文将以二十世纪三四十年代中泰两国的著名作家曹禹和西巫拉帕为代表雷雨》和《画中情思》中女主人公形象的相似性进行比较研究。《雷雨》这两部几乎产生于同一时期的作品,成功地塑造了在人生经历和悲剧结局都存性的女性形象――漪和吉拉娣。同时它们也都对女性的悲剧命运给予了深门部关注女性命运的优秀文学作品。繁漪和吉拉娣自从从诞生之日起,就分别史上极具代表性的悲剧女性形象之一,将她们的悲剧放置于历史、社会的平台。以使我们更客观、更准确地认识这些悲剧的女性,更清楚地了解中泰两特殊性,对探寻整个人类文学的共同规律和美学价值也有相当
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษเปรียบเทียบภาพลักษณ์ของตัวนางในนวนิยายเรื่อง”เหลยอวี่” กับเรื่อง “ข้างหลังภาพ” ซึ่งนักประพันธ์เฉาอวี่กับศรีบูรพาทั้งสองคนล้วนเป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงของจีนและไทยในยุคทศวรรษที่ 1930-1940 เรื่อง ”เหลยอวี่” กับเรื่อง “ข้างหลังภาพ” เขียนขึ้นในเวลาที่ใกล้เคียงกัน ทั้งสองเรื่องนี้ได้บรรจงสร้างตัวละครหญิงฝานอีและกีรติที่มีประสบการณ์ชีวิตและความอาภัพในบั้นปลายชีวิตที่คล้ายคลึงกันมาก ในขณะเดียวกัน นวนิยายทั้งสองเรื่องนี้ได้แสดงความเห็นใจต่อชะตาชีวิตอันน่าเศร้าสลดหดหู่ของสตรีเหมือนกัน จึงนับได้ ว่าเป็นวรรณกรรมดีเด่นที่ให้ความสนใจชะตากรรมชีวิตของสตรีเช่นกัน ฝานอีและกีรติต่างก็เป็นหนึ่งในตัวละครโศกนาฏกรรมในประวัติศาสตร์วรรณกรรมจีนและไทย นับตั้งแต่เฉาอวี่กับศรีบูรพาได้สร้างตัวละครฝานอีและกีรติขึ้นมาตัวละครทั้งสองนี้ก็ได้กลายหนึ่งในภาพลักษณ์ของสตรีผู้อาภัพของวรรณกรรมจีนและไทย การวิเคราะห์โศกนาฏกรรมที่เกิดกับตัวละครดังกล่าวใช้วิธีการเปรียบเทียบภูมิหลังด้านประวัติศาสตร์และด้านสังคม สามารถทำให้เข้าใจสตรีที่ตกอยู่ในภาวะของโศกนาฏกรรมในเชิงภาววิสัยและสามารถเข้าใจลักษณะพิเศษของวัฒนธรรมจีนกับไทยได้อย่างชัดเจนขึ้น ซึ่งจะมีนัยสำคัญต่อการศึกษากฏร่วมกันและคุณค่าด้านสุนทรียศาสตร์ของโลกวรรณกรรม
