DSpace Repository

การศึกษาความเป็นไปได้ในการขายธุรกิจรานแกาแฟสดในรูปแบบเฟรนไชส์ ของ Happy Time Coffee

Show simple item record

dc.contributor.advisor พวงชมพู โจนส์
dc.contributor.advisor Puangchompoo Jones
dc.contributor.author อติกานต์ พิเดช
dc.contributor.author Atikarn Pidaj
dc.contributor.other Huachiew Chalermprakiet University. Faculty of Business Administration
dc.date.accessioned 2026-03-28T05:20:28Z
dc.date.available 2026-03-28T05:20:28Z
dc.date.issued 2010
dc.identifier.uri https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/5394
dc.description การศึกษาอิสระ (บธ.ม.) (บริหารธุกิจ) -- มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 2553 en
dc.description.abstract การศึกษาความเป็นไปได้ในการขายธุรกิจร้านกาแฟสดในรูปแบบแฟรนไชส์ของ Happy Time Coffee ของผู้สนใจลงทุนในธุรกิจแฟรนไชส์ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการริเริ่มดำเนินกิจการร้านกาแฟสด พฤติกรรมการลงทุน และระดับความสำคัญในการตัดสินใจ ลงทุนของผู้ที่สนใจลงทุนในธุรกิจแฟรนไชส์ ซึ่งในการศึกษาครั้งนี้แบ่งเป็นการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Quanlitative Research) โดยการวิจัยเชิง คุณภาพได้ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการร้านกาแฟสดเป็นจำนวน 5 ราย ในหัวข้อที่ เกี่ยวเนื่องกับการประกอบธุรกิจแฟรนไชส์และในส่วนการวิจัยเชิงปริมาณจะเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างแบบวัดผลครั้งเดียว (One – Short Case Study) โดย ใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งกลุ่มประชากรที่ศึกษา คือ ประชากรที่มาเข้าร่วมงานมหกรรมแฟรนไชส์สร้างอาชีพครั้งที่ 4 ณ ลานชั้นG เดอะมอลล์บาง กะปิ จำนวน 282 คน การวิเคราะห์ข้อมูลจะใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความถี่ และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการทดสอบสมมติฐานจะใช้สถิติเชิงอนุมาน (Inferential Statistic) เนื่องจากการแจกแจงข้อมูลของกลุ่มตัวอย่างมีการสุ่มตัวอย่างมาจากประชากรที่มีการแจก แจงแบบไม่ปกติ ดังนั้น จึงใช้ค่าสถิติแบบไม่ใช้พารามิเตอร์ (Non Parametric Statistic) ในการ ทดสอบสมมติฐาน ซึ่งค่าสถิติที่เลือกใช้คือ ค่าสถิติไควสแควร์ (Chi-square Tests) สถิติแมนวิดนี้ (Mann-Whitney) และ คลัสคลอวัลลิส (Kruskul Wallis) โดยกำหนดค่านัยสำคัญของการคำนวณ เป็น 0.05 ผลจากศึกษา พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 31-40 ปี ระดับ การศึกษาปริญญาตรี อาชีพพนักงานบริษัท/ลูกจ้าง รายได้ต่อเดือน 15,001 - 20,000 บาท และมีจำนวนสมาชิกในครอบครัว 3-4 คน การวิเคราะห์ด้านพฤติกรรมการลงทุนของผู้ที่สนใจลงทุนใน ธุรกิจแฟรนไชส์ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ไม่เคยลงทุนในธุรกิจแฟรนไชส์เป็นจำนวน 243 คน และแฟรนไชส์ที่เคยลงทุนส่วนใหญ่เคยลงทุนในแฟรนไชส์ร้านอาหารเป็นจำนวน 10คน เงิน ลงทุนเริ่มแรกที่ใช้ในการลงทุน 30,001-40,000 บาท แฟรนไชส์ที่สนใจจะลงทุนมากที่สุด ได้แก่ แฟรนไชส์ประเภทเครื่องดื่ม และส่วนใหญ่จำนวนเงินที่คาดว่าจะใช้ในการลงทุนครั้งต่อไป คือ 40,001-50,000 บาท และปัจจัยที่มีความสำคัญในการตัดสินใจเลือกลงทุนในธุรกิจแฟรนไชส์ มาก ที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ อันดับที่หนึ่ง ปัจจัยด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ในเรื่องการมีช่องทางการ จัดจำหน่ายครอบคลุมหลายพื้นที่ รองลงมา ได้แก่ ปัจจัยด้านราคา ในเรื่องผลประโยชน์ที่จะได้รับ คุ้มค่ากับการลงทุน และอันดับที่สาม ได้แก่ ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ ในเรื่องประเภทของแฟรนไชส์ที่ จะลงทุน และด้านลักษณะทางกายภาพ ในเรื่องร้านต้นแบบแฟรนไชส์มีความดึงดูดน่าสนใจ en
dc.language.iso th en
dc.publisher มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ en
dc.rights มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ en
dc.subject แฟรนไชส์ en
dc.subject Franchises (Retail trade) en
dc.subject ร้านกาแฟ en
dc.subject Coffee shops en
dc.subject การศึกษาความเป็นไปได้ en
dc.subject Feasibility studies en
dc.subject กาแฟสด en
dc.subject Freshly brewed coffee en
dc.title การศึกษาความเป็นไปได้ในการขายธุรกิจรานแกาแฟสดในรูปแบบเฟรนไชส์ ของ Happy Time Coffee en
dc.title.alternative The Feasibility Study of Selling Franchise Business for Happy Time Brewing Coffee en
dc.type Independent Studies en
dc.degree.name บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต en
dc.degree.level ปริญญาโท en
dc.degree.discipline บริหารธุรกิจ en


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account