ปัจจัยที่มีอิทธิพลในการทำนายพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้ในจังหวัดสมุทรปราการ

Abstract

การควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้ในผู้ป่วยโรคเบาหวานอาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนที่อันตรายและส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยได้ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายความรอบรู้ทางด้านสุขภาพ กับพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้ 153 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบไปด้วย แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพ และแบบประเมินพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาล ตรวจสอบคุณภาพหาค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือ ได้ค่าสัมประสิทธิ์ครอนบาคอัลฟาเท่ากับ .84 และ .70 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างเป็นผู้หญิง 108 คน คิดเป็นร้อยละ 70.60 และ ช่วงอายุที่พบมากที่สุด คือ 61-70 ปี คิดเป็นร้อยละ 39.90 ส่วนใหญ่เป็นโรคเบาหวานมาแล้ว 10-20ปี ร้อยละ 54.90 มีค่าระดับน้ำตาลในเลือด อยู่ในช่วง 101-160 mg% ร้อยละ 51.00 การสื่อสารเกี่ยวกับโรคเบาหวาน การรู้เท่าทันสื่อเกี่ยวกับโรคเบาหวาน และการจัดการตนเองเพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ ร้อยละ 33 โดยการสื่อสารเกี่ยวกับโรคเบาหวาน มีอิทธิพลมากที่สุด รองลงมารู้เท่าทันสื่อเกี่ยวกับโรคเบาหวาน และการจัดการตนเองเพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ดังนั้น ปัจจัยทั้ง 3 ดังกล่าวจึงควรนำมาใช้ในการพัฒนาโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการปรับพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้

Poor glycemic control in patients with diabetes can lead to serious complications and significantly impact their quality of life. This study aimed to identify factors that predict glycemic control behavior among patients with uncontrolled diabetes mellitus in Samutprakarn province. The sample included 153 diabetic patients, selected using a simple random sampling method. Health literacy and health behaviors among diabetic patients were measured through questionnaires, which were found to have reliability coefficients of .84 and .70 using Cronbach’s alpha. Statistical methods employed in the analysis included percentages, means, standard deviations, and multiple regression analysis. Among the participants, 108 were women, representing 70. 6% of the sample. The most common age range was 61- 70 years, accounting for 39.9% of the respondents. In terms of diabetes duration, 54.9% of participants had been living with the condition for 10- 20 years. Regarding blood sugar levels, 51% of the participants had levels ranging from 101 to 160 mg/dL. The study found that effective communication about diabetes, understanding media literacy related to diabetes, and self-management for blood sugar control were key predictors of glycemic control behavior among patients with uncontrolled diabetes mellitus. Together, these factors accounted for approximately 33% of the observed variance in glycemic control behavior. Specifically, the influences were as follows: effective communication about diabetes, understanding media literacy related to diabetes, and self-management for blood sugar control. These findings suggest that all three factors can be utilized to develop a program aimed at enhancing knowledge and promoting activities that encourage behavioral adjustments for better blood sugar control in patients with uncontrolled diabetes mellitus.