ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

Abstract

The study was aims to study stress levels and the factors relating stress of the first-year undergraduate students, Faculty of Public Health and Environment, Huachiew Chalermprakiet university, academic year 2022.The samples consisted of 116 students. Suanprung Stress Test-20 (SPST-20) of Department of Mental Health, Ministry of Public Health was employed. Data were analyzed by frequency, percentages, average, standard deviation, and Chi-square test. The results showed that 45 students (38.8%) had moderate stress level, followed by high stress level of 35students(30.2%).The factors that associated with stress of the students were the learning factors as overloaded assignments, and the test score results, the social and environmental factors as the classmates that talk too loudly, lack of personal space and worried about COVID-19 due to studying onsite, the family factors as financial problems and relationship with other people, i.e., confliction and lack of kindness within working group, which showed affecting stress to the students with statistically significant at 0.05.Therefore, the faculty student affairs should monitor student stress continuously to provide support and enhance stress-coping skills. Furthermore, counseling services by psychologists should be publicized among students to promote and prevent mental health problems.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียด และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 คณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ประจำปีการศึกษา 2565 จำนวน 116 คน โดยใช้แบบวัดความเครียด Suanprung Stress Test-20 (SPST-20) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรโดยใช้สถิติ Chi-Square ผลการศึกษา พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความเครียดระดับปานกลาง จำนวน 45 คน คิดเป็นร้อยละ 38.8 รองลงมา คือ มีความเครียดระดับสูง จำนวน 35 คน คิดเป็นร้อยละ 30.2 และปัจจัยด้านการเรียน คือ การได้รับมอบหมายงานมากเกินไป และคะแนนการสอบ ด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม คือ เพื่อนในชั้นเรียนพูดคุยกันเสียงดัง ทำให้ไม่มีสมาธิในการเรียน การไม่มีพื้นที่ส่วนตัวในการทบทวนบทเรียน และการเรียนในห้องเรียน ทำให้รู้สึกกังวลต่อการติดเชื้อ COVID-19 ด้านครอบครัว คือ ครอบครัวมีปัญหาด้านการเงิน และ ด้านความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น คือ มีความขัดแย้งกับเพื่อนในชั้นเรียน และ เพื่อนร่วมกลุ่ม (กลุ่มทำงาน) ขาดความมีน้ำใจหรือช่วยเหลือเกื้อกูลกัน มีผลต่อระดับความเครียดของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้ คณะวิชาควรมีการประเมินความเครียดของนักศึกษาอย่างต่อเนื่อง ให้ความช่วยเหลือและเพิ่มทักษะในการเผชิญความเครียด รวมทั้งควรมีการประชาสัมพันธ์ช่องทางการให้คำปรึกษาโดยนักจิตวิทยา เพื่อเป็นการส่งเสริมและป้องกันสุขภาพจิตให้แก่นักศึกษา