การศึกษาภาพลักษณ์สตรีในงานเขียนของเหนียนล่าเหมย

Abstract

จากประวัติวรรณกรรมสมัยใหม่ในประเทศไทย ในศตวรรษที่ยี่สิบช่วงประมาณปี ค.ศ. 1940-1950 วงวรรณกรรมจีนในไทยได้กำเนิดนักเขียนหญิงกลุ่มหนึ่ง เหนียนล่าเหมยเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น ทั้งยังเป็นนักเขียนหญิงที่มีรูปแบบที่เป็นตัวแทนและมีเสน่ห์ในเชิงศิลปะเป็นเอกลักษณะเฉพาะตัว เหนียนล่าเหมยเริ่มสร้างผลงานการประพันธ์ของตนเองประมาณปี ค.ศ. 1950 ผลงานวรรณกรรมส่วนใหญ่จะเขียนถึงเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศไทย โดยเฉพาะภาพลักษณ์และอุปนิสัยของสตรีในยุคสมัยนั้น เธอใช้ช่วงทำนองและมุมมองเฉพาะตัวในการสังเกตชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขา ใช้ความรู้สึกที่สมเพชเวทนาในการพรรณนาเรื่องราวความเป็นอยู่ของสตรีที่เป็นชนชั้นล่างที่ถูกเหยียดหยามและถูกข่มเหงรังแก ในขณะเดียวกันก็แสดงให้เห็นถึงสังคมที่ขาดความยุติธรรม ความล้าหลังของวัฒนธรรมและพฤติกรรมอันหยาบช้าของคนในสังคม สาเหตุของสตรีในนวนิยายที่ต้องตกอยู่ในสภาพทนทุกข์และถูกข่มเหงนั้นเป็นเพราะพวกเขาเหล่านั้นขาดโอกาสในการศึกษา เมื่อขาดความรู้ จึงเป็นเหตุให้ถูกดูหมิ่นเหยียดหยามและถูกเอารัดเอาเปรียบ สตรีเหล่านี้เป็นกลุ่มชนชั้นที่อ่อนแอ ไม่มีกำลังที่จะต่อต้านและไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือให้พวกเขาพ้นจากความทุกข์ทรมาน จากภาพลักษณ์ของสตรีเหล่านี้บ่งบอกถึงอารมณ์โกรธเคืองของผู้เขียนที่ต้องการประณามและเปิดโปงความไม่ธรรมของสังคม นอกจากนี้ ผู้เขียนยังสร้างภาพลักษณ์ของสตรีที่มีสองบทบาท ซึ่งภาพลักษณ์เหล่านี้ สะท้อนให้เห็นถึงธรรมเนียมโบราณที่ว่า "ชายคุมนอก หญิงคุมใน" นั้นได้ถูกทำลายแล้วในสังคมปัจจุบัน พวกเธอเหล่านั้น ได้เสริมสร้างความแข็งแกร่งของจิตสำนักให้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของตนเองและยังมีอิสระในการเลือกสรรมากขึ้น จากผลงานของเหนียนล่าเหมย ได้สะท้อนให้เห็นถึงนานาทัศนะที่มีต่อสตรี ตั้งแต่โบราณกาลจนถึงปัจจุบัน เพศหญิงจะเป็นเพศที่ตกอยู่ในฐานะถูกกระทำ จะถูกบังคับให้อยู่ในขอบเขตของขนบธรรมเนียมประเพณีโบราณต่างๆ นานา หญิงสาวผู้ต่ำต้อยและด้อยการศึกษาซึ่งยังมีกฎข้อบังคับโบราณฝังอยู่ในความคิด ก็ยากจะหลุดพ้นจากการพันธนาการของชะตากรรมอันแสนขมขื่นได้ ส่วนหญิงสาวที่มีการศึกษาจะมีความคิดที่มีความเป็นอิสระและเสรีมากกว่า ฉะนั้นจึงมีอำนาจในการตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตนเองได้มากกว่า ในวงวรรณกรรมจีนในไทย เหนียนล่าเหมย เป็นนักเขียนที่มีเอกลักษณ์และผลงานอันโดดเด่น เธอใช้หลักการเขียนที่ประณีต สมจริงซึ่งสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงรวมถึงการสร้างสรรค์ภาพลักษณ์ของสตรีที่อุดมไปด้วยสีสันที่สดใส ภาพลักษณ์ของตัวละครที่มีอารมณ์ลึกซึ้งนั้นแสดงให้เห็นว่าผู้เขียนได้ให้ความสนใจต่อชะตาชีวิตของสตรีที่ต่างชนชั้นและต่างฐานะในสังคมเป็นอย่างยิ่ง บทประพันธ์ของเหนียนล่าเหมยแสดงให้เห็นถึงเมตตาอาทรของผู้เขียนที่มีต่อหญิงสาวชนชั้นล่าง บ่งบอกถึงจิตใจของผู้เขียนที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเห็นอกเห็นใจต่อหญิงสาวเหล่านี้ และยังประจักษ์ถึงสำนักในความรับผิดดชอบต่อสังคมที่มีอยู่อย่างแรงกล้าของผู้เขียน อีกทั้งยังมีความหมายในเชิงความเป็นจริงที่จับต้องได้อย่างเด่นชัด

代文学史上,上个世纪四五十年代,泰华文坛崛起一批女作家, #的一位,且是一位具有代表性和独特艺术魅力的女作家。年腊梅在五十年1文学创作,作品大多描绘了居住在泰国的华人的生活情况,尤其是女性们她以独特的风格、独特的视角观察他们的生活,以悲悯的情怀描写了欺凌的底层小人物的悲欢离合的故事,同时也展示了社会的不公和无处不愚味。兑中悲剧性的女性形象所以有如此悲惨的命运,是因为她们缺少受教从而使她们遭受着不公平的虐待,遭受社会的歧视。她们是弱势群体,没能力反抗也没人他们跳出火坑,摆脱苦海,这些人物形象是作者对不正义的社会的愤怒露。家还塑造了扮演着双重角色的女性形象,这些形象反映了在当今男主外,女主内”的模式已经被打破了。女性们都加强了自我价值的意识,且有了更自由的选择。年腊梅笔下女性形象折射出多元化的女性观。自古选今女性处于被动地位,受到传统礼教的种种约束,没有知识的下层女性还抱有传统的女性观念,无力挣脱悲惨命运的束缚;知识女性则具有更自由解放的女性观,因而拥有更多改变自己命运的自主权。年腊梅在泰华文坛是独树一帜且成就斐然的作家,她以细腻真实的现实主义创作方法创作了丰富鲜明的女性形象。这些感人至深的人物形象表达了作者对不同阶层的女性命运与女性在社会上的地位的热切的关注,年腊梅作品对下层女子的悲惨遭遇寄予深切同情,表现出作者宽广的悲悯情怀和强烈的社会责任感,具有强烈的现实意义。