การศึกษาเปรียบเทียบบทบาทด้านความหมายของคำชี้บทขยายกริยา“地地” ในภาษาจีนและ “อย่าง” ในภาษาไทย

Abstract

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบบทบาทด้านความหมายของคำชี้บทขยายกริยา “地” ในภาษาจีน และ“อย่าง” ในภาษาไทยประเภทของงานวิจัย คือ งานวิจัยเชิงคุณภาพวิธีการศึกษา คือ สำรวจประโยคภาษาจีนและภาษาไทยจากแหล่งข้อมูลที่ใช้ศึกษาเพื่อนำมาเป็นข้อมูล ในการตั้งประเด็นการศึกษา จากนั้นผู้วิจัยจึงวิเคราะห์และเปรียบเทียบบทบาทด้านความหมายของคำชี้บทขยายกริยากลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ รูปประโยคที่มี “地”และ “อย่าง”ที่ได้มาจากการรวบรวมข้อมูลจากวรรณกรรมจีนสมัยใหม่และคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติ TNC: THAI NATIONAL CORPUS (Third Edition) ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ผลการศึกษาพบว่า 1) “地” และ“อย่าง”สามารถประกอบกับคำหรือกลุ่มคำที่บอกอาการหรือลักษณะเพื่อทำหน้าที่บทขยายกริยาได้เหมือนกันแต่ “地” ยังสามารถประกอบกับคำหรือกลุ่มคำที่มีลักษณะเป็นคำนามได้ ด้วยสาเหตุเนื่องมาจากระดับการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของ “地” สูงกว่า 2) บทบาทของ “地” และ“อย่าง”สัมพันธ์กับความถูกต้องของประโยคแต่ประโยคที่ผิดเนื่องจาก ทั้งสองคำไม่ปรากฏนั้นมีปัจจัยเบื้องหลังแตกต่างกันเช่นในภาษาจีน หากบทขยายกริยาที่ละ “地” ไม่สามารถทำความเข้าใจเป็นบทขยายกริยาหรือส่วนหนึ่งของหน่วยสร้างกริยาเรียงได้ ประโยคก็จะไม่ถูกต้อง ส่วนในภาษาไทย หากบทขยายกริยาที่ละ “อย่าง” ไม่สามารถทำความเข้าใจเป็นบทขยายกริยาส่วนหนึ่งของหน่วยสร้างกริยาเรียงหรือบทกรรมได้ ประโยคก็จะไม่ถูกต้อง 3) บทบาทของ “地” และ“อย่าง”สัมพันธ์กับการทำความเข้าใจความหมายของประโยคแต่ ความหมายของประโยคที่สื่อออกมา หากทั้งสองคำไม่ปรากฏนั้นแตกต่างกันเช่นในภาษาจีน บทขยายกริยาที่ละ “地” อาจสามารถ ทำความเข้าใจป็นส่วนหนึ่งของหน่วยสร้างกริยาเรียงได้ ส่วนในภาษาไทย บทขยายกริยาที่ละ “อย่าง” อาจสามารถทำความเข้าใจเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยสร้างกริยาเรียง บทกรรม บทขยายกรรม หรือแม้กระทั่งประโยค

This research aims to compare the semantic roles of the Chinese adverbial marker “地” and the Thai adverbial marker “อย่าง” through a qualitative study. The research involved surveying Chinese and Thai sentences from selected sources as a basis for analysis and comparison of the two markers. The sample included modern Chinese literature and the Thai National Corpus (Third Edition) under the patronage of Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn. The findings revealed three key points. Firstly, both “地” and “อย่าง” could combine with words or word groups that expressed manner or characteristics to function as adverbial markers. However, “地” could also combine with words or word groups that resemble nouns, a feature not seen with “อย่าง,” due to “地” having a higher degree of grammaticalization. Second, the roles of both markers are tied to sentence correctness, but the reasons behind incorrect sentences caused by their omission differ. For example, in Chinese, if the adverbial modifier omits “地,” it cannot be understood as the adverbial modifier or part of the serial verb construction, resulting in an ungrammatical sentence. In Thai, if the adverbial modifier omits “อย่าง,”it cannot be interpreted as the adverbial modifier, part of the serial verb construction, or object, which also leads to an incorrect sentence. Thirdly, the roles of “地” and “อย่าง” influence sentence comprehension, but their omission impacts meaning differently. For instance, in Chinese, even without “地,” the adverbial modifier may still be interpreted as a part of the serial verb construction. In contrast, in Thai, the omission of “อย่าง” allows for multiple interpretations, such as being a part of the serial verb construction, object, modifier of object, or even affecting the overall sentence meaning.