“โสเภณี” เป็นปัญหาทางสังคมที่สำคัญของทุกประเภทมาช้านานแล้ว ปัญหานี้ยากที่จะจัดการแก้ไขป้องกันล่วงหน้า และยากที่จะกำจัดให้หมดสิ้นอย่างจริงจังลงไปได้ ในสภาวการณ์ของโลกมนุษย์เรานั้นเรื่องราวเกี่ยวกับโสเภณี ไม่เพียงแต่จะเกิดขึ้นเฉพาะ ในโลกของความเป็นจริงของมนุษย์เราเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นกับโลกทางวรรณกรรมอีกด้วย ดังนั้นเราอาจพูดได้ว่า ศิลปะทางวรรณคดีสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาต่าง ๆ ทางสังคม ฉะนั้นปรากฏการณ์ของสภาพความเป็นจริงของมนุษย์นี้เอง ได้ส่งผลและสร้างสรรค์ผลงานด้านการประพันธ์ที่มีค่าออกมาเป็นจำนวนมาก ที่จะทำให้ศิลปะวรรณคดีแขนงนี้เกิดความก้าวหน้ายิ่งขึ้นสืบไป
ผลงานทางวรรณกรรมของประเทศจีนและประเทศไทยทั้งสองประเทศนี้ ต่างก็มีการพรรณนาถึงปรากฏการณ์ของโสเภณีด้วยกันทั้งสิ้น เป็นต้นว่า ผลงานเรื่องจันทร์เสี้ยวของเหลาเส่อซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวจีน และผลงานเรื่องหญิงคนชั่วของ ก. สุรางคนางค์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวไทย เหลาเส่อและ ก. สุรางคนางค์ ต่างก็เป็นนักประพันธ์ชาวจีนและชาวไทยที่มีชื่อเสียงตามประวัติศาสตร์ทางวรรณคดีเป็นอย่างยิ่ง ทางด้านประวัติศาสตร์ทางวรรณกรรมภายในประเทศนั้น เขาทั้งสองต่างก็มีความคิดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่ส่งผลสำคัญต่อการพัฒนาวรรณกรรมของโลก อีกทั้งยังผลักดันศิลปะทางเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่ส่งผลสำคัญต่อการพัฒนาวรรณกรรมของโลก อีกทั้งยังผลักดันศิลปะทางวรรณคดีให้มีความเจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้น
เนื่องจากผลงานเรื่องจันทร์เสี้ยวของเหลาเส่อและเรื่องหญิงคนชั่วของ ก.สุรางคนางค์นั้น ตัวเอกในผลงานนวนิยายทั้งสองเรื่องต่างก็เป็นโสเภณี ดังนั้น การวิเคราะห์เปรียบเทียบถึงผลงานการประพันธ์ดังกล่าว ที่ใช้โสเภณีเป็นแก่นของเรื่องของนักประพันธ์ทั้งสองท่านนี้ พบว่าผลงานการประพันธ์ในด้านเนื้อหานั้น ส่วนใหญ่มีความคล้ายคลึงกันมาก เป็นต้นว่า สาเหตุของการเป็นโสเภณีนั้นล้วนแล่วแต่มิใช่เป็นการสมัครใจยินยอม หากแต่เป็นผลอันสืบเนื่องมาจากสภาวการณ์ที่ถูกบังคับ ในขณะเดียวกันนักประพันธ์ทั้งสองท่านนี้ยังรังสรรค์บทบาทของผู้เป็นแม่ไว้อย่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงสภาพแวดล้อมทางสังคมในยุคสมัยนั้นๆ รวมถึงชีวิตและความเป็นอยู่ของโสเภณี ตลอดจนทัศนคติของบุคคลที่มีต่ออาชีพโสเภณีชั้นต่ำ
“妓女”是很久以来每个国家重要的社会问题,这一问题难以预
也难以使其彻底消失。在我们这个世界上,关于娼妓的事情,不只是在人类现实的世界产生,
并且在文学世界里也是这样,所以我们可以说,文学艺术体现出社会的种种问题,因此人类现
实的种种状况,影响与创造出不少有价值的作品,给文学艺术方面带来更大进步。
中泰两国的文学作品中,都有描写妓女的现象,《月牙儿》是中国作家老舍的作品,同时
《风尘少女》是泰国作家高·素朗卡娘的作品。老舍与高・素朗卡娘都是在中泰文
学史上极其著名的作家,在国内文学史上,具有独特的思想和艺术风格,对世界文学的发展产
生了重要影响,推动了文学艺术更加进步。
的《月牙儿》与高・素朗卡娘的《风尘少女》其主人公都是妓女,
以妓女为主题的作品的比较分析,发现两位作家的小说创作,在题材方面大
技女的原因,都不是自愿,而是被逼迫,同时两位作家对于母亲这一角色的#
,这能够体现出那个年代两国的社会状况,妓女生活,及人们对于娼妓#
的看法。
