ภาวะข้อเท้าแพลงด้านนอก (lateral ankle sprain; LAS) เป็นการบาดเจ็บที่พบบ่อย ส่งผลให้องศาการกระดกข้อเท้าขึ้นไม่เต็มช่วงการเคลื่อนไหวและความสามารถในการทรงตัวบกพร่อง เทคนิค Mobilization with Movement (MWM) มีประสิทธิภาพในการลดอาการปวดและเพิ่มช่วงการเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดของ ผู้ป่วยในการเข้ารับบริการกายภาพบำบัดอย่างต่อเนื่อง ทำให้แนวทางการดูแลตนเอง เช่น self-Mobilization with Movement (self-MWM) มีความสำคัญมากขึ้น ในการศึกษานำร่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของ MWM และ self-MWM ในผู้ที่มีภาวะข้อเท้าแพลงระยะกึ่งเฉียบพลัน การศึกษานี้เป็นการทดลองแบบสุ่มและปกปิดสองทางในอาสาสมัคร 20 คน อายุ 18–30 ปี แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม MWM ที่ได้รับการรักษาในคลินิก และกลุ่ม self-MWM ที่ปฏิบัติด้วยตนเองที่บ้าน ตัวแปรที่ประเมิน ได้แก่ ระดับความเจ็บปวดขณะลงน้ำหนัก องศา การกระดกข้อเท้า และความสามารถในการทรงตัว โดยทำการประเมินก่อนและหลังการรักษา 4 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่าทั้งสองกลุ่มมีอาการปวดลดลง และมีการเพิ่มขึ้นขององศาการกระดกข้อเท้าและ ความสามารถในการทรงตัวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) โดยไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม (p > 0.05) ทั้งนี้ self-MWM ให้ผลลัพธ์ใกล้เคียงกับ MWM และสามารถใช้เป็นแนวทางการดูแลตนเองที่บ้านเพื่อส่งเสริมความต่อเนื่องของการรักษาและลดภาระค่าใช้จ่ายได้
Lateral ankle sprain (LAS) is a common injury that leads to reduced ankle dorsiflexion and impaired balance. Mobilization with Movement (MWM) is recognized as an effective intervention for pain reduction and improving range of motion. However, limited access to continuous physiotherapy highlights the importance of self-management approaches such as self-Mobilization with Movement (self-MWM). This pilot study aimed to compare the effectiveness of MWM and self-MWM in individuals with subacute LAS. A double-blind randomized pilot study was conducted in 20 participants aged 18–30 years with subacute LAS. Participants were randomly allocated into two groups (n = 10 per group): the MWM group received treatment at a physiotherapy clinic, while the self-MWM group performed the intervention at home. Outcome measures included pain during weight-bearing assessed by the Visual Analogue Scale (VAS), ankle dorsiflexion using the weightbearing lunge test (WBLT), and dynamic balance using the Y-Balance Test. Assessments were performed at baseline and after 4 weeks. The results demonstrated that both groups showed significant improvements in pain, ankle dorsiflexion, and balance after 4 weeks (p < 0.05), with no significant differences between groups (p > 0.05). Self-MWM demonstrated comparable effectiveness to clinician-applied MWM and may serve as an effective home-based strategy to support treatment continuity and reduce healthcare burden.
