Abstract:
บทความนี้วิเคราะห์และอภิปรายผลใน 3 ประเด็นด้วยกัน คือ
1. วิเคราะห์วรรณกรรมไทย-จีน ที่สะท้อนให้เห็นถึงการผสมผสานของวัฒนธรรมท้องถิ่นของชาวจีนไทย ซึ่งสะท้อนถึงความสัมพันธ์อันแนบแน่นของวัฒนธรรมพื้นถิ่นไทย-จีนด้วย
2. วิเคราะห์ศึกษาผลนักเขียนจีนในไทยและผลงานที่มีต่อพฤติกรรมทางด้านขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมท้องถิ่น
3. สรุปปัจจัยการผสมผสานทางวัฒนธรรมที่ผลักดันให้เกิดความสามัคคีในสังคมรวมทั้งการปรับเปลี่ยนบุคลิกและการยอมรับในอัตลักษณ์แบบไทยของนักเขียน รวมทั้งวิจารณ์เนื้อหาของเนื้อเรื่องในวรรณกรรมที่มีความหลากหลายของเรื่องราวไทย-จีน นอกจากนั้น ในงานวิจัยนี้ยังชี้ให้เห็นถึงการผสมผสานของวัฒนธรรมที่ต่างประเพณี อันนำไปสู่สังคมซึ่งนำสมัยและคุณค่าทางเศรษฐกิจประเพณีวัฒนธรรม คือ สัญลักษณ์แห่งชาติพันธุ์ เป็นดอกไม้แห่งมวลมนุษยชาติ และเป็นมรดกอันล้ำค่าของจิตวิญญาณแห่งชาติพันธุ์ของแต่ละประเทศ อีกทั้งยังเป็นสายธารที่สร้างสรรค์ผลงานทางวรรณกรรมอย่างไม่รู้จักเหือดแห้ง