วิพากษ์เรื่องสั้นขนาดสั้นของเจิ้งยั่วเซ่อ

Abstract

เจิ้งยั่วเซ่อ คือนักเขียนจีนโพ้นทะเลของประเทศไทยที่ประสบความสำเร็จในชีวิตบั้นปลาย ปรากฏขึ้นในแวดวงวรรณกรรมของนักเขียนจนในประเทศไทยสมัยศตวรรษที่ 20 อีกทั้งยังสร้างสรรค์ ผลงานการประพันธ์เรื่องสั้นขนาดสั้นกว่า 400 เรื่อง ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาส่งผลต่อข้อมูลในการสร้างผลงานของเขา ดังนั้น จึงทำให้เรื่องสั้นขนาดสั้นของเจิ้งยั่วเซ่อมีลักษณะที่โดดเด่นในแวดวงวรรณกรรมของนักเขียนจีนในประเทศไทย ผลงานของเขาไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องถึงเรื่องราวในประเทศจีนทั้งยังผสมผสานการดำรงชีวิตในสังคมของเมืองไทยอีกด้วย ทำให้ผลงานของเจิ้งยั่วเซ่อมีความหมายที่ลึกซึ้งและมองเห็นถึงปัญหาของแต่ละยุคสมัย ผู้วิจัยเริ่มงานวิจัยจากประวัติส่วนตัวและผลงานของผู้ประพันธ์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงที่มาของแนวคิดจากวรรณกรรม ซึ่งมีอิทธิพลทางสังคมและใช้ความหมายแฝงจากแนวคิดดังกล่าวเพื่อค้นหาศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้ประพันธ์

郑若瑟是一位大器晚成的泰华作家。在泰华微型小说崛起的20世纪90年代初期, 他积极参与,并相继创作了400多篇的微型小说。他坎坷的人生经历为他的小说创作提供了丰富的素材,从而使他的小说在泰华作家的作品中也独具特色。他的小说不但涉及中国内地的内容,而且融合了泰国的社会生活,因此此他的小说也具有了针砭时弊的现实主义意蕴。本文从作者本人的生平和文学创作入手,目的是研究作品中所体现出的思想的启蒙 性,以及由此而产生的社会意义。并通过所体现的思想内涵来展现作者独特的艺术表现手法以及高深的语言艺术造诣。