งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความชุกน้ำเหลือง โดยการตรวจหาแอนติบอดีต่อเชื้อ Burkhoderia pseudomallei ในซีรัมของผู้ป่วยเบาหวาน โรงพยาบาลบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ จำนวน 100 ตัวอย่าง และพลาสมาของกลุ่มตัวอย่างควบคุมซึ่งเป็นผู้บริจาคโลหิตของโรงพยาบาลหนองคาย จำนวน 20 ตัวอย่าง ด้วยวิธี indirect immunofluorescence (IFA) โดยเมื่อตัดสินผลบวกที่ระดับแอนติบอดีไตเตอร์ >= 200 พบความชุกน้ำเหลืองของโรคเมลิออยโดซิสในผู้ป่วยเบาหวานร้อยละ 36 และพบผลบวกในตัวอย่างควบคุม 1 ตัวอย่าง ซึ่งอาจะเป็นเพราะเคยติดเชื้อนี้มาก่อน และพบว่าผู้ป่วยเบาหวานให้ผลบวกต่อการติดเชื้อ Burkholderin pseudomallei มากกว่าผู้ที่ไม่เป็นเบาหวานถึง 10.68 เท่า (Odd Ratio = 10.68, 95% CI = 1.37-83.18, p-value = 0.006) พบว่าระดับการศึกษา การสัมผัสดิและน้ำขณะมีบาดแผล การไม่สวมรองเท้าในขณะทำงาน การไม่ล้างมือ/เท้าทันทีหลังสัมผัสดิน และประวัติการจมน้ำ มีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของการเกิดโรคเมลิออยโดซิส ข้อมูลนี้ชี้ให้เห็นว่าควรให้ความสำคัญในการเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดซิสในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่อยู่ในพื้นที่การระบาด อย่างไรก็ตามการศึกษานี้ควรเพิ่มจำนวนตัวอย่างทั้งในกลุ่มผู้ป่วยและกลุ่มควบคุมให้มีจำนวนมากขึ้น เพื่อความน่าเชื่อถือในการแปลการศึกษา
The aim of this study is to survey a seroprevalence of Burkholderin pseudomallei antibody by indirect immunofluorescent assay in 100 diabetes mellitus patients’ sera of Bueng Khong Long hospital, Bureng Kan province and 20 plasma controls of blood donors from Nongkai hospital. When >= 200 was taken as cut-off point for positivity, seroprevalence of diabetes mellitus patients was 36% and one of 20 control samples gave positive result that may be recoverable melioidosis patient. The result was shown that seroprevalence rate of melioidosis mellitus patients was 10.68 times significantly higher than controls. (Odd Ratio = 10.68, 95%CI = 137-83.18, p-value = 0.006). Level of Education, wound exposure to contaminated soil or environmental water, work in rice fields without protective gear such as waterproof boots, do not clean immediately after exposure to soil or environmental water and history of drowning appeared to be associated with increased rate of melioidosis. This study indicated that melioidosis surveillance in diabetes mellitus patients living in endemic areas was necessary. However, this study is still going on in order to increase the sample size both cases and control for more reliable interpretation.
