การเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมท้องถิ่น: ประเพณีสงกรานต์พระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

Abstract

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นมาของประเพณีสงกรานต์พระประแดง 2) วิเคราะห์ความเปลี่ยนแปลงประเพณีสงกรานต์ภายใต้ปฏิสัมพันธ์ของความหลากหลายทางวัฒนธรรมในสังคมยุคโลกาภิวัฒน์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการจัดการวัฒนธรรมท้องถิ่น การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า (1) ประเพณีสงกรานต์มีความเชื่อ และคุณค่าที่เกี่ยวพันให้ชาวมอญได้ยึดมั่นในพระพุทธศาสนา กตัญญูต่อบรรพชน รวมทั้งสร้างความสามัคคี ช่วยเหลือกัน มีประเพณีสำคัญ 9 ประเพณี คือ 1) ทำบุญตักบาตร ฟังเทศน์ ฟังธรรม 2) ส่งข้าวสงกรานต์ 3) กวนกาละแม 4) เล่นสะบ้า 5) ค้ำต้นโพธิ์ 6) ปล่อยปลา ปล่อยนก 7) แห่หงส์ธงตะขาบ 8) สรงน้ำพระพุทธรูป-รดน้ำขอพรผู้ใหญ่ และ 9) ทะแยมอญ (2) ประเพณีสงกรานต์พระประแดงมีการเปลี่ยนแปลงและสูญหายไปเป็นผลมาจากสภาพเศรษฐกิจ และสังคม ตลอดจนนโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยว ส่วนที่ยังคงอยู่เป็นเพียงการแสดงสาธิตเท่านั้น (3) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชนต้องร่วมกันเป็นแกนหลักในการอนุรักษ์ และประชาสัมพันธ์ถึงสารัตถะ ประเพณีสงกรานต์พระประแดง จึงจะดำรงอยู่เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

The research aimed to 1) study of the origin of a local culture-Phrapradaeng Songkran Festival 2) analyze the local culture changes among interaction of diverse cultural diversity in the age of globalization, and 3) suggest approaches to manage local culture toward existence, essence and sustainable development. Qualitative research method was used in this study. The research revealed that, firstly, the local culture has originated from Mon belief and local culture. Each local culture has different beliefs and values. Most of the local cultures were related to promote Mon practice and maintain of Buddhism, gratitude to ancestors and create solidarity. The festival comprised of 9 cultures; 1. Merit Making, offering food to Buddhist monk and listen to sermon 2. Songkran rice offering 3. Kalamae Making (Thai caramel) 4. Saba game (folk game) 5. Kamtonbodhi 6. Freeing fish and bird 7. Swan and centipede flag procession 8. Water-pouring ritual and water-pouring in order to do homage to aging 9. Thayae Mon sing performance. Secondly, the festival has been dramatically changed. It results from economic, social changes. The government policy to promote tourism industry is also a key factor. Some cultures have been lost, most of the performances are newly invented for tourism purposes. And thirdly, local governments and communities should play a crucial role in maintaining and avocation to the essence of philosophy and belief of the local culture.