การวิเคราะห์เรื่อง “นวนิยายเรื่องยาวภาษาจีนในประเทศไทย”

Abstract

หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบ มีผลงานการประพันธ์นวนิยายเรื่องยาวภาษาจีนในประเทศไทยออกมาก หลังจากนั้น นวนิยายเรื่องยาวภาษาจีนในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างต่อเนื่องศตวรรษที่ 20 มีการขยายกว้างและมีการรวมกลุ่มนักประพันธ์ชาวจีนโพ้นทะเล งานวิจัยฉบับนี้ ผู้วิจัยศึกษานวนิยายเรื่องยาวภาษาจีนในประเทศไทยจากหนังสือที่ชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศไทยได้เขียนขึ้น มีการสอดแทรกวัฒนธรรมและสังคมไทยไว้ โดยใช้มุมมองของวรรณกรรมมาศึกษาค้นคว้าชีวิตความเป็นอยู่ของคนจีนในประเทศไทยว่าชาวจีนสามารถปรับตัวให้เข้ากับสังคมไทยได้เป็นอย่างดี ผลสรุปของการศึกษานวนิยายเรื่องยาวภาษาจีนในประเทศไทย พบว่า มีการแพร่หลายของนวนิยายเรื่องยาวไม่แพร่หลายนัก เนื่องจากกลุ่มชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศไทยยังมีจำนวนน้อยและผู้ที่มีความสามรถทางด้านภาษาจีนยังมีจำนวนน้อย นวนิยายภาษาจีนที่ปรากฏในประเทศไทยส่วนใหญ่จึงเป็นนวนิยายเรื่องสั้นหรือกลอนสั้นมากกว่าที่จะเป็นนวนิยายเรื่องยาว