ผลของโปรแกรมฝึกการทรงตัวต่อการคิดเชิงบริหาร ทักษะการเคลื่อนไหว การทรงตัวขณะอยู่นิ่งและขณะเคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียนอายุ 4-6 ปี

Abstract

ผลของการฝึกการทรงตัวต่อการคิดเชิงบริหารในเด็กปฐมวัย (Effect of balance training on executive functions in preschool children) การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการออกกําลังกายฝึกการทรงตัวต่อทักษะ ความคิดเชิงบริหาร 5 ด้าน ประกอบด้วย การยับยั้งพฤติกรรม การยืดหยุ่นทางความคิด การควบคุมอารมณ์ ความจําขณะทํางาน และการวางแผนจัดการในเด็กอายุ 4 - 6 ปีโดยศึกษาในนักเรียนชั้นอนุบาลอายุ 4 - 6 ปี จํานวน 66 คน สุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 33 คน คือ กลุ่มควบคุม และกลุ่มฝึกการทรงตัวที่ได้รับโปรแกรม การออกกําลังกายฝึกการทรงตัว ครั้งละ 45 นาที 3 ครั้งต่อสัปดาห์จํานวนทั้งสิ้น 4 สัปดาห์โปรแกรม ประกอบด้วย 4 ฐาน ได้แก่ การยืนทรงตัวด้วยขาสองข้าง การยืนทรงตัวด้วยขาข้างเดียว การเดินทรงตัวตามเส้นทางที่กําหนด และการกระโดดไปข้างหน้าบนแผ่นโฟม โดยผู้เข้าร่วมการวิจัยทั้งสองกลุ่มจะได้รับการประเมิน ความสามารถทางความคิดเชิงบริหารด้วยแบบประเมิน MU.EF-101 โดยคุณครูประจําชั้นทั้งก่อนการฝึก (T0) หลังการฝึก 4 สัปดาห์ (T1) และหลังการฝึก 12 สัปดาห์ (T2) จากนั้นวิเคราะห์ความแตกต่างของข้อมูลทั้งภายในกลุ่มและระหว่างกลุ่ม ด้วยสถิติ Friedman test และ Mann-Whitney test ตามลําดับ กําหนดค่า P < 0.05 ผลการศึกษาพบว่าความคิดเชิงบริหารหลังการฝึก 4 สัปดาห์และ 12 สัปดาห์เพิ่มขึ้นทุกด้านอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการฝึกทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มฝึกการทรงตัว อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบความคิดเชิงบริหารระหว่างหลังการฝึก 4 สัปดาห์และ 12 สัปดาห์กลุ่มควบคุมมีความคิดเชิงบริหารด้านความจําขณะทํางาน การวางแผนจัดการ และคะแนนรวม ลดลงอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติขณะที่กลุ่มฝึกการทรงตัวมีความคิดเชิงบริหารด้านการยืดหยุ่นทางความคิด และการควบคุมอารมณ์ลดลงอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบความคิดเชิงบริหารระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มฝึกการทรงตัวพบว่าหลังการฝึก 4 สัปดาห์กลุ่มฝึกการทรงตัวมีความคิดเชิงบริหารด้านการควบคุมอารมณ์ดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติและหลังการฝึก 12 สัปดาห์ กลุ่มฝึกการทรงตัวมีความคิดเชิงบริหารด้านการควบคุมอารมณ์ความจําขณะทํางาน และการวางแผนจัดการ ดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติดังนั้นเด็กปฐมวัยสามารถการพัฒนาทักษะความคิดเชิงบริหารผ่านการ เรียนและการออกกําลังการผึกการทรงตัวอย่างน้อย 4 สัปดาห์ The objective of the study was investigated the effect of balance training program on the executive function, including inhibition, shift, emotional control, working memory, plan and organize in children aged 4 - 6 years old. The sixty-six preschool children were randomly assigned to a control group and a balance group, which were trained the balance program for 45 minutes/day, 3 days a week for4 weeks. The balance program consisted of the4stations including double leg stand, single leg stand, balance path, and forward hop on marking sheets. The executive function assessed using the executive function development assessment (MU.EF-101), which all participants were assessed by their teacher before training (T0), after training for 4 weeks (T1) and follow up in 12 weeks (T2). All data were analyzed at statistical significance < 0.05 by Friedman test and Mann-Whitney test. Within group, the results showed significantly increased all EF domains at T1 and T2 when compared with T0. On the other hand, the control group was significantly decreased in working memory, plan and organize and total score of executive function at T2 compared with T1. The balance group was significantly decreased in shift and emotional control at T2 compared with T1. Between group, the results showed the emotional control of balance group was higher than the control group after training for 4 weeks. At 12 weeks follow up found the emotional control, working memory, plan and organize of balance group was higher than the control group. Therefore, both typical curriculum and balance exercise at least 4 weeks can enhance executive function in preschool children.

