Abstract:
นำเสนอปัญหาความขัดแย้งของคนในชาติไทยจนนำไปสู่ความหายนะทั้งในด้านชีวิต จิตวิญญาณ เศรษฐกิจ และประเทศชาติโดยรวม ซึ่งปัญหานี้มีมูลเหตุมาจากปัจจัยภายนอกที่สำคัญ ได้แก่ ผลประโยชน์และอำนาจ และปัจจัยภายในจิตวิญญาณของมนุษย์ทั้งในด้านความคิดผิดที่พุทธศาสนาเรียกว่า มิจฉาทิฐิ และจิตที่ถูกกิเลส ได้แก่ มานถ อุปาทาน และอคติครอบงำ ส่งผลให้คนในชาติต้องมาขัดแย้งกันเอง โดยผู้เขียนได้เสนอทางออกของวิกฤตการณ์ความขัดแย้งตามหลักธรรมาธิปไตย หมายถึง การยึดธรรม ความถูกต้องเป็นเครื่องตัดสินเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น แทนการใช้อารมณ์หรือความรู้สึกที่เกิดจากกิเลสเป็นเครื่องตัดสิน เมื่อทุกคน ทุกฝ่ายต่างยึดธรรมเป็นหลักในการตัดสินความขัดแย้งที่เกิดขึ้นก็เป็นหลักยืนยันได้ว่า วิกฤตการณ์แห่งความขัดแย้งและความรุนแรงจะหมดไปจากสังคมไทยและในที่สุดสังคมไทยก็กลับเข้าสู่สันติภาพที่ทุกชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข