ลักษณะเฉพาะตัวของการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณของไทย

Abstract

This article is a further study of the author’s research of Translations of Classic Chinese Poetry into Thai during Rattanakosin Period published in 2012. This article aims to explain the particular manners of circulation of Classic Chinese Poetry in Thai language from three aspects, namely, 1) scopes and forms of the publishing media; 2) status and qualifications of the translators; and 3) motivative forces of the circulation. This study and analysis was based on Comparative Literature and literary dissemination methodologies. From the data processed, we can see clearly the circulation of ancient Chinese's verses in Thailand varies in terms of scope and type, and the status of translator of each published item also varies from each other. Furthermore, there are driving forces from "distinctive" individuals and organizations behind many publications that lead to the continuous circulation of ancient Chinese verses in Thailand up to the present.

บทความนี้แสดงผลศึกษาทบทวนและขยายผลจากงานวิจัยของผู้เขียนหัวข้อ “งานแปลวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสมัยกรุงรัตนโกสินทร์”ที่เผยแพร่ในปี พ.ศ. 2555 มุ่งชี้อธิบายถึงลักษณะเฉพาะตัวของการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสำนวนภาษาไทยที่ปรากฏในบริบท 3 ด้าน ได้แก่ (1) ขอบเขตและรูปแบบของสิ่งพิมพ์ (2) สถานภาพและคุณสมบัติของสื่อประเภทผู้แปล (3)พลังขับเคลื่อนเบื้องหลังของการแพร่กระจาย ศึกษาและวิเคราะห์ภายใต้ศาสตร์วรรณคดีเปรียบเทียบ หลักวิธีการแพร่กระจายวรรณกรรม จากการประมวลผลพบว่า การแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณของไทยด้านขอบเขต รูปแบบและสถานภาพผู้แปลของสิ่งพิมพ์หลายชนิดยังได้รับการขับเคลื่อนพลวัติจากบุคคลและองค์กร “พิเศษ” เบื้องหลัง ส่งผลให้การแพร่กระจายของวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสำนวนภาษาไทยสามารถแพร่หลายอย่างต่อเนื่องกระทั่งปัจจุบัน