ผลการฝึกการทรงตัวต่อทักษะการเคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียน อายุ 4-6 ปี (Effect of balance training on motor skills in preschool children aged 4 to 6 years) วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการฝึกการทรงตัวต่อทักษะการเคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียนอายุ 4-6 ปี วิธีการศึกษา อาสาสมัครจํานวน 48 คน (อายุระหว่าง 4 ถึง 6 ปี) อาสาสมัครจะถูกแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง (n = 24) ได้รับการฝึกการทรงตัวเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ฝึกการทรงตัว ครั้งละ 45 นาที 3 วันต่อสัปดาห์กลุ่มควบคุมทํา กิจกรรมปกติในห้องเรียน ประเมินทักษะการเคลื่อนไหวด้วย Movement Assessment Battery for Children-2 (MABC-2) ทําการประเมินก่อนและหลังสิ้นสุดการฝึกเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ ผลการศึกษา ผลการศึกษาพบว่าค่าคะแนนมาตรฐานด้านการเคลื่อนไหวแบบมีเป้าหมาย (aiming & catching) และการทรงตัว (balance) เพิ่มขึ้นในกลุ่มที่ได้รับการฝึกการทรงตัวเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (p<0.05) ไม่พบความแตกต่างของคะแนนมาตรฐานด้านความคล่องแคล่วของทักษะการใช้มือและคะแนนรวมมาตรฐานระหว่างกลุ่ม สรุปผลการศึกษา จากผลการการศึกษาในครั้งนี้พบว่าการโปรแกรมการฝึกการทรงตัวเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ในเด็กก่อนวัยเรียนช่วยเพิ่มทักษะการเคลื่อนไหวด้านการเคลื่อนไหวแบบมีเป้าหมาย (aiming & catching) และการทรงตัว (balance) ดังนั้นการส่งเสริมให้มีโปรแกรมฝึกการทรงตัวเพิ่มเติมจากกิจกรรมในชั้นเรียนสามารถช่วย พัฒนาทักษะการเคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียนให้มีพัฒนาการที่สมวัยได้ Objectives: The purpose of this research was to investigate the effects of balance training on motor skills in preschool children aged 4-6 years. Methods: Forty-eight preschool children (aged between 4 and 6 years) were recruited. Participant were divided into an experimental group (n = 24), receiving four weeks of balance training program for 45 min, 3 days a per; and a control group (n =24), continued their class activity. The outcome measure was Movement Assessment Battery for Children (MABC-2). The outcome measure was measured at baseline and 4 weeks after intervention. Results: The results showed that the standard score of aiming and catching and balance were improved significantly in the experimental group compared to control group after balance training (all p-values < 0.05) The were no significant differences in standard score of manual dexterity and total standard score between group (all p-values > 0.05) Conclusions: The results of this study suggested that 4 weeks of balance training was effective for improving the aiming and catching skills as well as balance. Thus, additional balance training programs with regular classroom activities could further enhance motor skill development in preschool children.

