แนวทางพัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมสำหรับเด็กและเยาวชน หมู่บ้านเด็กคุณพ่อเรย์ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี

Abstract

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะความเป็นอยู่ของเด็กและเยาวชน ปัญหาและอุปสรรคการจัดสวัสดิการสังคมแก่เด็กและเยาวชน และแนวทางพัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมแก่เด็กและเยาวชน หมู่บ้านเด็กคุณพ่อเรย์ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรเป็นเด็กและเยาวชนในหมู่บ้านเด็กคุณพ่อเรย์ 95 คน เจ้าหน้าที่และผู้ดูแล จำนวน 19 คน รวมทั้งหมด 114 คน กลุ่มตัวอย่าง คณะผู้บริหาร ผู้จัดการ นักสังคมสงเคราะห์ ผู้บริจาค เจ้าหน้าที่และผู้ดูล จำนวน 10 คน เยาวชน (อายุ 18 ปีขึ้นไป) จำนวน 15 คน รวมทั้งหมด 30 คน โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก และสนทนากลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาะวความเป็นอยู่ของเด็กและเยาวชน ด้านร่างกาย เด็กส่วนใหญ่มีน้ำหนักส่วนสูงเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน มีเฉพาะเด็กบางคนเท่านั้นที่มีปัญหาด้านการพัฒนาการและการเจริญเติบโตไม่สมวัย ด้านจิตใจ พบว่า มีเด็กบางคนมีปัญหาทางด้านจิตใจ รับยาต่อเนื่องกับโรงพยาบาล ด้านสังคม เด็กเล็ก เด็กโตสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ยกเว้นเด็กบางคนมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม อาทิ การใช้ความรุนแรง ชกต่อย การสูบบุหรี่ไฟฟ้า ติดเกมส์ เป็นต้น ด้านสติปัญญา มีเด็กบางคนมีความพิการทางสติปัญญาเป็นออทิสติก สมาธิสั้น 2) ปัญหาและอุปสรรค การจัดสวัสดิการสังคมสำหรับเด็กและเยาวชน พบว่า การดูแลเด็กด้านปัจจัยสี่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค สิ่งอำนวยความสะดวก การศึกษาของเด็ก การดูแลภาวะเจ็บป่วย การส่งเสริมพัฒนาการเด็กเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานและเป้าหมายของมูลนิธิคุณพ่อเรย์ ด้านปัญหาและอุปสรรค พบว่าปัญหาด้านงบประมาณในการดูแลเด็กในระยะยาวไม่เพียงพอ 3) แนวทางการพัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมแก่เด็กและเยาวชน หมู่บ้านเด็กคุณพ่อเรย์ เมืองพัทย จังหวัดชลบุรี การจัดสวัสดิการสังคมมีการพัฒนาจากประสบการณ์ที่ผ่านมาในอดีตสู่ปัจจุบัน ดังนี้ (1) ด้านการศึกษา เพิ่มความหลากหลายและการเข้าถึงการศึกษา มีกองทุนการศึกษาในระดับอุดมศึกษาและอาชีพเพิ่มขึ้น เพื่อตรงกับศักยภาพของเด็กแต่ละบุคคล (2) ด้านที่อยู่อาศัย มีการพัฒนาที่อยู่อาศัยให้เอื้อประโยชน์สูงสุดกับเด็กและผู้ดูแล พัฒนาสภาพแวดล้อมและสิ่งที่อำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อการดำเนินชีวิตและส่งเสริมคุณภาพชีวิต (3) ด้านสุขภาพอนามัย มีการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม ด้านร่างกาย จิตใจและสังคม ส่งเสริมการป้องกันโรคและส่งเสริมสุขภาพสำหรับเด็กและเยาวชน มีทีมสหวิชาชีพทั้งภายในภายนอกมีระบบส่งต่อโรงพยาบาลและหน่วยงานภาครัฐในกรณีที่ปัญหาซับซ้อน (4) ด้านนันทนาการมีการพัฒนากิจกรรมที่ทำให้เกิดทักษะชีวิต ทักษะทางสังคมผ่านกิจกรรมภายในหมู่บ้านเด็กฯ และกิจกรรมภายนอกเพิ่มขึ้น (5) ด้านการมีงานทำและการมีรายได้ พัฒนาการฝึกอาชีพในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อให้เด็กเกิดความภาคภูมิใจและสามารถดูแลตนเองได้ โดยประสานงานกับภาคีเครือข่ายต่าง ๆ (6) ด้านบริการทางสังคมทั่วไป จัดทำโครงการเยี่ยมบ้านและพบปะผู้ปกครองขึ้นเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างผู้ปกครองเด็กและเยาวชนกับหมู่บ้านเด็กคุณพ่อเรย์ รวมถึงเพื่อให้เจ้าหน้าที่และนักสังคมสงเคราะห์สามารถรับรู้ถึงสภาพความเป็นอยู่ ปัญหา และบริบททางครอบครัวของเด็ก และเยาวชน อย่างใกล้ชิด ซึ่งจะเอื้อต่อการวางแผนแก้ไขปัญหาและการให้ความช่วยเหลือได้อย่างเหมาะสมและตรงตามความต้องการของเด็กและเยาวชนแต่ละราย และ (7) ด้านกระบวนการยุติธรรม การช่วยเหลือเด็กและเยาวชนมีการทำงานร่วมกับสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ในแต่ละพื้นที่ และหน่วยงานภาครัฐ เพื่อให้เกิดความถูกต้องตามกฎหมายและระเบียบข้อบังคับต่าง ๆ โดยคำนึงถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การพิทักษ์สิทธิเด็กและคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของเด็กเป็นสำคัญ

