การเปรียบเทียบการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจหลังออกกำลังกายด้วยลู่วิ่งระหว่างเพศชายและหญิง

Abstract

การเสียชีวิตอย่างเฉียบพลันส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ซึ่งสัมพันธ์กับความผิดปกติของอัตราการเต้นของหัวใจที่ถูกควบคุมโดยระบบประสาทอัตโนมัติ แสดงให้เห็นว่าอัตราการเต้นของหัวใจจากการทดสอบการออกกาลังกายเป็นดัชนีคาดคะเนพยากรณ์โรคหัวใจที่สำคัญ โดยเฉพาะค่าการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจ (heart rate recovery หรือ HRR) เป็นค่าพยากรณ์ความเสี่ยงของการเสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจและหลอดเลือด ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจหลังออกกำลังกายด้วยลู่วิ่งระหว่างเพศชายและหญิง อายุระหว่าง 18 – 25 ปี จำนวน 30 คน ซึ่งแบ่งออกเป็นเพศละ 15 คน โดยใช้เครื่อง treadmill ในการทดสอบ ตัวแปรหลักในการศึกษาได้แก่ อัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด (peak heart rate; peak HR) และการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจ (heart rate recovery; HRR) ซึ่งคำนวณจากผลต่างของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดและอัตราการเต้นของหัวใจหลังจากนั้น 1 นาทีผลการศึกษาครั้งนี้พบว่า ในเพศชายมีค่าอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดขณะออกกำลังกายเฉลี่ย 148.47 ± 12.08 ครั้งต่อนาที และค่าการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจหลังออกกำลังกาย (HRR) มีค่าเฉลี่ย 11.00 ± 4.26 ครั้งต่อนาที ส่วนในเพศหญิงค่าอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดขณะออกกำลังกายเฉลี่ย 158.53 ± 9.52 ครั้งต่อนาที และค่าการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจหลังออกกำลังกาย (HRR) มีค่าเฉลี่ย 14.27 ± 3.95 ครั้งต่อนาที ซึ่งค่า heart rate recovery ในเพศหญิงมากกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติการศึกษาครั้งนี้ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการวางแผนและส่งเสริมให้ผู้ที่ห่วงใยสุขภาพตนเอง ลดความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตจากโรคทางระบบหัวใจและหลอดเลือดต่อไปในอนาคต หากตรวจประเมินพบความผิดปกติของการฟื้นตัวของอัตราการเต้นของหัวใจในเบื้องต้น