Abstract:
จากหลักความไม่แน่นอนของเวิร์นเนอร์ ไฮเซนเบิร์ก (Werner Heisenberg) และอัลกอริทึมของปีเตอร์ ชอร์ (Peter Shor) ได้นำมาสู่การสร้างควอนตัมคอมพิวเตอร์ที่มีตัวคิวบิด (qubit) หรือควอนตัมบิตเป็นหน่วยแสดงผลข้อมูลได้สามสถานะคือ "0" หรือ "1" หรือ "0.1" ได้พร้อมกันในคราวเดียว โดยที่สถานะการแสดงผลแบบ "0.1" นี้เรียกในทางฟิสิกส์ว่า "superposition state” ขณะที่คอมพิวเตอร์ทั่วไปแสดงผลข้อมูลเป็นบิต (bit) ได้เพียงสองสถานะคือ "O" หรือ "1" ส่งผลให้ควอนตัมคอมพิวเตอร์มีศักยภาพในการประมวลผลสูงกว่าคอมพิวเตอร์ทั่วไปหรือซูเปอร์คอมพิวเตอร์ อันจะเป็นประโยชน์ในการคำนวณโจทย์คณิตศาสตร์ที่ชับช้อนและการเข้ารหัสลับ (encryption) เป็นต้น หัวใจสำคัญอีกอย่างหนึ่งของควอนตัมคอมพิวเตอร์คือ gate operation และ ion traps ซึ่งเหมือนกับการกระทำพื้นฐานทางตรรกศาสตร์ในการสร้างเกทรูปแบบต่างๆ เช่น AND gate OR gate และ XC gate เป็นต้น พัฒนาการของควอนตัมคอมพิวเตอร์เป็นเรื่องที่น่าสนใจและยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง