บทบาทของวิธีการสอนภาษาอังกฤษสำหรับผู้ใหญ่ในยุคหลัง

Abstract

ในปัจจุบัน วิธีการสอนบางอย่างที่เคยใช้ในอดีตยังคงมีบทบาทสำคัญในชั้นเรียน วิธีการเหล่านี้ คือ วิธีการแปลไวยากรณ์ (Grammar-Translation Method : GTM) และวิธีการตรง (Direct Method) วิธีการเหล่านี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ขึ้นอยู่กับผู้สอนว่าจะปรับ หรือ ผสมผสานวิธีการเหล่านี้กับวิธีการอื่น ๆ อย่างไร บทความนี้จะอธิบายให้เห็นถึงการผสมผสานกันระหว่างวิธีการแปลไวยากรณ์กับวิธีการตรง (วิธีการตามธรรมชาติ) กับความสามารถทางการสื่อสาร (Communicative competence) เพื่อแสดงให้เห็นถึงบทบาทของวิธีการในวิธีการสอนช่วงหลังสำหรับผู้ใหญ่ (Postmethod pedagogy) โดยที่วิธีการแปลไวยากรณ์ จำเป็นต้องใช้ทักษะในการจดจำ ขณะที่วิธีการตามธรรมชาติจะเน้นที่สภาพแวดล้อมในการเรียนภาษาและกิจกรรมในชั้นเรียน การผสมผสานกันนี้จะช่วยให้การสอนทักษะ (การอ่านและการเขียน) ในชั้นเรียนมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ความสามารถทางการสื่อสารยังช่วยให้นักเรียนได้รับรู้โลกแห่งความเป็นจริงของภาษาอีกด้วย

Currently, some teaching methods which have been used in the past are still playing a major in classrooms. These particular methods are the Grammar-Translation Method (GTM) and the Direct Method. Each of these methods has both positive and negative aspects. It depends on the teacher to adjust and/ or combine these methods with other strategies. This article elucidates the combination of the GTM and the Direct Method (natural method) with communicative competence to demonstrate the role of the methods in a postmethod pedagogy. The GTM needs memorizing skills while the Natural Method focuses on the language learning environment and classroom activities. This combination helps teaching in the productive classroom skills (reading and writing). Communicative Competence also helps students to be exposed to the real world of language.