ผลของการฝึกทรงตัวต่อการทรงตัวขณะอยู่นิ่งและขณะเคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียนระหว่างอายุ 4-6 ปี (Effect of balance training on static and dynamic balance in preschool children aged 4-6 years) วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการฝึกการทรงตัวเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ต่อการทรงตัวขณะอยู่นิ่งและขณะ เคลื่อนไหวในเด็กก่อนวัยเรียนอายุระหว่าง 4-6 ปี เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม วิธีการศึกษา ศึกษาในเด็กก่อนวัยเรียนอายุระหว่าง 4-6 ปี จํานวน 30 คน สุ่มเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มฝึกทรงตัว 15 คน (อายุเฉลี่ย 5.11 ปี) ได้รับโปรแกรมการฝึกทรงตัวเป็นระยะเวลา 45 นาทีต่อครั้ง 3 วันต่อสัปดาห์เป็น ระยะเวลาติดต่อกัน 4 สัปดาห์และกลุ่มควบคุม 15 คน มีอายุ เพศ นํ้าหนัก ส่วนสูงใกล้เคียงกับกลุ่มฝึกทรงตัว (อายุเฉลี่ย 5.01 ปี) อาสาสมัครทั้ง 2 กลุ่มได้รับการประเมินการทรงตัวแบบ static balance ด้วย single leg stance 4 เงื่อนไข คือ ลืมตาและหลับตายืนขาข้างเดียวบนพื้นแข็ง ลืมตาและหลับตายืนขาข้างเดียวบนพื้นนิ่ม และแบบ dynamic balance ด้วย balance beam ประเมินก่อนและหลังสิ้นสุดการฝึกระยะเวลา 4 สัปดาห์ ผลการศึกษา ภายหลังการฝึกทรงตัว 4 สัปดาห์ กลุ่มฝึกทรงตัวมีค่า single leg stance ในเงื่อนไขการทดสอบ หลับตายืนขาข้างเดียวบนพื้นแข็งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p<0.05) สําหรับการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มหลังสิ้นสุด 4 สัปดาหพบว่า กลุ่มฝึกทรงตัวมีค่า single leg stance เพิ่มขึ้นจากก่อนการฝึกมากกว่ากลุ่มควบคุมในเงื่อนไขหลับตายืนขาข้างเดียวบนพื้นแข็งอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p<0.05) สรุป โปรแกรมการฝึกทรงตัวตามระดับความสามารถของแต่ละบุคคล 45 นาทีต่อครั้ง 3 วันต่อสัปดาห์เป็น ระยะเวลาทั้งหมด 4 สัปดาห์ มีแนวโน้มช่วยเพิ่มความสามารถในการทรงตัวของเด็กก่อนวัยเรียนระหว่าง 4-6 ปีได้ แต่อย่างไรก็ตามควรเพิ่มระยะเวลาฝึกเพื่อเพิ่มความสามารถการทรงตัวในเด็กให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น Objective: To examine the effect of 4-weeks balance training compared to control group on static and dynamic balance in preschool children aged 4-6 years. Method: Thirty preschool children aged between 4-6 years old were randomly assigned to the balance group (n = 15; mean age 5.11 years), and a control group (n =15; mean age 5.01 years). Both groups were age gender weight and height matched. Participants in balance group practiced for 45 minutes per session, 3 times a week for 4 consecutive weeks. Static balance was measured using single leg stance under 4 conditions (stand with eyes open on floor, eyes closed on floor, eyes open on foam, eyes closed on foam). Dynamic balance was measured using beam test. All evaluations were performed before and after 4-week period. Repeated-Measures ANOVA test were conducted to compare differences of each outcome measure between and within groups. Significance level was set at p ≤ 0.05. Result: After 4-weeks balance training, the balance group demonstrated significant improvement from baseline in single leg stance while standing on floor with eyes closed condition (p < 0.05). In contrast, the control group showed no significant differences in all outcome variables when compared between baseline and at 4-week period (p > 0.05).The differences between the groups at 4-week period, results showed that single leg stance while standing on floor with eyes closed condition significantly improved for the balance group as compared to control group (p < 0.05). There were no significant difference in single leg stance between two groups for standing on floor with open eyes and foam conditions both under eyes open and eyes closed and the balance beam test (p>0.05). Conclusion: The specific balance training for 45 minutes per session, 3 times per week for 4 consecutive weeks could trend to improve balance in preschool children aged 4-6. However, the training program should be more duration for improve balance ability in children significantly.