด้วยความสนุกสนาน กิจกรรมในรูปแบบดังกล่าวได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกในภาคการศึกษาที่ 1/2545 ที่คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา เพิ่มขึ้นจากเดิมเมื่อพิจารณาจากร้อยละของจำนวนนักศึกษาที่ได้คะแนนมากกว่า 50% และร้อยละของผู้ที่สอบผ่านในวิชานี้ กิจกรรมดังกล่าวเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ผู้สอนได้ร่วมกันคิดขึ้นเพื่อแสวงหาวิธีการที่ดีและเหมาะสมสำหรับการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดต่อไป

การเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์น้ำตาลกลูโคส

Thu, 01 Jan 2004 00:00:00 GMT

การเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์น้ำตาลกลูโคส ดวงเนตร พิพัฒน์สถิตพงศ์; ทินกร เพิ่มพงศ์ไพบูลย์; กมล โคติวงษา; อมรินทร์ ปรีชาวุฒิ; Duangnate Pipatsatitpong; Thinnakorn Permpongpaiboon; Kamol Kotiwongsa; Amarin Prijavudhi ห้องปฏิบัติการเคมีคลินิกมีหน้าที่ตรวจวิเคราะห์ระดับสารชีวเคมีต่าง ๆ ที่มีความสำคัญทางคลินิก เพื่อนำไปใช้ในการวินิจฉัยโรค ซึ่งต้องมีความถูกต้องและแม่นยำ จึงต้องมีการควบคุมคุณภาพทางห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก การใช้สารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้ง (lyophilized control serum) เป็นอีกวิธีหนึ่งที่สามารถใช้ในการควบคุมคุณภาพในการตรวจวิเคราะห์ภายในห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก การวิจัยครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งสำหรับการตรวจวิเคราะห์ระดับน้ำตาลกลูโคสขึ้นใช้เองภายในห้องปฏิบัติการเคมีคลินิก คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณของห้องปฏิบัติการในการสั่งซื้อสารควบคุมคุณภาพที่มีราคาแพง งานวิจัยนี้ได้ศึกษาเสถียรภาพของสารควบคุมคุณภาพทั้ง 3 ชนิด คือ ซีรัมเหลวเก็บที่ 4 °C ซีรัมเหลวแช่แข็งเก็บที่ 0 °C และซีรัมแห้งเก็บที่ 0 °C โดยทำการตรวจวัดน้ำตาลกลูโคสในตัวอย่างแต่ละกลุ่ม 2 ระดับ คือ ระดับกลาง และระดับสูง จากการศึกษาพบว่า Optimum Condition Variance (OCV) ได้ค่า %CV ระหว่าง 1.72-3.07 และ Routine Condition Variance (RCV) ได้ค่า %CV ระหว่าง 1.56-2.40 ซึ่งอยู่ในช่วงค่าที่ยอมรับได้ที่กำหนดโดย Barnett ซีรัมเหลวเก็บที่ 4 °C สามารถคงสภาพได้อย่างน้อย 5 สัปดาห์ ส่วนซีรัมเหลวแช่แข็งเก็บที่ 0 °C และซีรัมแห้ง (lyophilized control serum) เก็บที่ 0 °C สามารถคงสภาพได้ อย่างน้อย 3 เดือน เมื่อทดสอบความแตกต่างของการเก็บรักษาสารควบคุมคุณภาพทั้ง 3 ชนิด พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ซึ่งสารควบคุมคุณภาพชนิดซีรัมแห้งซึ่งมีเสถียรภาพและเหมาะสมใช้เป็นสารควบคุมคุณภาพมากที่สุด; Routine clinical chemistry laboratories are involved in the analysis of biochemical substances that are important and necessary as an auxiliary guide for accurate diagnosis. In order to guarantee the accuracy, precision laboratory results must be incorporated to ensure quality control. Control materials is one parameter which is encountered in quality control. Lyophilized control serum is the control material that is mostly used in clinical chemistry laboratories. The purpose of this project is to produce lyophilized control serum for glucose determination that costs less than commercially available control material. In this project , three control serum samples stored at different conditions, liquid control serum at 4 °C, frozen control serum at 0 °C and lyophilized control serum at 0 °C, were evaluated for their stability. In this case, two levels (medium and high) of glucose content in each sample category were assessed. It was found that coefficients of variation (%CV) of optimum condition variance (OCV) and routine condition variance (RCV) were assessed to be 1.72-3.07 and 1.56-2.40, respectively. Both %CV values are accepted by Barnett’s research. In addition, liquid control serum stored at 4°C remained stable for at least five weeks. Meanwhile, liquid control serum and lyophilized control serum stored at 0°C remained stable for at least three months. The stability of all three groups of control serum were significantly different (p<0.05). In conclusion, lyophilized control serum is the most stable and suitable control material for glucose determination.