วิเคราะห์บทประพันธ์ร้อยแก้วของหลิน ไท่เซิน

Abstract

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาวรรณคดีจีนสมัยใหม่และร่วมสมัย ซึ่งศึกษาศิลปะการประพันธ์ร้อยแก้วฉบับรวมเล่มของหลิน ไท่เซิน ชุด “ใต้เงาเจดีย์” แปลจากชื่อภาษาจีนว่า “ฝอถ่าอิ่งเซี่ย” ศึกษาโดยการอ่านประวัติส่วนตัวของหลิน ไท่เซิน และงานประพันธ์ของเขา โดยวิเคราะห์ในแง่ของเนื้อหาและศิลปะการเขียน ทั้งศิลปะการใช้ภาษา การบรรยาย การวิจารณ์ เป็นต้น เพื่อให้รู้ถึงคุณค่าด้านวรรณกรรมของงานประพันธ์ดังกล่าว จากการศึกษาพบว่า หลิน ไท่เซิน เป็นคนจีนโดยกำเนิด อพยพมาเมืองไทยเมื่อเข้าสู่วัยหนุ่มเพื่อทำธุรกิจจนฐานะมั่นคงแล้วจึงเริ่มเข้าสู่วงการวรรณกรรม งานประพันธ์ของเขาเน้นบทร้อยแก้วเป็นหลัก เนื้อหาบรรยายถึงความผูกพันต่อแผ่นดินเกิด ความรักในแผ่นดินไทย ความเข้าใจในวัฒนธรรมไทย ความห่วงใยในเพื่อนมนุษย์ รวมถึงความคิดที่ลึกซึ้งในด้านสังคม ศาสนา และปรัชญา ผลการศึกษาสรุปได้ว่า งานประพันธ์ของหลิน ไท่เซิน มีคุณค่าควรแก่การศึกษาในเชิงวรรณกรรมสามารถใช้ภาษาสละสลวย สอดแทรกหลักศาสนา ปรัชญา ในระหว่างการเล่าเรื่อง อีกทั้งสามารถผสมผสานวัฒนธรรรมไทยจีนได้อย่างลงตัว

本文章是中国现当代文学论文的一部分,文章主要研究林太深散文集 《佛塔影下》的文学价值。其研究从作者的个人背景入手,并攻读他的作品。 研究要点分为他的写作内容和写作艺术,无论在语言、叙述和批评方面, 文章中都一一分析而评价林太深作品的文学价值。研究发现他出生于中国,成长后才移到泰国定居和经商,直到他的商业稳定之后才走进文坛。他的文体以散文为主,他在作品中抒发他对生土之情, 对泰国之爱,他还叙述他对泰国文化的理解,对人生的关怀,他的作品体现出他对社会、宗教和哲学的深解。太深作品的文学价值出于他的审美语言,他的宗教与哲学思想艺术以及中泰文化的恰当融合。