ความรู้และพฤติกรรมการบริโภคหมูกระทะของนักศึกษาในบริบทกฎหมายสาธารณสุข

Abstract

การวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้และพฤติกรรมการบริโภคหมูกระทะของนักศึกษา วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและความรู้พฤติกรรมการบริโภค และเปรียบเทียบความรู้และพฤติกรรมระหว่างนักศึกษาที่ผ่านและไม่ผ่านการเรียนรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายสาธารณสุข กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม และวิทยาลัยจีนศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จำนวน 288 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา Chi-square Test และ Mann-Whitney U Test ผลการศึกษาพบว่านักศึกษาส่วนใหญ่มีความรู้ระดับปานกลาง (71.2%) และพฤติกรรมการบริโภคระดับเหมาะสม (51.7%) ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อายุ สาขาวิชา คณะ/วิทยาลัย รายได้ ที่พักอาศัย และสถานะการเรียนรายวิชากฎหมายสาธารณาสุข (p <.05) ความรู้มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรม (χ² = 29.76,p < .001) นักศึกษาที่ผ่านการเรียนรายวิชากฎหมายสาธารณสุขมีคะแนนความรู้และพฤติกรรมที่เหมาะสมสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ผ่านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยขนาดอิทธิพลด้านความรู้ (r = .27) สูงกว่าด้านพฤติกรรม (r = .12) สะท้อนว่ากฎหมายสาธารณสุขที่บังคับใช้ในปัจจุบันยังมีช่องว่างในการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคที่ปลอดภัยในระดับผู้บริโภค

This survey research aimed to examine the levels of knowledge and Moo Krata (Thai barbecue) consumption behavior among university students, analyze the relationships between personal factors and knowledge with consumption behavior, and compare knowledge and behavior between students who had and had not completed coursework related to public health law. The sample consisted of 288 students from the Faculty of Public and Environment Health and the College of Chinese Studies at Huachiew Chalermprakiet University. Data were collected using a validated questionnaire and analyzed using descriptive statistics, Chi-square Test, and Mann-Whitney U Test. The findings revealed that the majority of students had moderate levels of knowledge (71.2%) and appropriate consumption behavior (51.7%). Personal factors significantly associated with consumption behavior included age, field of study, faculty/college, monthly income, place of residence, and public health law course completion status (p < .05). Knowledge showed a significant positive relationship with consumption behavior (χ² = 29.76,p < .001). Students who had completed public health law coursework demonstrated significantly higher knowledge scores and more appropriate consumption behavior scores than those who had not; however, the effect size for knowledge (r = .27) was notably larger than for behavior (r = .12), indicating that current public health legislation has limited reach in directly shaping consumer-level food safety behavior.