ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบางกะปิ กรุงเทพมหานคร

Abstract

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบางกะปิ กรุงเทพมหานคร โดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลองการวางแผนเพื่อสุขภาพ (PRECEDE-PROCEED Model) กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบางกะปิด กรุงเทพมหานคร จำนวน 409 คน เลือกสุ่มแบบมีระบบ (Systematic Randon Sampling) ทำการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรพบว่า เพศ อายุ ผลการเรียน การอาศัยอยู่กับผู้ปกครอง ค่าใช้จ่ายที่ได้แต่ละวันไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.19 p=0.93 p=0.94 p=0.34 p=0.19 ตามลำดับ) การเข้าถึงสื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เช่น การใช้อินเตอร์เน็ตผ่านมือถือ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p= 0.04) การสื่อสารเรื่องเพศในครอบครัวไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.96) และการควบคุมกำกับติดตามของผู้ปกครองไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.56).

The purpose of the survey research study was to determine factors related to sexual risk behaviors among grad 2 secondary school students Bangkapi Bangkok based on PRECEDE-PROCEED Model. Subjects were 490 among grad 2 of secondary school students Bangkapi Bangkok, selected by means of systematic random sampling. Data were collected by using the Self-administered questionnaire and analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson's Product Moment Correlation. The findings revealed that gender, age, class academic performance was not associated with sexual risk behavior (p=0.19 p=0.93 p=0.94 p=0.34 p=0.19). Whereas convenience to access sexual media including internet related to sexual risk behaviors with a statistical significance (p=0.04). Communication regarding sexual risk behavior in family was not associated with sexual risk behavior (p=0.96) and parental monitoring was not associated with sexual risk behavior (p=0.56).