พฤติกรรมการบริโภคและพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยภาคกลาง จังหวัดนครสวรรค์

Abstract

การศึกษาด้วยตนเองเรื่อง “พฤติกรรมการบริโภคกับพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยภาคกลาง จังหวัดนครสวรรค์” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลความสัมพันธ์ระหว่าง พฤติกรรมการบริโภคกับพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา รวมทั้งศึกษาลักษณะปัจจัยต่างๆ ด้าน พฤติกรรมการบริโภค การศึกษาครั้งนี้ ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับ ปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 - ปีที่ 4 มหาวิทยาลัยภาคกลาง จำนวน 200 คน กลุ่มตัวอย่างเป็นแบบ เจาะจง (Purposive Sampling)การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ สำหรับสถิติที่ใช้ในการศึกษาเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์ โดยใช้โปรแกรม SPSS for Window เพื่อหาค่าร้อยละ (Percent) และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร อิสระและตัวแปรตาม โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ (Multiple Regression) โดยกำหนดตัวแปรทั้งหมด 9 ตัวแปร คือ ตัวแปรอิสระ 8 ตัวแปร ได้แก่ 1. เพศ 2.อายุ 3. รายรับนักศึกษา 4.รายได้ครอบครัว 5. ค่าใช้จ่าย 6. เกรดเฉลี่ย 7.ตัวแปรด้าน พฤติกรรมด้านการบริโภคของนักศึกษา 8.ตัวแปรด้านการวางแผนการใช้จ่าย ส่วนตัวแปรตามมี 1 ตัวแปร คือ พฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ และตัวแปรตามโดยการวิเคราะห์ถดถอย พหุคูณแบบปกติ ผู้วิจัยได้นำตัวแปรทั้งหมดเข้าทดสอบค่าสหสัมพันธ์ พบว่า ตัวแปรที่มีความ สัมพันธ์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา คือ ลักษณะปัจจัยด้านการบริโภค โดย ตัวแปรอิสระทั้งหมดสามารถอธิบายความสัมพันธ์ของตัวแปรตามได้ร้อยละ 6.0 พฤติกรรมการบริโภคกับพฤติกรรมการเรียน จากการศึกษา พบว่า พฤติกรรมการบริโภคมีความสัมพันธ์เชิงลบกับพฤติกรรมการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงว่า เมื่อนักศึกษามีพฤติกรรมการบริโภคมากยิ่งมีพฤติกรรมการเรียนที่เหมาะสมน้อย โดยปัจจัยมีผลต่อการเรียนเป็นอย่างมาก แต่ในทางกลับกันถ้านักศึกษาใช้พฤติกรรมการบริโภคไปในทางที่ถูกต้องโดยรับข้อมูลเกี่ยวกับการเรียนควบคู่ไปด้วยก็จะส่งผลให้การเรียนดีไปด้วย จากข้อมูลนี้ ครอบครัวก็ควรมีส่วนสำคัญในการชี้แนะบอกกล่าว รวมถึงควรให้บุคคลภายในครอบครัวเป็น แบบอย่างในด้านการใช้จ่ายอย่างประหยัดแก่สมาชิกในครอบครัวอีกด้วย เพราะสิ่งเหล่านี้จะ สามารถซึบซับ และนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี