ปัจจัยคัดสรรที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ และปัจจัยคัดสรรที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็น นักศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2552 จำนวน 435 คน โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ (systematic random sampling) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบสอบถามซึ่งประกอบด้วยข้อมูลทั่วไป แบบวัดการรับรู้ประโยชน์ต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพด้านการบริโภคอาหาร การออกกำลังกาย การจัดการกับความเครียด และด้านพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ แบบวัดการรับรู้อุปสรรคต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ แบบวัดการรับรู้ความสามารถของตนเองด้านการสร้างเสริมสุขภาพ แบบวัดอิทธิพลความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพ แบบวัดอิทธิพลด้านสถานการณ์สิ่งแวดล้อมภายในมหาวิทยาลัย และแบบวัดพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ ระยะเวลาในการเก็บรวบรวมข้อมูล ระหว่างเดือน กรกฎาคม ถึงกันยายน พ.ศ. 2552 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่า ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติมีพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพด้านการบริโภคอาหาร การออกกำลังกาย และการจัดการกับความเครียด อยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.96 (SD=0.57), 2.73 (SD=0.88) และ 3.11 (SD=0.57) ตามลำดับ ยกเว้นด้านพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ อยู่ในระดับต่ำ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.17 (SD=0.46) นอกจากนี้ การรับรู้ความสามารถตนเองต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ การรับรู้อิทธิพล ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และการรับรู้ประโยชน์ต่อพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพด้านการบริโภคอาหาร การออกกำลังกาย การจัดการกับความเครียด และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ เป็นปัจจัยที่ถูกคัดสรรและสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของนักศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ได้ร้อยละ 63.30

The purpose of this research was to study health promoting behaviors and factors predicting promoting behaviors on nutrition, exercise, coping with stress, and sexual risk behavior among undergraduate students in Huachiew Chalermprakiet University. Multi-stage sampling method was used to recruit a sample, which consisted of 435 undergraduate students in Huachiew Chalermprakiet University. The instruments utilized by the data collection consisted of a general information questionnaire and questionnaires on perceived benefit, perceived barrier, perceived self-efficacy, international influence and situational influence, and a five-levels rating-scaled questionnaire on health-promoting behaviors. The data were collected from July to September 2009. Frequency, percent, mean, standard deviation and stepwise multiple regression were employed to analyzed the data. The results of the study were as follows: undergraduate students in Huachiew Chalermprakiet University showed a middle level in the overall of health-promoting behaviors (mean=2.24, SD=0.62). Health-promoting behaviors on nutrition (mean=2.96, SD=0.57), exercise (mean=2.73, SD=0.88), and coping with stress (mean=3.11, SD=0.57) at a moderate level, while practicing of sexual risk behavior was at a low level (mean=0.17, SD=0.46). In addition, three variables : perceived self-efficacy; interpersonal influence and perceived benefit of health-promotion behviors on nutrition, exercise, coping with stress and sexual risk behavior were significant predictors of the health-promoting behaviors among undergraduate students at the percentage of 63.30.