การเปรียบเทียบข้อมูลเมตาโบโลมิกส์แบบไม่เจาะจงและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของข่าแดงและข่าหลวงที่ปลูกในจังหวัดสมุทรปราการ

Abstract

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อเปรียบเทียบองค์ประกอบทางเคมี รวมถึงปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระของข่าสองชนิด ได้แก่ ข่าแดงและข่าหลวง ซึ่งเป็นชนิดข่าที่ปลูกมากในจังหวัดสมุทรปราการ โดยศึกษาสารที่เป็นองค์ประกอบในส่วนต่างๆ ของพืชได้แก่เหง้า (แก่และอ่อน) ลำต้นเทียม ใบ และดอก จากการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีด้วยเทคนิค UHPLC-Hi-Res-Orbitrap-MS/MS พบว่าข่าแดงมีความหลากหลายของสารฟลาโวนอยด์และฟีนอลิกสูง โดยเฉพาะในเหง้าอ่อน เช่น Quercetin Kaempferol และ Ferulic Acid ในขณะที่ข่าหลวงพบสาร Gallic Acid และ Vanillin สะสมในเหง้าแก่และใบมากกว่าส่วนอื่นๆโดยพบปริมาณสารฟีนอลิกรวมของข่าแดง เท่ากับ 110.41 ± 1.12 mg GAE/g DW และข่าหลวง พบปริมาณมากสุดในใบ เท่ากับ 75.21 ± 0.14 mg GAE/g DWและเมื่อทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ ABTS พบว่าค่า IC50ของสารสกัดจากข่าแดงในส่วนของเหง้าแก่ มีค่า IC50 ต่ำสุด คือ 52.00 ± 4.04 g/mL และ 58.0 ± 2.60 g/mL ตามลำดับสำหรับข่าหลวงพบค่า IC50ต่ำสุดในส่วนของเหง้าอ่อน เท่ากับ52.00 ± 4.04 g/mL และ 58.0 ± 2.60 g/mL ตามลำดับ ดังนั้นจากผลการศึกษาเห็นได้ว่าข่าแดงมีศักยภาพในการเป็นแหล่งของสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี โดยเฉพาะในส่วนของเหง้า มีประสิทธิภาพในการต้านอนุมูลอิสระสูงกว่าข่าหลวงอย่างมีนัยสำคัญที่ P< 0.05

This research aimed to compare the chemical constituents and antioxidant activities of two galangal varieties: Alpinia siamensis and Alpinia galanga, which are widely cultivated in Samut Prakan Province. Comprehensive analyses were performed on multiple plant parts, namely the mature and young rhizomes, pseudo stems, leaves, and flowers. Chemical profiling using UHPLC-Hi-Res-Orbitrap-MS/MS revealed that A.siamensis exhibited a high diversity of flavonoids and phenolics, particularly in the young rhizome, where compounds such as Quercetin, Kaempferol, and Ferulic acid were predominant. In contrast, A.galanga showed higher accumulations of Gallic acid and Vanillin in the mature rhizome and leaves compared to other parts. The total phenolic content (TPC) of A.siamensis was found to be of at 110.41 ±1.12 mg GAE/g DW. In contrast, for A.galanga, the highest concentration was observed in the leaves, reaching 75.21 ± 0.14 mg GAE/g DW. Antioxidant activity assays (DPPH and ABTS) demonstrated that the mature rhizome extract of A.siamensis possessed the lowest IC50values of 52.00 ± 4.04 g/mL and58.0 ± 2.60 g/mL, respectively. For A.galanga, the lowest IC50values were observed in the young rhizome at 52.00 ± 4.04 g/mL and58.0 ± 2.60 g/mL respectively. These results indicate that A.siamensis is a superior source of antioxidants, particularly its rhizomes, which exhibit significantly higher antioxidant efficiency compared to A.galanga(p <0.05).