การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์รูปแบบและลักษณะความรุนแรงที่กระทำต่อผู้หญิงในภาพยนตร์ไทย เรื่อง พนอ โดยศึกษาความรุนแรงใน 3 มิติ ได้แก่ ความรุนแรงทางกาย จิตใจ และเพศ รวมถึงวิเคราะห์ผลกระทบที่มี ต่อพฤติกรรมและกระบวนการทางจิตใจของตัวละคร ผ่านกรอบแนวคิดสตรีนิยมและทฤษฎีจิตวิเคราะห์ของฟรอยด์ ผลการศึกษาพบว่า ตัวละครพนอเผชิญความรุนแรงอย่างต่อเนื่องจากโครงสร้างอำนาจแบบปิตาธิปไตย ทั้งการถูก ควบคุมร่างกาย การใช้ภาษาเป็นเครื่องมือกดทับและลดทอนคุณค่า รวมถึงการตีตราและกีดกันทางสังคม ส่งผลให้เธอ ถูกผลักให้อยู่ชายขอบ ขาดการยอมรับ และเกิดความรู้สึกด้อยค่าในตนเอง ขณะเดียวกัน ความรุนแรงทางเพศยิ่งตอก ย้ำการสูญเสียอำนาจในการกำหนดตนเอง ภายใต้แรงกดดันดังกล่าว พนอจึงตอบโต้ด้วยความรุนแรงเพื่อช่วงชิง อำนาจและความเป็นธรรม โดยพฤติกรรมดังกล่าวสะท้อนการทำงานของ id ego และ superego กล่าวคือ พฤติกรรมรุนแรงของผู้หญิงได้รับอิทธิพลทั้งจากความต้องการและอารมณ์ภายใน รวมถึงโครงสร้างสังคมที่กดขี่ อีกทั้ง ยังสะท้อนถึงอำนาจและการต่อสู้ทางจิตใจของผู้หญิงในสังคมด้วย
This study aims to analyze the forms and characteristics of violence against women in the Thai film Panor, focusing on three dimensions: physical, psychological, and sexual violence. It further examines the impacts of such violence on the character’s behavior and psychological processes through feminist theory and Freudian psychoanalysis. The findings indicate that Phanom is subjected to continuous violence rooted in patriarchal power structures, including bodily control, linguistic oppression, and social stigmatization. These forces marginalize her, deny her social acceptance, and produce a sense of self-devaluation. Sexual violence further reinforces her loss of autonomy. Under such pressures, she responds with violence in an attempt to reclaim power and justice. Her actions reflect the dynamic interplay of the id, ego, and superego: women’s violent behavior is influenced by inner desires and emotions, as well as oppressive social structures. It also reflects women’s power dynamics and psychological struggles within society.