This research aimed to examine (1) the living conditions of children and youth, (2) the problems and obstacles in the provision of social welfare services for children and youth, and (3) the development guidelines for social welfare management at the Father Ray Children’s Village, Pattaya City, Chonburi Province. The study employed a qualitative research design. The population consisted of 95 children and youth residing in the Father Ray Children’s Village, together with 19 staff members and caregivers, totaling 114 individuals. The sample group included 10 key informants: administrators, managers, social workers, donors, staff members, and caregivers, 15 youth aged 18 years and over, making a total of 30 participants. Data were collected through in-depth interviews and focus group discussions. This research aimed to examine (1) the living conditions of children and youth, (2) the problems and obstacles in the provision of social welfare services for children and youth, and (3) the development guidelines for social welfare management at the Father Ray Children’s Village, Pattaya City, Chonburi Province. The study employed a qualitative research design. The population consisted of 95 children and youth residing in the Father Ray Children’s Village, together with 19 staff members and caregivers, totaling 114 individuals. The sample group included 10 key informants: administrators, managers, social workers, donors, staff members, and caregivers, 15 youth aged 18 years and over, making a total of 30 participants. Data were collected through in-depth interviews and focus group discussions. The findings revealed that (1) regarding the living conditions of children and youth, most children had weight and height within standard criteria, with only a small number experiencing developmental delays or age-inappropriate growth. In terms of psychological well-being, some children experienced mental health problems and required continuous medication and hospital treatment. Socially, younger and older children were generally able to live together happily; however, a few displayed inappropriate behaviors such as violence, fighting, vaping, and game addiction. Intellectually, some children had intellectual disabilities, autism spectrum disorder, or attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). (2) With respect to the problems and obstacles in the provision of social welfare services for children and youth, the management of basic necessities—food, clothing, medical care, housing facilities, education, healthcare services, and developmental support—was found to meet the standards and objectives of the Father Ray Foundation. Nevertheless, a significant challenge identified was the insufficiency of long-term financial resources to ensure sustainable child care. (3) Regarding the development guidelines for social welfare provision at the Father Ray Children’s Village, the management of social welfare services has evolved from past experiences to the present as follows: (1) in the area of education, efforts have been made to expand educational diversity and accessibility, including increased scholarship funds for higher education and vocational training aligned with each child’s individual potential; (2) in terms of housing, residential facilities have been improved to maximize benefits for both children and caregivers, along with enhancements to the environment and amenities that support daily living and promote quality of life; (3) concerning health, holistic healthcare services covering physical, mental, and social dimensions have been provided, with an emphasis on disease prevention and health promotion, supported by a multidisciplinary team both internally and externally, including referral systems to hospitals and government agencies in complex cases; (4) in the area of recreation, programs have been further developed to foster life skills and social skills through both internal village activities and increased external engagements; (5) regarding employment and income generation, various vocational training programs have been strengthened to instill pride and self-reliance among children, in collaboration with network partners; (6) in terms of general social services, home visit projects and parent engagement initiatives have been implemented to strengthen relationships between parents or guardians and the Father Ray Children’s Village, enabling staff and social workers to closely understand children’s living conditions, problems, and family contexts, thereby facilitating appropriate planning and tailored assistance that responds to the individual needs of each child and youth; and (7) regarding the justice process, assistance for children and youth is carried out in collaboration with the Provincial Office of Social Development and Human Security and other relevant government agencies to ensure compliance with laws and regulations, while upholding human dignity, protecting children’s rights, and prioritizing the best interests of the child as the foremost principle. The findings revealed that (1) regarding the living conditions of children and youth, most children had weight and height within standard criteria, with only a small number experiencing developmental delays or age-inappropriate growth. In terms of psychological well-being, some children experienced mental health problems and required continuous medication and hospital treatment. Socially, younger and older children were generally able to live together happily; however, a few displayed inappropriate behaviors such as violence, fighting, vaping, and game addiction. Intellectually, some children had intellectual disabilities, autism spectrum disorder, or attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). (2) With respect to the problems and obstacles in the provision of social welfare services for children and youth, the management of basic necessities—food, clothing, medical care, housing facilities, education, healthcare services, and developmental support—was found to meet the standards and objectives of the Father Ray Foundation. Nevertheless, a significant challenge identified was the insufficiency of long-term financial resources to ensure sustainable child care. (3) Regarding the development guidelines for social welfare provision at the Father Ray Children’s Village, the management of social welfare services has evolved from past experiences to the present as follows: (1) in the area of education, efforts have been made to expand educational diversity and accessibility, including increased scholarship funds for higher education and vocational training aligned with each child’s individual potential; (2) in terms of housing, residential facilities have been improved to maximize benefits for both children and caregivers, along with enhancements to the environment and amenities that support daily living and promote quality of life; (3) concerning health, holistic healthcare services covering physical, mental, and social dimensions have been provided, with an emphasis on disease prevention and health promotion, supported by a multidisciplinary team both internally and externally, including referral systems to hospitals and government agencies in complex cases; (4) in the area of recreation, programs have been further developed to foster life skills and social skills through both internal village activities and increased external engagements; (5) regarding employment and income generation, various vocational training programs have been strengthened to instill pride and self-reliance among children, in collaboration with network partners; (6) in terms of general social services, home visit projects and parent engagement initiatives have been implemented to strengthen relationships between parents or guardians and the Father Ray Children’s Village, enabling staff and social workers to closely understand children’s living conditions, problems, and family contexts, thereby facilitating appropriate planning and tailored assistance that responds to the individual needs of each child and youth; and (7) regarding the justice process, assistance for children and youth is carried out in collaboration with the Provincial Office of Social Development and Human Security and other relevant government agencies to ensure compliance with laws and regulations, while upholding human dignity, protecting children’s rights, and prioritizing the best interests of the child as the foremost principle.