งานวิจัยเรื่อง “วิจัยเชิงประจักษ์เสียงวรรณยุกต์คำโดดในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา : คนรุ่นใหม่” นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายการใช้เสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานครในอดีต การศึกษาเสียงวรรณยุกต์คำโดดใช้การรับรู้ผ่านการได้ยินเป็นส่วนใหญ่โดยใช้วิธีการฟังเสียงและบันทึกตามเสียงที่ได้ยิน ไม่มีการทดสอบลักษณะทางสัทศาสตร์ ในงานวิจัยฉบับนี้ ได้นำเอาวิธีการทดลองการออกเสียงวรรณยุกต์คำโดดในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ อายุ 20 ปี โดยใช้วิธี Lz-score วัดคลื่นความถี่ของเสียงต้นแบบ ด้วยตารางแบ่งค่าแทนเสียงวรรณยุกต์ออกเป็น 5 ระดับลำดับเสียง และนำผลมาเปรียบเทียบกับการศึกษาแบบเดิม ผลการศึกษาพบว่า วรรณยุกต์ทั้ง 5 ตัว ของภาษาไทย โดยใช้วิธี Lz-score วัดคลื่นความถี่ของเสียงต้นแบบ ด้วยตารางแบ่งค่าแทนเสียงวรรณยุกต์ออกเป็น 5 ระดับลำดับเสียง ได้ผลคือ เสียงสามัญ อยู่ในช่วงคลื่นระดับ 3 ตั้งแต่เริ่มจนจบ (33) เสียงเอก เสียงเริ่มต้นจะอยู่ในช่วงระดับ 2 และ ตกลงไประดับ 1 (21), เสียงโท เป็นเสียงที่เริ่มจากระดับที่ 4 และตกลงมายังระดับที่ 1 (41) เสียง ตรี เป็นเสียงที่เริ่มจากระดับที่ 4 ขึ้นไปยังระดับที่ 5 และ เสียงจัตวา เป็นเสียงที่แบ่งออกเป็น 3 ช่วง โดยเสียง 2 ช่วงแรกอยู่ในระดับที่ 1 และ ช่วงที่ 3 ได้ขึ้นไปอยู่ในระดับที่ 4
以往对泰国曼谷方言声调的描写多采用以听觉感知为基础的“听音笔录”方法，尚无实验语音学的描写。本文首次采用实验语音学的方法研究泰国曼谷方言单字调，用Lz-score的方法对原始基频数据进行标准化处理，再根据五度标调法的原则确定各声调的调值，并将实验结果和传统方言学的研究结果进行比较分析。本文采用实验语音学的方法，从声学特征的角度对泰国曼谷方言单字调进行描写，我们最终得出泰国曼谷方言单音节声调的五度值为：中音33，低音21，降音41，高音45，升音114。通过实验方法得出的泰国曼谷方言单字调五度值与传统方言调查结果相比，调型走势基本相同，有中音、升音、降音；除了低音调值相同，其他调值都略有不同。
